jorrit de ruiter « Jorrit de Ruiter: badminton nieuws en opinie

Posts Tagged ‘jorrit de ruiter’

Hard werken en inzet lonen: mix titel in Noorwegen!

(19 november 2012)

Donderdagochtend vlogen we met de KLM richting Oslo, waar de Norwegian International gehouden werd. Na een rustige vlucht kwamen we al vroeg in de middag aan in het hotel. Helaas geen trainingsbanen, want de kwalificatie wedstrijden waren in volle gang. Gelukkig konden we gebruik maken van een fantastische fitness om de hoek van het hotel. Heerlijk om je daar te kunnen uitleven en de reis er even uit te trainen.

Vrijdagavond stonden de eerste twee partijen op het programma. Normaal gesproken is de vrijdag een loodzware dag met als het goed gaat vier wedstrijden, maar nu had ik in zowel de dubbel als mix een bye in de eerste ronde. Toch een prettige bijkomstigheid. De eerste ronde in de dubbel stelde niets voor, onze tegenstanders waren niet sterk. Anders ging het in de mix. Tegen twee spelers uit Finland verloren we de eerste game kansloos. We waren simpelweg niet goed geconcentreerd. Na die onverwachte eerste game stelden we orde op zaken door de tweede en derde game eenvoudig te winnen. Twee kwartfinales dus!

Die pittige dag werd nu dus de zaterdag. Ook nu ging de dubbel redelijk eenvoudig in twee games gewonnen tegen een Deens koppel. In de mix moest er weer gestreden worden, want we speelden tegen de 2e geplaatste Oekraïners. Saillant detail: van deze kerel had ik nog nooit gewonnen. Ook nu begonnen we niet sterk. Ik had veel moeite in het ritme te komen. Toch bleven we de punten binnenslaan en uiteindelijk wonnen we de eerste game met wat geluk in de verlenging. In de tweede game konden we halverwege een gaatje slaan en kwamen we niet verder in gevaar. Een mooie winst en dus door naar twee halve finales!

In die twee halve finales waren onze teamgenoten de tegenstanders. We begonnen met de dubbel tegen Jacco en Jelle. Onze laatste ontmoeting in de finale van de Spanish Open wisten wij te winnen en we zaten al snel goed in de wedstrijd, maar het bleef allemaal ontzettend dichtbij elkaar. Eigenlijk hadden we in iedere game pas bij 18-18 kunnen starten, een spelletje dat we ook vaak op de training spelen. De eerste game wonnen wij met 19, de tweede game wonnen zij met 19. En je verwacht het niet, maar ook de derde game had een soortgelijk verloop. Helaas verloren wij die game met…jawel..19-21. Het was een goede wedstrijd van beide kanten en ik heb lekker kunnen spelen, maar uiteraard was de teleurstelling daar na zo’n spannende partij.

Veel tijd om te balen was er echter niet, want de halve finale mix moest alweer gespeeld worden. We speelden tegen Dave en Selena. Een maand geleden speelden we ook al tegen elkaar in de 2e ronde van de Yonex Dutch Open en toen wisten wij in een marathonpartij te winnen. Deze wedstrijd was weer compleet anders. Minder rallies en het draaide om de eerste vier, vijf slagen. Wij wonnen de eerste game en zij wonnen erg dik de tweede game. De derde game was spannend en ging tot het einde toe gelijk op en met 21-18 konden we de winst pakken! GAAF zeg, onze eerste challenge finale!

In de finale stonden we tegenover het eerst geplaatste Duitse koppel Fuchs en Michels. Een zeer sterk en ervaren koppel dat nog niet zo lang geleden in de top 10 van de wereld stond. Op de Olympische Spelen van Londen speelden ze een geweldig toernooi en bereikten ze de kwartfinale. Ik had in het verleden al eens tegen ze gespeeld, maar verloor toen in drie games. Met Samantha was het echter, in ons nog prille partnership, de eerste keer. In de eerste game konden we geen potten breken en we kwamen niet in de buurt van gamewinst, 16-21. De tweede game stonden we ook steeds 3 punten achter, maar de rallies werden langer en ik moest kei en keihard werken. Ik ging echt stuk in het achterveld. Op de een of andere manier werkte dit spel wel en strijdend voor ieder puntje lukte het ons beter in het spel te komen. Toch kwamen we met 17-20 achter. Wonder boven wonder werkte we de 3 matchpoints weg, maar kwamen opnieuw op achterstand bij 20-21. Ook dit matchpoint overleefden we en de twee punten daarna wonnen wij wel, gamewinst dus! Dat gaf echt een goed gevoel! In de derde game bleven we knokken voor elk punt ook al stonden we weer steeds enkele punten op achterstand. Tegen het einde van de game kwamen we langszij en pakten we voor het eerst een voorsprong. Nu kwamen wij op matchpoint, maar ook ons lukte het niet om gelijk toe te slaan. Het was nu of nooit! 19-20 een goede en wederom lange rally en….de fout van de Duitsers! We hadden gewonnen!!! Het was gewoon gelukt!! Wat een blijdschap! Een zwaar toernooi afsluiten met zo’n winstpartij tegen een tegenstander van dit kaliber geeft echt een voldaan gevoel!

Vandaag ben ik aan het herstellen en ondertussen flink aan het genieten van deze opsteker en morgen hervatten we de training weer op Papendal!

Schrijf een reactie »

Bitburger Open and Papendal Sports Parade

(4 november 2012)

After a successful match in the German League versus Refrath (2-4) and a week of hard training it was time for the Bitburger Open, one of the best organised tournaments of the circuit. This annual event in Saarbrücken is one of the few where everything always goes well. The hotels are good, transport to and from the venue is good, the venue itself is decorated beautifully, but the most important fact is that their time schedules are perfect. At this tournament they hardly are ever behind schedule and nowadays that is quite an achievement. Apart from all this there is one disadvantage: there are no “warming up courts” which is difficult especially at the beginning of the tournament. But to make a long story short, I always like to play at the Bitburger.

Wednesday afternoon we started with the first round of the men’s doubles. Two Germans, who we had never met before, were our opponents. These guys were well motivated and they played freely and openly. But we played lousy and I really believe that this was our worst match ever. Sometimes there are days that you wonder why you got up in the morning and this was such a day. Finally we won and after that I rushed back to the hotel and my bed.

Next morning I felt much better. Fit and relaxed for the first round of the mixed doubles. We had met our Danish opponents before in Belgium when we lost in a rather poor match. The first game was not very promising. We lost it with 10-21. In the second game we again started badly but then we finally found the right rhythm and focus and from that moment on we controlled the match and made it a win.

The second round of the men’s doubles was between Robert Blair and Koen Ridder and us. We made a very good start and took a 12-5 lead but after the interval we lost quite a number of points in a row and they came alongside. Till the end of the game we were levelled with each other but finally our opponents were just a bit sharper and they won. The second game showed a similar scenario and again Robert and Koen played better in the final stage of this game. So again it was not too good and we fell short in this match. We’ll have to work hard the coming period to enable us to make a next step.

After a few hours rest it was time for the second round in the mixed doubles. Schwenger and Nelte were our opponents and I knew them well. Last Sunday I had played them in the German League and then my partner and I got spanked. Now I had the strong intention not to lose again from this pair and with this thought I entered the court. Obviously it had been of some help because this time I played one of the best matches ever. Of course this wouldn’t have been possible without Samantha with whom I made a wonderful team. Everything we did worked out fine, even a number of trick shots and when these go well you know that you are in control. We won the match in two games with 12 and 11 and qualified ourselves for the quarter finals.

In the quarter final we met the European Champions and first seeded Poles Mateusiak and Zieba. Mateusiak is 36 of age but is still playing like a young God. Zieba is much younger but has also been at the top for quite a number of years. They play a special kind of mixed and are able to win from every other pair.

In the first game things went rather well but tactically we made a few wrong decisions putting us on arrears all the time. We lost with 16-21. In the second game we did the right things and we were well-matched with our opponents. The longer rallies often were a prey for us but since you are forced to play very sharply you also make a few “unforced errors”. Anyway after 40 minutes we lost the second game with 18-21. We were very satisfied with this match but even more important from game 1 in the first round until the quarter final we managed to keep a consistent level and compared to the Dutch Open this is a major advancement.

Friday night I was back home again which was okay because on Saturday the Dutch Olympic Committee was celebrating it’s 100th anniversary with a grand Sports Parade at the National Olympic Training Centre Papendal. The whole area had been transformed into a huge fairground where thousands of visitors could get acquainted with numerous sports, see very many presentations and listen to interviews with celebrities like H.R.H. Prince Willem Alexander, Dutch astronaut André Kuipers, gymnastics gold medallist Epke Zonderland and many other Dutch Gold medallists from London as well as from the past. We also took care of a number of badminton clinics which were well attended. Especially the Knight Trainer, our shuttle gun, was a crowd puller. Altogether this sports parade was a great show which got a lot of media attention.

Next week we will be training like normal at Papendal and on Saturday we will play the last match of the first half of the league versus Düren. It’s a home match in Mülheim so if you want to come along and have a look, please do.

Schrijf een reactie »

Bitburger Open en Papendal Sport Parade

(4 november 2012)

Na een week training en een gewonnen competitiewedstrijd tegen TV Refrath (2-4) stond deze week één van de best georganiseerde toernooien van het circuit op het programma, de Bitburger Open. Dit toernooi wordt ieder jaar in Saarbrücken georganiseerd en is één van de weinige toernooien waar alles goed loopt. De hotels zijn mooi, het vervoer is goed, de hal is pico bello aangekleed en het belangrijkste misschien wel: de tijdschema’s zijn perfect. Dit toernooi loopt bijna nooit achter op schema en dat is tegenwoordig een hele prestatie. Eén groot nadeel heeft dit evenement wel, er zijn geen inspeel banen en dat is soms lastig, vooral aan het begin van het toernooi. Maar om een lang verhaal kort te maken, ik speel altijd graag op de Bitburger.

Woensdagmiddag begonnen we met een eerste ronde het herendubbelspel. We speelden tegen twee Duitsers die we niet kenden. Deze jongens hadden er wel zin in en speelden frank en vrij. Bij ons liep het voor geen kant, sterker nog ik denk dat het onze slechtste wedstrijd ooit was. Soms zitten er dagen tussen waarop je jezelf afvraagt waarom je in vredesnaam uit je bed komt, dit was zo’n dag! Uiteindelijk de partij wel gewonnen en met een bloedvaart weer m’n bed ingedoken.

Dat deed mij best goed en ik was lekker uitgerust de volgende ochtend toen de eerste ronde van het gemengddubbel gespeeld ging worden. Onze tegenstanders waren ons bekend, want in België hadden we in een hele matige partij van deze Denen verloren. De eerste game beloofde niet veel goeds en ging met 10 verloren. Onze start in de tweede game was ook niet erg best maar daarna begon het goed te lopen en kwamen we in het vervolg van de wedstrijd niet meer in gevaar.

De tweede ronde herendubbel speelden we tegen Robert Blair en Koen Ridder. We hadden een zeer goede start en kwamen met 12-5 voor, maar na de interval verloren we een flinke serie punten op rij waardoor de stand weer gelijk werd. Tot aan het einde van de game ging het gelijk op, maar onze tegenstanders waren net wat scherper en pakten de winst. De tweede game had een soortgelijk scenario en ook die werd in de slotfase scherper gespeeld door Robert en Koen. Het was wederom niet zo’n goede wedstrijd, van beide kanten trouwens niet. We zullen de komende tijd hard moeten werken om een volgende stap te maken.

Na een paar uurtjes rust kon ik alweer de baan op voor de tweede ronde mix. Ook hier waren de tegenstanders bekend, Schwenger en Nelte. Ik had afgelopen zondag in de Bundesliga nog tegen ze gespeeld en was flink afgedroogd. Ik nam mezelf voor om niet twee keer in 4 dagen van dit koppel te verliezen en met die gedachte ging ik de baan op. Het hielp want ik speelde een van de beste wedstrijden die ik ooit gespeeld heb. Alles lukte, zelfs een aantal trick shots en als die goed gaan weet je dat je er lekker in zit. We wonnen deze wedstrijd uiteindelijk met 12 en 11 en plaatsten ons voor de kwartfinales.

In die kwartfinale stonden de nummers 1 van de plaatsingslijst en de Europees Kampioenen tegenover ons. Mateusiak en Zieba uit Polen. Mateusiak is al 36, maar speelt nog steeds als een jonge God. Zieba is een stuk jonger maar staat ook al jaren aan de top. Ze spelen een aparte gemengddubbel, maar behoren al jaren tot de wereldtop en kunnen ook van ieder ander koppel winnen. We zaten er in de eerste game al lekker in. Wel namen we een aantal tactische verkeerde beslissingen waardoor we steeds een paar punten achterbleven. Met 16 verloren we de eerste game. In de tweede game speelden we het juiste spel en deden we niet onder voor de tegenstanders. De langere rallies waren vaak een prooi voor ons. Doordat je gedwongen wordt om zeer scherp te spelen maak je ook een paar ”unforced errors” of zijn dat dan juist ”forced errors”? Anyway, met 21-18 verloren we de tweede game na een partij van ongeveer 40 minuten. We waren tevreden met ons spel en belangrijker, vanaf de tweede game in de eerste ronde tot aan de kwartfinale hebben we een consistent niveau gehaald en dat is een vooruitgang ten opzichte van de Dutch Open.

Vrijdagavond was ik alweer thuis en dat kwam goed uit, want zaterdag stond de Papendal Sport Parade op het programma. Het NOC*NSF vierde het 100 jarig bestaan en maakte er een groots festijn van. Het hele terrein was omgetoverd tot een groot circus en er waren duizenden bezoekers. Al deze mensen konden luisteren naar mensen als André Kuipers, Epke Zonderland of Z.K.H de Prins van Oranje of zelf actief sporten bij de vele clinics die werden aangeboden. Ook wij gaven clinics en die werden druk bezocht. Vooral de Knight Trainer, ons shuttle kanon, was een ware publiekstrekker.

Aankomende week is een normale trainingsweek op Papendal en in het weekend spelen we de laatste Bundesliga wedstrijd uit de eerste helft tegen Düren. We spelen thuis in Mülheim dus als je wilt komen kijken, het is maar een uurtje rijden vanaf Arnhem!

Schrijf een reactie »

Yonex Denmark Open

(21 oktober 2012)

It’s quite some time ago that I played my last Super Series Tournament but finally our Association granted us once again. Of course this is a kind of reward for the good results we scored in the Badminton Europe circuit this past year. With our ranking we are now directly admitted to the main draw of these tournaments in which the best players of the world make their appearance.

The atmosphere around these Super Series is not comparable to other tournaments. Just take the hotel. We stayed in one of the designated tournament hotels. Small rooms, rather poor breakfast, nothing special. Yet, you stay in this hotel together with the top players of Malaysia, Indonesia and Korea. Everything and everyone runs through each other in a very relaxed atmosphere. The entire hotel smells of fried noodles, eggrolls and all kind of other Oriental dishes. I suspect them of secretly having dozens of rice cookers in their rooms preparing their own meals. I saw Lee Chong Wei just have a few rolls with marmalade at breakfast. I don’t think you can always play that well in the morning on just a few rolls.

Also in the warming up room the atmosphere is not tensed. Quite peculiar indeed when you think about it. It’s a Premier Super Series event and the interests are high for the top countries. Here too everything runs into each other. Chong Wei plays a single against a teammate, Lee Yong Dae challenges his new partner Ko in a “ boxing match”, the Chinese play 3 versus 2 and the Danes are constantly followed by a camera team. One thing strikes you most: there is a lot of laughter and people are having great fun!!!

Wednesday afternoon it was our turn. We played against the Malaysian runners-up of the Yonex Dutch Open. In the first game we couldn’t cope with their way of playing and we had trouble with their net game. So we lost this first game. In the second game we adjusted our tactics and we succeeded to dominate the rallies. We played compactly and kept the court “small” for our opponents and we won this game. In the third game we successfully maintained this strategy and we won this first round. I was hoping for a second round match versus the Olympic Champions Fu and Cai but the latter had to give up in the first round because of a shoulder injury. This meant that we would meet the Koreans Shin and Yoo the next day.

Wednesday evening I went back to the hall to watch some matches and then I also witnessed the very last match of Peter Gade at his home tournament. Bothered by a migraine attack he unfortunately wasn’t able to get the best out of himself and he lost from a relatively unknown Indian but then he got a standing ovation from the spectators which was very impressive. Farewell to a badminton icon and I definitely intend to read his autobiography.

On Thursday we met the Koreans. It’s a new pair. After an Olympic cycle many countries start with new pairs because some players quit or because coaches want to try other combinations which they think will perform better than the previous ones. In the first game we played well. We kept up with them till the end of the first game and managed to stick to flat rallies. But then the Koreans scored a number of points in a row and we lost. The second game was considerably worse. In the rallies we came under a lot more pressure and we were forced to defend and play higher lifts creating scoring opportunities for our opponents. Our defence is not solid enough so we had to switch tactics and try to keep the shuttle lower. Still we frequently made the wrong choices and were immediately punished. Altogether the second game came to an end much too quickly. I was disappointed about that because I would have liked to play 10 minutes more than the 33 the match lasted.

Still I have a positive feeling about this tournament because we were able to play 2 matches and test ourselves against Asians which is very important. In general they have a completely different style of playing than the Europeans and only these experiences can bring us closer to the Asians. In the mean time I am back home again and via the Live stream I saw “our” Koreans win the quarter and semi finals in 2 games and qualify for the final in which they’ll meet the Malaysians Koo and Tan. So this Korean pair is very promising.

Next week we have a break in-between two tournaments. While the whole Super Series circus relocates to Paris (a missed opportunity that we won’t be participating) we will prepare ourselves for the Bitburger Open which is scheduled for the week after. I will also play a League match with my team versus Refrath. I will keep you informed!!!

Schrijf een reactie »

Yonex Denmark Open

(20 oktober 2012)

Het was alweer een tijd geleden dat ik een Super Serie speelde, maar nu kregen we eindelijk weer eens de kans van Badminton Nederland. Uiteraard was dit een soort van beloning voor de goede resultaten in het Badminton Europe circuit van dit afgelopen jaar en daardoor is onze ranking nu ook dusdanig dat we toegelaten worden tot het hoofdschema van deze toernooien waarin de allerbeste spelers ter wereld hun opwachting maken.

De sfeer rondom een Super Serie toernooi is niet te vergelijken met andere toernooien. Neem alleen al het hotel. We sliepen in één van de aangewezen toernooi hotelletjes. Kleine kamertjes, matig ontbijt, niets bijzonders verder. Toch zit je in datzelfde hotel met de topspelers uit Maleisië, Indonesië en Korea. Alles loopt door elkaar heen en de sfeer is ontspannen. Ook ruikt het hele hotel naar bami, loempia en allemaal andere Oosterse gerechten. Ik denk dat ze stiekem gewoon tientallen rijstkokers in hun kamers hebben staan en zelf staan te koken. Bij het ontbijt zag ik Lee Chong Wei alleen maar wat broodjes jam naar binnen werken. Ik snap er toch echt niets van hoe hij altijd zo goed kan spelen.

Ook in de warming-up zaal hangt geen gespannen sfeer. Best apart trouwens als je erover nadenkt. Het is een Premier Super Series evenement en de belangen zijn groot voor de toplanden. Ook hier loopt alles door elkaar. Chong Wei staat vaak vlak voor z’n wedstrijd nog een single tegen een teamgenoot te spelen, Lee Yong Dae daagt zijn nieuwe partner Ko uit in een ”box-game”, de Chinezen spelen 3 tegen 2 en de Denen hebben een groot deel van de tijd een camerateam achter zich aan. Eén ding valt enorm op: er wordt veel gelachen en lol getrapt!

Woensdagmiddag mocht ik zelf de baan op. We speelden tegen de runners-up van de Yonex Dutch Open uit Maleisië. In de eerste game liepen we al snel achter de feiten aan en hadden we moeite met het scherpe netspel van de Aziaten. Deze game ging verloren. In de tweede game konden we onze tactiek aanpassen en domineerden wij de rallies. We speelden compact en hielden het veld voor onze tegenstanders ”klein”. Deze game wonnen wij. Dit spel konden we ook in de derde game doorzetten en daardoor wonnen wij deze eerste ronde. Ik hoopte op een wedstrijd tegen de Olympisch kampioenen Fu en Cai maar de laatste moest in de eerste ronde opgeven met een schouderblessure en dus mochten we de volgende dag tegen Shin en Yoo uit Korea.

Woensdagavond ben ik teruggegaan naar de hal om wat wedstrijden te bekijken en zo zag ik ook de allerlaatste wedstrijd van Peter Gade in zijn thuis toernooi. Geplaagd door een migraine aanval kon hij helaas niet het beste uit zichzelf halen en hij verloor van een relatief onbekende Indiër, maar de staande ovatie die hij na afloop kreeg van het aanwezige publiek was zeer indrukwekkend. Afscheid van een icoon en ik ben absoluut van plan om zijn autobiografie te gaan lezen.

De volgende dag onze tweede ronde partij tegen de Koreanen. Het is een nieuw gevormd koppel. Na een Olympische cyclus zie je dat veel landen nieuwe partnerships starten omdat sommige spelers stoppen of omdat men het idee heeft dat een ander gevormd koppel sterker zal worden dan het bestaande. In de eerste game speelden we goed. Er werd niet veel omhoog gespeeld en we konden goed mee in de vlakke rally. Tot het eind van de eerste game ging het gelijk op, maar daarna konden de Koreanen een aantal punten op rij pakken en verloren wij de game. De tweede game ging een stuk minder. We kwamen meer onder druk te staan in de rally en we werden gedwongen vaker omhoog te spelen. Onze verdediging is niet solide genoeg en dus moesten we schakelen. We probeerden de shuttle meer laag te houden maar maakten hierin regelmatig de verkeerde keuzes. Die werden keihard afgestraft en daardoor ging de tweede game té snel voorbij. Hier baalde ik van, want in plaats van de 33 minuten die de partij duurde had ik graag nog 10 minuten langer op de baan gestaan.

Toch een positief gevoel aan over gehouden, want we hebben wel weer twee partijen tegen Aziaten mee kunnen pakken en dat is erg belangrijk. Ze spelen totaal anders dan wij in Europa en alleen door deze ervaringen kunnen we dichterbij komen. Inmiddels ben ik weer terug in Nederland en via de livestream zag ik dat ”onze” Koreanen morgen de finale gaan spelen tegen Koo en Tan uit Maleisië. Ook de kwart en de halve finale wisten ze in twee games te winnen. Het belooft dus een goede combinatie te worden.

Aankomende week hebben we een kleine break tussen de toernooien door. Terwijl het Super Serie circus verkast naar Parijs (een gemiste kans dat wij daar niet aanwezig zijn) gaan wij ons voorbereiden op de Bitburger Open die de week erop plaatsvindt. Ook speel ik nog een competitie wedstrijd met mijn team tegen Refrath. Ik houd jullie op de hoogte!

Schrijf een reactie »

Quarter final at Yonex Dutch Open

(14 oktober 2012)

Last week I participated in the Yonex Dutch Open in Almere. This was the first tournament out of a series of three in the coming three weeks.

On Wednesday Samantha Barning and I started with our first mixed double versus an Indonesian pair. We lost the first game but we managed to win the next two games. In round two we met Dave Khodabux and Selena Piek. Day in day out we are training together at the National training Centre so we know each others way of playing very well, but we had played only once against them in an international tournament. At that time we didn’t stand a chance of winning. In our match last Thursday we were playing at a more or less equal level. In the first game we took a comfortable lead which we still threw away. We lost with 25-27. Nevertheless we showed focussed teamwork.

Also in the second game we took the lead but again we let them come close towards the end of the game. At 21-20 we were just a bit sharper then in the previous game and we won. The third game showed more or less the same picture. It was a thrilling encounter till the very last moment. We survived a match point and at our first match point we stroke straight away and made the win. It was a 71 minutes encounter and the discharge afterwards was enormous, but it also gave so much energy and there was so much adrenaline left that I felt like being able to play another such match right away.

And I had to play another match but a few hours later and this time together with Dave in the men’s doubles. No easy opponents. Certainly not. We were third seeded but what does that mean when you draw Markis Kido and partner as your first opponents. Still we played very well with a focus on our tactics. From the back court they were not really dangerous but we had to try and avoid flat rallies. For 85% we succeeded to do so but this requires very much energy and concentration. We lost the match in two games but we were reasonably satisfied with the way we had played. Of course we would have preferred to meet them later in the tournament but a draw you can not do anything about!

On Friday in the quarter finals Samantha and I met the Swiss pair which was first seeded. Six months ago during the European Championships in Sweden we had defeated them quite easily and I couldn’t call that match to my mind anymore. As from the first point we felt that we were not focussed and not in control and we didn’t succeed to regain that. The positive energy of the previous day had gone completely and we didn’t get it back. We just had to make the best of it. Quite unexpectedly we lost the match in two games. A shame and a lost opportunity. Nevertheless the win of the previous day was very important because, considering the short time we have been playing together, we for the first time reached a very good playing level and teamwork. This should be the basis for further development and creating a consistent and durable playing level.

The living football legend Johan Cruijff, founder of the University where I graduated, once said: “Ï never look back, never!!!” I do not fully agree with that. I think it sometimes can be useful to look back and to evaluate what happened in order to have success in the future. And that is what I did this weekend. Now it lies behind me and I am ready for the next challenge, the Yonex Danish Open Premier Super Series. I am looking forward to being active again at this level. I will only play the men’s doubles with Dave since Samantha and I don’t have the right ranking yet to participate in these kind of top events. Our match is on Wednesday afternoon at 1.30 PM. Follow the tournament on www.tournamentsoftware.com or look for updates on my twitteraccount.

Schrijf een reactie »

Kwartfinale Yonex Dutch Open

(14 oktober 2012)

Deze week werd de Yonex Dutch Open in Almere gehouden. Het eerste toernooi uit een serie van drie evenementen die de komende weken op het programma staan.

Op woensdag begonnen Samantha en ik aan onze eerste mix tegen twee Indonesiërs. We verloren de eerste game, maar in de tweede en derde game wisten we gemakkelijk de winst te pakken. Door naar de volgende ronde waarin Dave en Selena onze tegenstanders waren. Uiteraard spelen we vaak tegen elkaar op de trainingen en we kennen elkaars spel door en door, maar internationaal gezien hadden we pas één keer eerder tegen elkaar gespeeld en toen hadden Samantha en ik geen enkele kans op winst. In de wedstrijd van donderdag lag het niveau erg dichtbij elkaar. In de eerste game verspeelden we een ruime voorsprong en verloren we met 25-27. Toch zaten we er goed in en het samenspel was geweldig. Ook in de tweede game stonden we voor, maar weer wisten we deze voorsprong niet vast te houden. Gelukkig voor ons waren we in de verlenging van de tweede game scherper dan in de eerste game, 22-20 winst. De derde game had eigenlijk hetzelfde beeld als de overige games. Het was superspannend tot het laatste moment. We wisten een matchpoint weg te werken en op ons eerste matchpoint sloegen we wel toe, 22-20. Deze partij duurde 71 minuten en de ontlading was groot! Zo groot dat je direct na de wedstrijd het gevoel hebt dat je nog zo’n partij kan spelen, vol met adrenaline.

En er moest nog een wedstrijd gespeeld worden, uiteraard met Dave aan mijn zijde. Niet tegen makkelijke tegenstanders, zeker niet. We waren als 3e geplaatst maar wat heb je eraan als je meteen Markis Kido en zijn partner loot? We speelden een goede partij waarin we heel tactisch moesten spelen. Vanuit het achterveld zijn ze niet heel gevaarlijk, maar je moet absoluut de vlakke rally vermijden. Dit lukte 85% van de wedstrijd en dat kost veel energie en het vergt veel van je concentratie. We verloren in twee games en waren na afloop redelijk tevreden met de gespeelde wedstrijd maar uiteraard hadden we ze pas liever later in het toernooi getroffen. Helaas doe je niets aan een loting!

Vrijdag speelden Samantha en ik de kwartfinale tegen de eerste geplaatste Zwitsers. Een half jaar eerder, op het EK in Zweden hadden we nog simpel van ze gewonnen. Zo simpel dat ik mij die wedstrijd nauwelijks meer voor de geest kon halen. Vanaf punt één zaten we er niet lekker in en we konden ons ook niet in de partij spelen. De positieve energie van de vorige dag was nergens meer te bekennen. We probeerden het op te roepen, deden er alles aan om te roeien met de riemen die we op dat moment hadden, maar het mocht niet baten. We verloren, onverwacht, in twee games. Erg shit en zeker een gemiste kans, maar belangrijker dan het resultaat van deze wedstrijd is de winst die we de vorige dag gepakt hebben. Het niveau en het samenspel was voor het eerst in onze nog korte samenwerking daar waar het moet zijn. Dit moet de basis worden en die consistency moet er komen en mag niet meer zo fluctueren zoals dat tijdens dit toernooi wel het geval was.

Levende legende en oprichter van de HBO opleiding waaraan ik afstudeerde Johan Cruyff zei ooit eens: ”Ik kijk nooit achterom, nooit”. Toch denk ik dat je soms juist wél achterom moet kijken om straks in de toekomst succes te hebben. Dat heb ik dit weekend gedaan en nu is dat afgesloten, want morgen vertrek ik naar Denemarken voor de Yonex Danish Open Premier Super Serie. Ik verheug me erop weer op dit niveau actief te zijn, want dat is alweer een tijd geleden. Ik zal alleen het dubbelspel met Dave spelen, omdat Samantha en ik nog niet hoog genoeg staan op de wereldranglijst om deel te nemen aan deze topevenementen. Woensdagmiddag om 13.30u is onze wedstrijd! Volg het toernooi op toernooi.nl of kijk voor updates ook op mijn twitteraccount.

Schrijf een reactie »

Number 1 !!

(3 oktober 2012)

This afternoon my club 1. BV Mülheim met Lüdinghausen, the present leader of the League, in the RWE hall in Mülheim.

After this confrontation I again came to the conclusion that it is a tremendous advantage when you have a team which is able to win in all events and where the individual members are prepared to fight for each other. And today we managed to win important matches where we lost points in previous encounters with top clubs. But “we” also lost two points which happened to be my two points. I played like a Saturday morning leisure player and I simply wasn’t able to perform at the same level as last Sunday. Fortunately I didn’t need to sit down under it because my team mates all played very well. Judith Meulendijks and Johanna Goliszewski won their ladies doubles in two smart games, in the ladies singles Judith defeated Karin Schnaase in two games and remained unbeaten. In the men’s singles Dima Zavadsky stayed focussed at the decisive moment in the third game and Alexander Roovers played a super match against Vladislav Druzhchenko a “steady Ukrainian diesel engine”. The 4-2 final score was enough to take the lead! Very cool! A quote from our chairman: ”Success depends not only on one person, it’s about an entire team. We are a good team, thats the reason why we are No. 1 at the moment”. And that’s the way it is!

The coming weeks some tournaments are scheduled so we have to wait a while till the next league matches. On Sunday 28th of October we will be the guests of TV Refrath!

You can read the report of our match if u press on this link:

http://www.derwesten.de/sport/lokalsport/muelheim/alle-augen-auf-alex-id7160139.html

Schrijf een reactie »

Nummer 1 !!

(3 oktober 2012)

Vanmiddag werd dé wedstrijd om de eerste plaats gespeeld. Mijn team Mülheim ontmoette in de RWE hal de koploper Lüdinghausen.

Mijn mening: wat is het zwaar relaxed als je een hecht team hebt dat voor elkaar vecht en in alle onderdelen kan winnen. En niet minder belangrijk: belangrijke wedstrijden werden vandaag wél in winst omgezet, daar waar we in de ontmoetingen met vorige topclubs wel eens een puntje lieten liggen. Vandaag hebben ”we” ook twee puntjes verloren en dat waren heel toevallig mijn twee ”puntjes”. Ik speelde als een zaterdagochtend recreant en met zowel Dima als Johanna kon ik de goede lijn van afgelopen zondag even niet doortrekken. Gelukkig hoefde ik niet lang bij de pakken neer te zitten en kon ik even later alweer juichen, want mijn teamgenoten speelden allemaal geweldig. Judith en Johanna wonnen knap het damesdubbelspel, Judith hield haar ongeslagen status in de single, Dima bleef koel op het beslissende moment in de derde game en Alex speelde super tegen een oude Oekraïnse diesellocomotief. Een einduitslag van 4-2 was uiteindelijk genoeg om na zeven speelronden de eerste plaats over te nemen! Super gaaf! Een uitspraak van onze voorzitter: ”Succes is niet afhankelijk van maar één persoon, het is afhankelijk van een heel team. Wij zijn een goed team, daarom staan wij momenteel eerste.”

De komende weken staan er een aantal toernooien op het programma en daardoor moeten we weer even wachten op de volgende Bundesliga wedstrijden. Pas op zondag 28 oktober zullen we weer in actie komen bij TV Refrath!

Een verslag van de wedstrijd kan je lezen als je op deze link klikt:

http://www.derwesten.de/sport/lokalsport/muelheim/alle-augen-auf-alex-id7160139.html

Schrijf een reactie »

”BVM spielt im Konzert der Großen”

(1 oktober 2012)

Dit is de kop die vanochtend in de krant van Mülheim staat. Na 6 rondes in de Duitse Bundesliga is het dringen aan de kop van de ranglijst. Vier clubs hebben namelijk hetzelfde puntenaantal, de onderlinge wedstrijden bepalen momenteel wie er eerste, tweede, derde of vierde staat. Mijn club Mülheim staat momenteel tweede na wederom een sterk weekend.

Zaterdagmiddag waren wij te gast in Kaiserslautern bij Fischbach. Dit team staat 9e en voorlaatste en het niveauverschil was ook duidelijk zichtbaar. Binnen twee uur tijd stond de maximale einduitslag van 0-6 op het scoreboard. Ik speelde dit keer zowel de dubbel als de mix, want Marcus Ellis haalde de eindstrijd in Tsjechië en was niet beschikbaar. Beide partijen werden makkelijk in twee games gewonnen, de dubbel samen met onze kopman Zavadsky en de mix met Johanna.

Zondagmiddag was er sprake van een echte ”klassieker” tegen Bischmisheim uit Saarbrucken. Dit team is erg sterk en vooraf hadden we als doel gesteld om zeker een punt te pakken. We begonnen zeer goed, want de damesdubbel ging in twee games naar ons en Zavadsky en ik speelde in onze tweede wedstrijd samen een hele goede dubbel tegen Olympiërs Fuchs en Schöttler. In een wedstrijd die meer dan een uur duurde wisten wij uiteindelijk aan het langste eind te trekken en we kwamen dus op een 2-0 voorsprong. Onze tweede heer Alexander Roovers kwam tekort tegen Schmidt, maar Judith wist in twee games haar single te winnen. Een 3-1 voorsprong. Zat er zelfs winst in? Jazeker, maar dat lukte niet jammer genoeg. Nadat Johanna en ik de eerste game in het gemengddubbel wonnen en ook Zavadsky de eerste game pakte leek het de goede kant op te gaan, maar onze tegenstanders kwamen sterk terug en pakten in beide wedstrijden de tweede en derde game. Einduitslag 3-3.

Woensdagmiddag om 14.00u staat de wedstrijd tegen Lüdinghausen op het programma, de strijd tussen de huidige nummers 1 en 2 van de ranglijst. Ik kijk er nu alweer naar uit!

Voor het krantenartikel uit Mülheim klik je op deze link:

http://www.derwesten.de/sport/lokalsport/muelheim/bvm-spielt-im-konzert-der-grossen-id7150070.html

Schrijf een reactie »