|
|
Posts Tagged ‘Yonex’
Naar een nieuwe horizon
(1 september 2015)
Op dinsdag 11 augustus 2015, tijdens de prachtige Wereld Kampioenschappen in hét badmintonmekka Istora Senayan in Jakarta, heb ik de laatste wedstrijd van mijn internationale badmintonloopbaan gespeeld. Ik heb besloten om te stoppen met topbadminton. Na 18 jaar wedstrijdbadminton, waarvan de afgelopen 15 jaar als topsporter, sluit ik een bijzondere periode van mijn leven af en begin ik aan een nieuw hoofdstuk.
De afgelopen tijd werd steeds duidelijker dat de financiering van ons, door Badminton Nederland opgestelde, ambitieuze toernooiplan richting de Olympische Spelen van Rio 2016 niet haalbaar was. De financiële support vanuit de bond (persoonlijk budget) bleek voor mij persoonlijk bij lange na niet toereikend genoeg om de 21 kwalificatietoernooien te bekostigen die Samantha en ik zouden gaan spelen. 21 toernooien die essentieel waren en zijn om punten voor de wereldranglijst te verdienen. Daarnaast bleef, in ons gemengd dubbel, progressie richting top 10 van de wereld uit en was onze positie in de top 20 van de wereldranglijst niet voldoende om extra financiële support te krijgen. Niet van de bond en ook voor financiële steun van het NOC*NSF kwamen wij niet in aanmerking. Zonder deze cruciale bijdragen is badminton spelen op het allerhoogste niveau voor mij niet mogelijk.
Ik kijk met veel plezier en trots terug op een geweldig mooie tijd binnen de wereld van de, in mijn ogen, mooiste sport die er is. De sport badminton heeft mij een hoop geleerd en op schitterende plekken gebracht. In mijn beginjaren veelal in de kleinere sporthalletjes binnen Europa en in de afgelopen jaren naar de grootste arena’s die er binnen onze sport zijn. Ik heb het voorrecht gehad mij te mogen meten met de allerbeste spelers ter wereld op toernooien waarvan ik als klein jongetje alleen maar gehoopt had daar ooit te staan. Ik heb successen gevierd, nederlagen geleden, teleurstellingen verwerkt, geluk gehad en euforie gekend. Al die jaren ben ik (financieel) gesteund door mensen van verschillende bedrijven, in het bijzonder Yonex en Footconnection, maar ook door particulieren. Hen wil ik ontzettend bedanken voor het vertrouwen en de gunfactor zodat ik mijn sport kon blijven uitoefenen. Zij hebben het mede mogelijk gemaakt dat ik tot mooie prestaties kon komen, momenten die ik altijd zal koesteren. Uiteraard bedank ik ook mijn partners met wie ik samengespeeld heb, mijn trainers, fysio’s, masseurs en alle andere mensen die er voor mij geweest zijn gedurende mijn badminton carrière. Mijn grootste dank gaat echter uit naar mijn ouders, zus en vriendin die altijd maar dan ook altijd voor mij klaarstonden en nog steeds staan. Familie is je basis en de basis is goed! Ik ben dankbaar voor alles wat jullie voor mij betekend hebben en betekenen. Ik hou van jullie!
Hoogtepunten:
– Europese Kampioenschappen: brons individueel, zilver team
– Nederlands Kampioen
– 3x Finalist in het BWF Grand Prix Circuit waarvan 1x op de Yonex Dutch Open
– Meervoudig winnaar en finalist in het Badminton Europe Circuit
– 36 interlands voor het Nederlands Team
– 7 WK kwalificaties, 5 EK kwalificaties, 3 WK team selecties, 9 EK team selecties
– Hoogste positie Wereldranglijst: 16
– Hoogste positie Nederlandse Ranglijst: 1
Schrijf een reactie »
New and different challenges
(1 september 2015)
Tuesday August 11th 2015 during the magnificent World Championships in the Badminton Mecca, the Istora Senayan Arena in Jakarta, I played the last match of my international badminton career. I have decided to stop as a professional badminton player. After 18 years of badminton competition, of which the last 15 years as a professional athlete, a special period of my life has come to an end. I will now start with a new chapter.
Recently it became increasingly clear that the funding for our ambitious tournament plan towards the Olympics 2016 in Rio, as drawn up by the Dutch Badminton Association, was not feasible. The financial support from the association (a personal budget) proved to me personally to be far from adequate enough to cover the costs of the 21 qualifier tournaments that Samantha and I would have to play. 21 tournaments which were and are essential to gain points for the world ranking. Additionally, we lacked progression towards the top 10 in the world in our mixed doubles and our position in the top 20 of the world ranking was not enough to get additional financial support. Neither from the Association nor from the Dutch Olympic Committee. For me it is not possible to compete on the highest possible level without these crucial contributions.
With great pleasure and pride I look back on a wonderful time within the world of, in my view, the most beautiful sport there is. The badminton sport has taught me a lot and has led me to magnificent spots all over the world. In my early years, mostly in the smaller sports halls within Europe and in recent years in the world’s biggest arenas that exist within our sport. I have had the privilege to measure up to the world’s very best athletes at tournaments I’d only hoped to play, when I was a child. I celebrated successes, suffered defeats, dealt with disappointments, had lucky breaks and experienced euphoria. All these years I got (financial) support from people of different companies like e.g. Yonex and Footconnection, but also from individual people. I like to thank them all very much for their trust and confidence and the credits they gave me. They made it possible for me to be a professional sportsman throughout the years. They have made possible that I could achieve good performances, moments that I will always cherish. Naturally I also thank my partners with whom I have played together, my coaches, trainers, physios, masseurs and all other people who have been there for me throughout my badminton career. My biggest thanks go out to my parents, sister and girlfriend who always and I really mean always were and still are around. Family is the basis for everything and the basis is good! I am grateful for everything you meant for me and still mean to me. I love you!
The Highlights:
– European Championships: bronze individual, silver team
– National Champion
– 3x Finalist at the BWF Grand Prix Circuit, of which 1x Yonex Dutch Open
– Multiple winner and finalist at the Badminton Europe Circuit
– 36 caps for the Dutch National Team
– 7 qualifications World Championships, 5 qualifications European Championships,
3 World Team Championships selections, 9 European Team Championships selections
– Best World ranking: 16
– Best National ranking: 1
Schrijf een reactie »
Looking back on German, All England and Swiss Open
(17 maart 2015)
A series of 3 consecutive tournaments has come to an end and with varying results. I am not satisfied and in the period to come we’ll have to perform better.
The German Open in my “home port” Mülheim was, much to my regret, a short tournament. We played a short match against a Danish pair. It was a close match but at decisive moments we failed to score. It was unfortunate, no result but afterwards we had an extensive and analyzing discussion which was a firm basis for the next 2 events and that obviously was worth a lot.
The next event was last weeks Yonex All England in Birmingham. The oldest badminton tournament in the world, the Wimbledon of the Badminton Sport. I get there quite a number of years now and every year again it’s a privilege to be there and compete. The organization, the entourage, the lively business center around the arena and the superbly renovated Barclaycard Arena itself make it very special.
In the first round we met an American pair which is in the top 30 and plays many tournaments in both North and South America. A straight 2 game victory put us in the second round where we were confronted with the Danes Fischer and Pedersen. We played them twice before, a few weeks ago at the European Championships for teams and last year in April at the individual European Championships. On both occasions we lost and also this time we couldn’t win. Still we are getting closer and from a tactical point of view we could learn a lot from this match because in spite of their second place on the world ranking also the Danes have some weak spots. Especially in the second game we managed to win a number of good rallies.
Finally the Swiss Open in Basel. A Grand Prix Gold tournament just like the German Open. In the first round we met the German pair Schwenger and Nelte who were seeded eighth in this tournament. We have played them twice before and the head to head score is 1-1. We make a bad start in the first game, very little rhythm in the short rallies but a good fighting spirit. Still we lose the first game. With a small tactical adjustment and our fighting spirit we manage to control the game better and win it. The third game is exciting and we stay close together till 15-15. And here the match really begins. A few well played rallies, a bit of luck on our side and we score a series of consecutive points which bring us the win. A nice, hard-fought victory with a good fighting spirit.
In the second round we were facing a French pair. A similar scenario as the day before. A bad start and a loss in the first game, a win in the second game and better playing. At the interval in the third game we have a lead and from that moment on things start to go wrong. We lose control and we give away the 3 points lead. Our opponents seem to get “wings”. They control the last rallies of the match while we are too passive. We lose and we are very disappointed, which is an understatement. This really was an unnecessary loss and that shouldn’t happen. From the bottom of my heart I state that we shall do everything possible to make that this won’t happen again.
Last Saturday I gave a clinic together with Gayle Mahulette to a group of very enthousiastic youngsters. It was a great session and the kids loved it. If you are interested in having a badmintonclinic aswell? Just go to the page ‘’clinic’’ on my website and get in touch
http://www.jorritderuiter.com/badminton-clinic.php?lang=en
Schrijf een reactie »
Terugblik op German, All England en Swiss Open
(17 maart 2015)
Een toernooireeks van drie is ten einde met wisselende resultaten. Daar ben ik niet tevreden over en dat moet simpelweg beter gaan de komende periode.
De German Open in mijn thuishaven Mülheim was helaas een kort toernooi. We speelden tegen een koppel uit Denemarken een close wedstrijd waarin we tekort kwamen op de beslissende momenten. Jammer, geen resultaat maar wel door een uitgebreide nabespreking en analyse een betere basis gelegd voor de volgende twee evenementen, wat uiteraard ook een hoop waard is.
Vervolgens het twee weken geleden gespeelde Yonex All England in Birmingham. Het oudste badmintontoernooi ter wereld, het Wimbledon van onze mooie sport. Ik kom daar nu alweer heel wat jaren, maar ieder jaar is het weer een feest om daar te mogen zijn en spelen. De organisatie, de entourage, het gezellige zakencentrum rondom de arena én de supermooi gerenoveerde Barclaycard Arena maken het erg speciaal. In de eerste ronde troffen we een Amerikaans koppel. Een koppel uit de top 30 dat veel toernooien in Noord, midden en Zuid Amerika afwerkt. Een zakelijke twee games overwinning bracht ons in de tweede ronde.
Daarin speelden we tegen de Denen Fischer en Pedersen. Een paar weken geleden bij de EK Teams nog verloren, in April vorig jaar bij het EK verloren en ook deze wedstrijd wisten we niet te winnen. Toch komen we steeds een klein beetje dichterbij en konden we van deze wedstrijd tactisch gezien een hoop leren, want ook de Denen hebben zwakkere plekken ondanks dat ze 2e staan op de wereldranglijst. Vooral in de tweede helft van de tweede game konden we een aantal goede rallies in winst omzetten.
Tenslotte afgelopen week de Swiss Open in Basel. Een Grand Prix Gold toernooi net als de German Open. In de eerste ronde speelden we tegen Schwenger en Nelte uit Duitsland, achtste geplaatst in dit toernooi, head to head stand 1-1. Een zeer slechte start in de eerste game, weinig ritme in de korte rallies, maar wel veel vechtlust ondanks dat we de eerste game ruim verloren. Met die vechtlust en een kleine tactische aanpassing speelden we onszelf wat beter in de partij en konden we de tweede game pakken. Een spannende derde game waarin het gelijk op gaat tot 15-15. En daar ”begint” de wedstrijd eigenlijk. Een paar goede rallies, wat geluk aan onze zijde en we pakken een serie punten op rij dat genoeg blijkt te zijn voor wedstrijdwinst. Een mooie, zwaarbevochten overwinning met goede vechtlust.
De volgende dag een wedstrijd tegen een Frans koppel. Een zelfde scenario als de dag ervoor. Een zwak begin en verlies in de eerste game, gamewinst met beter spel in de tweede game. Bij de interval in de derde game staan we voor, maar daar gaat het ook gelijk mis. Een drie punten voorsprong wordt te snel uit handen gegeven. In plaats van dat wij verder uitlopen krijgen zij vleugels. Ze zijn leidend in de laatste rallies van de wedstrijd, terwijl wij te passief zijn: we verliezen en balen tot en met! Dit is nou een echt onnodig verlies, dat mag niet gebeuren en uit de grond van mijn hart zeg ik dat we er alles aan zullen doen dat dit niet meer kan gebeuren.
Afgelopen weekend een leuke clinic gegeven samen met Gayle Mahulette voor een groep dolenthousiaste kids van een jaar of 15. Gaaf om te doen. Wil je ook eens een badmintonclinic ervaren? Kijk dan op mijn site onder het kopje clinics
http://www.jorritderuiter.com/badminton-clinic.php?lang=
1 reactie »
Unique partnership
(14 januari 2014)
The beginning of a new year is a good time to announce something new. A unique partnership.
For many years I have been arranging badminton clinics for sports clubs , businesses and schools, and so far these bookings were all made directly on my own website. As of this year web shop Badmintonplanet.nl, in association with Yonex, is also advertising my clinics. Badmintonplanet is a leading web shop for all badminton products. Badmintonplanet is the largest badminton specialist in Europe with shops in several European countries, including Belgium.
The advantage of this cooperation is that I am now in a position to take the latest Yonex equipment, such as rackets, grips and stringings, to the clinics so that participants can test them, and , if they like it, can buy them on the spot.
I hope that through this cooperation even more clubs, businesses and schools will be able to find me for an inspiring and enthusing clinic especially because it would contribute directly to the financing of my top sports program on the way to Rio 2016.
Schrijf een reactie »
Unieke samenwerking
(14 januari 2014)
Het begin van een nieuw jaar is een mooi moment om iets nieuws aan te kondigen. Een uniek samenwerkingsverband.
Al heel wat jaren verzorg ik badminton clinics voor verenigingen, bedrijven en scholen en deze boekingen kwamen tot nu toe allemaal rechtstreeks binnen via mijn eigen website. Met ingang van dit jaar biedt Badmintonplanet.nl, in samenwerking met Yonex, mijn clinics ook aan. Badmintonplanet is dé webshop voor alle badmintonproducten. Met webwinkels in verschillende Europese landen, waaronder ook België, is Badmintonplanet de grootste badmintonspecialist van Europa.
Het mooie aan deze samenwerking is dat ik nu in de gelegenheid ben om de nieuwste Yonex attributen, zoals rackets, bespanningen en grips, mee te nemen naar de clinics zodat deelnemers ze daar kunnen uittesten en als ze goed bevallen, ze gelijk kunnen kopen.
Ik hoop dat door deze samenwerking nog meer clubs, bedrijven en scholen mij zullen weten te vinden voor een inspirerende en enthousiasmerende clinic temeer ook omdat ik daarmee direct wordt gesteund bij de financiering van mijn topsportprogramma op weg naar Rio 2016.
Geinteresseerd? Kijk op www.badmintonplanet.nl/jorrit-de-ruiter-clinic
Schrijf een reactie »
Yonex All England 2013
(9 maart 2013)
Last Monday I flew to Birmingham by KLM for the 103rd edition of the Yonex All England. The Dutch Badminton Federation had decided not to participate this year, but I think that you should always play this event provided you have the possibility and your ranking allows you to. So I choose to go there on my own expenses. Why? Because this is a Premier Super Series tournament where the best players of the world compete and where you can get a lot of inspiration by just training there and to walk around behind the scenes. But the most important thing is that you learn to play under the extraordinary circumstances of a giant stadium like the National Indoor Arena.
As we were entirely left on our own devices we had to deal with logistic and administrative matters and with finding accommodation. So we had to arrange our transport and our training courts ourselves. But we also had to visit the managers meeting which was fun for a time but I can imagine that coaches get fed up with it when they have to hear more or less the same thing every week all over again. But you HAVE to be present otherwise you get fined. Such a meeting is about players who have withdrawn, about advertisements on shirts, about the new rules for the back of shirts where your name, country and sponsor logos are mentioned and a lot more “nitty-gritty” More than once I heard coaches sigh deeply and look around bored stiff, but I enjoyed myself.
For our small team there were no changes which meant for me qualification matches for the men’s doubles on Tuesday and mixed doubles in the main tournament on Wednesday. In the men’s doubles Dave and I played a pair from Belgium. As I wrote before we didn’t have high expectations because of Dave’s physical condition. Too many things went wrong in this match. In fact we shouldn’t have played in this discipline under these circumstances but we had made our flight and hotel reservations long before. We lost the match in three games and of course this shouldn’t have happened. Still there was an advantage for me because I had at least an one hour court experience.
The next day the main tournament started and our mixed double was scheduled at 8.40 P.M. In last years edition this could have meant playing at 12.40 A.M. but also here they learn and this time there were 5 courts i.s.o. 4. So right on time we entered the Arena for our match versus the French Careme and Fontaine who are ranked 15 places higher than we are. The past weeks they showed to be in good shape in Moscow and Mülheim. But we were well prepared. We had a tactical “fighting plan” and we both felt that we were ready for the match. The entire match we were in the lead and by serving well we could maintain our offensive playing. We won the match with 12 and 15 qualifying ourselves for the next round.
On Thursday our opponents were the numbers 7 of the World ranking, the Indonesians Rijal and Susanto. Wherever you play the Indonesian, fans are everywhere and also this time. With flags, cheering and applauding they were encouraging their countrymen. Until 10-11 in the first game we were well matched. Our tactics worked out well and we didn’t have to change our way of playing. But after the interval the Asians adjusted their tactics. We lost quite some points in a row and we lost the game. In the second game our opponents took a quick lead. We did play a number of good rallies but as we felt afterwards still too few. We lost the match with 12 and 14. I was quite disappointed and I regretted that we didn’t manage to take advantage of the good start we made the day before and consequently didn’t get the best out of ourselves. Anyway we were knocked out and we were just in time to catch our flight back home. Next day it was training at Papendal as usual.
Naturally I try to follow the All England matches on my laptop and I study and analyse the games as much as possible. Yesterday I really enjoyed watching the Poles Mateusiak and Zieba giving the Indonesian title defenders a really hard time again. Mateusiak, 37 years of age and still very fit, fast and explosive and with his game intelligence almost unrivalled. Much to my surprise our Indonesian opponents in the quarter finals defeated the numbers one of the world. They are in the semi finals today. Conclusion: Rijal and Susanto are in excellent shape. At this tournament Indonesia is doing very well in the mixed doubles with three pairs in today`s semi finals. I am looking forward to watch it again!!
Schrijf een reactie »
Yonex All England 2013
(9 maart 2013)
Afgelopen maandag vloog ik met de KLM naar Birmingham voor de 103e editie van de Yonex All England. Alhoewel dit toernooi dit jaar niet op het uitzendingenlijstje van Badminton Nederland stond, vind ik dat je dit toernooi (indien dat mogelijk is en de ranking er naar is) gewoon moet spelen. Dus ik besloot om er op eigen kosten heen te gaan. Waarom? Omdat het een Premier Super Serie toernooi is, de allerbeste spelers van de wereld meedoen, je enorm veel inspiratie kunt op doen door er alleen al te trainen en achter de schermen rond te lopen en uiteraard het allerbelangrijkste: je leert spelen in de uitzonderlijke omstandigheden van een gigantisch stadion als de National Indoor Arena.
Omdat we helemaal op onszelf waren aangewezen moet je ineens ook aan andere dingen denken. Ook dat is alleen maar goed. Zo moet je zelf achter je vervoer aan, zelf trainingsbanen regelen en ook de managersmeeting bezoeken. Zo’n managersmeeting was best eens leuk om mee te maken, maar ik kan mij voorstellen dat je als coach er goed ziek van wordt indien je het week in week uit moet aanhoren. Want je MOET aanwezig zijn, anders kan je een boete betalen. Zo’n meeting gaat natuurlijk over spelers die zich teruggetrokken hebben, over reclame uitingen op shirts, de nieuwe regels over de achterkant van het shirt waarop je naam, land en sponsorlogo staat en nog een heleboel meer geneuzel. Meer dan eens hoorde ik coaches diep zuchten en zag ik ze verveeld om zich heen kijken. Ik vermaakte me echter prima.
Voor ons kleine teampje waren er geen veranderingen. Dat betekende kwalificatie herendubbel op dinsdag, hoofdtoernooi mix op woensdag. De herendubbel speelden Dave en ik tegen de Belgen. Zoals ik al eerder schreef verwachtten we niet veel van deze partij vanwege de fysieke gesteldheid van Dave. Er ging een heleboel niet goed in deze wedstrijd. Eigenlijk teveel om op te noemen. Normaal gesproken hadden we dit toernooi ook niet moeten spelen in deze omstandigheden, ware het niet dat we al geboekt hadden. We verloren de partij in drie games en dat mag uiteraard niet gebeuren. Eén voordeel had het wel, want ik had in ieder geval al een klein uurtje op de baan gestaan.
De volgende dag begon het hoofdtoernooi. Onze mix stond pas ’s avonds om 20.40 u gepland. Vorig jaar betekende spelen om 20.40 waarschijnlijk pas om 00.40u de baan op komen, maar ook bij de All England leren ze, dit keer lagen er 5 banen in plaats van 4. Keurig op tijd liepen we de arena binnen. We speelden tegen de Fransen Careme en Fontaine. De Fransen staan ongeveer 15 plekken hoger op de ranglijst en lieten goede vorm zien de laatste weken in Moskou en in Mülheim. Maar wij waren goed voorbereid. Tactisch hadden we ons strijdplan klaar en we voelden ons klaar voor deze wedstrijd. Volgens mij hebben we de gehele wedstrijd voor gestaan en konden we door goed te serveren aanvallend blijven spelen. Met 15 en 12 wonnen we de partij en plaatsten we ons voor de volgende ronde.
De volgende dag stonden we tegenover de nummers zeven van de wereld, de Indonesiërs Rijal en Susanto. Waar je ook speelt de Indonesische fans zijn overal en zo ook hier weer. Met vlaggen en luid applaus moedigden ze hun landgenoten aan. Tot 10-11 in de eerste game was er niets aan de hand. Onze tactiek klopte, we hoefden weinig te veranderen aan ons spel. Maar na de interval pasten de Aziaten hun spel aan en verloren we behoorlijk veel punten op een rij. De game ging verloren. In de tweede game liepen onze tegenstanders sneller weg van ons. We speelden nog wel goede rallies, maar helaas voor ons gevoel te weinig. Met 12 en 14 verloren we deze wedstrijd. Ik was toch wel teleurgesteld en ik baalde ervan dat we na zo’n goede start tactisch niet door konden pakken en dat we hierdoor niet alles uit ons zelf hebben kunnen halen. We hadden nog meer bagage in onze rugzak moeten en kunnen stoppen. Anyway, we waren uitgeschakeld en pakten gelijk de vlucht terug naar Nederland en zijn de volgende dag weer gaan trainen. Uiteraard volg ik de All England vanaf mijn laptop en bestudeer ik de wedstrijden zoveel mogelijk. Zo heb ik gisteren genoten van de Polen Mateusiak en Zieba die het de titelverdedigers uit Indonesië maar weer wat lastig maakten. Mateusiak met zijn 37 jaar nog altijd superfit, snel, explosief en zijn spelintelligentie is haast ongeëvenaard.
Tot mijn verbazing versloegen onze tegenstanders de nummers één van de wereld en staan ze vandaag dus in de halve eindstrijd: Rijal en Susanto zijn dus in vorm. Indonesië doet het sowieso erg goed in het gemengddubbel dit toernooi, want er spelen nog drie mixkoppels vandaag. Ik ga er in ieder geval weer eens goed voor zitten!
Schrijf een reactie »
Quarter final at Yonex Dutch Open
(14 oktober 2012)
Last week I participated in the Yonex Dutch Open in Almere. This was the first tournament out of a series of three in the coming three weeks.
On Wednesday Samantha Barning and I started with our first mixed double versus an Indonesian pair. We lost the first game but we managed to win the next two games. In round two we met Dave Khodabux and Selena Piek. Day in day out we are training together at the National training Centre so we know each others way of playing very well, but we had played only once against them in an international tournament. At that time we didn’t stand a chance of winning. In our match last Thursday we were playing at a more or less equal level. In the first game we took a comfortable lead which we still threw away. We lost with 25-27. Nevertheless we showed focussed teamwork.
Also in the second game we took the lead but again we let them come close towards the end of the game. At 21-20 we were just a bit sharper then in the previous game and we won. The third game showed more or less the same picture. It was a thrilling encounter till the very last moment. We survived a match point and at our first match point we stroke straight away and made the win. It was a 71 minutes encounter and the discharge afterwards was enormous, but it also gave so much energy and there was so much adrenaline left that I felt like being able to play another such match right away.
And I had to play another match but a few hours later and this time together with Dave in the men’s doubles. No easy opponents. Certainly not. We were third seeded but what does that mean when you draw Markis Kido and partner as your first opponents. Still we played very well with a focus on our tactics. From the back court they were not really dangerous but we had to try and avoid flat rallies. For 85% we succeeded to do so but this requires very much energy and concentration. We lost the match in two games but we were reasonably satisfied with the way we had played. Of course we would have preferred to meet them later in the tournament but a draw you can not do anything about!
On Friday in the quarter finals Samantha and I met the Swiss pair which was first seeded. Six months ago during the European Championships in Sweden we had defeated them quite easily and I couldn’t call that match to my mind anymore. As from the first point we felt that we were not focussed and not in control and we didn’t succeed to regain that. The positive energy of the previous day had gone completely and we didn’t get it back. We just had to make the best of it. Quite unexpectedly we lost the match in two games. A shame and a lost opportunity. Nevertheless the win of the previous day was very important because, considering the short time we have been playing together, we for the first time reached a very good playing level and teamwork. This should be the basis for further development and creating a consistent and durable playing level.
The living football legend Johan Cruijff, founder of the University where I graduated, once said: “Ï never look back, never!!!” I do not fully agree with that. I think it sometimes can be useful to look back and to evaluate what happened in order to have success in the future. And that is what I did this weekend. Now it lies behind me and I am ready for the next challenge, the Yonex Danish Open Premier Super Series. I am looking forward to being active again at this level. I will only play the men’s doubles with Dave since Samantha and I don’t have the right ranking yet to participate in these kind of top events. Our match is on Wednesday afternoon at 1.30 PM. Follow the tournament on www.tournamentsoftware.com or look for updates on my twitteraccount.
Schrijf een reactie »
Kwartfinale Yonex Dutch Open
(14 oktober 2012)
Deze week werd de Yonex Dutch Open in Almere gehouden. Het eerste toernooi uit een serie van drie evenementen die de komende weken op het programma staan.
Op woensdag begonnen Samantha en ik aan onze eerste mix tegen twee Indonesiërs. We verloren de eerste game, maar in de tweede en derde game wisten we gemakkelijk de winst te pakken. Door naar de volgende ronde waarin Dave en Selena onze tegenstanders waren. Uiteraard spelen we vaak tegen elkaar op de trainingen en we kennen elkaars spel door en door, maar internationaal gezien hadden we pas één keer eerder tegen elkaar gespeeld en toen hadden Samantha en ik geen enkele kans op winst. In de wedstrijd van donderdag lag het niveau erg dichtbij elkaar. In de eerste game verspeelden we een ruime voorsprong en verloren we met 25-27. Toch zaten we er goed in en het samenspel was geweldig. Ook in de tweede game stonden we voor, maar weer wisten we deze voorsprong niet vast te houden. Gelukkig voor ons waren we in de verlenging van de tweede game scherper dan in de eerste game, 22-20 winst. De derde game had eigenlijk hetzelfde beeld als de overige games. Het was superspannend tot het laatste moment. We wisten een matchpoint weg te werken en op ons eerste matchpoint sloegen we wel toe, 22-20. Deze partij duurde 71 minuten en de ontlading was groot! Zo groot dat je direct na de wedstrijd het gevoel hebt dat je nog zo’n partij kan spelen, vol met adrenaline.
En er moest nog een wedstrijd gespeeld worden, uiteraard met Dave aan mijn zijde. Niet tegen makkelijke tegenstanders, zeker niet. We waren als 3e geplaatst maar wat heb je eraan als je meteen Markis Kido en zijn partner loot? We speelden een goede partij waarin we heel tactisch moesten spelen. Vanuit het achterveld zijn ze niet heel gevaarlijk, maar je moet absoluut de vlakke rally vermijden. Dit lukte 85% van de wedstrijd en dat kost veel energie en het vergt veel van je concentratie. We verloren in twee games en waren na afloop redelijk tevreden met de gespeelde wedstrijd maar uiteraard hadden we ze pas liever later in het toernooi getroffen. Helaas doe je niets aan een loting!
Vrijdag speelden Samantha en ik de kwartfinale tegen de eerste geplaatste Zwitsers. Een half jaar eerder, op het EK in Zweden hadden we nog simpel van ze gewonnen. Zo simpel dat ik mij die wedstrijd nauwelijks meer voor de geest kon halen. Vanaf punt één zaten we er niet lekker in en we konden ons ook niet in de partij spelen. De positieve energie van de vorige dag was nergens meer te bekennen. We probeerden het op te roepen, deden er alles aan om te roeien met de riemen die we op dat moment hadden, maar het mocht niet baten. We verloren, onverwacht, in twee games. Erg shit en zeker een gemiste kans, maar belangrijker dan het resultaat van deze wedstrijd is de winst die we de vorige dag gepakt hebben. Het niveau en het samenspel was voor het eerst in onze nog korte samenwerking daar waar het moet zijn. Dit moet de basis worden en die consistency moet er komen en mag niet meer zo fluctueren zoals dat tijdens dit toernooi wel het geval was.
Levende legende en oprichter van de HBO opleiding waaraan ik afstudeerde Johan Cruyff zei ooit eens: ”Ik kijk nooit achterom, nooit”. Toch denk ik dat je soms juist wél achterom moet kijken om straks in de toekomst succes te hebben. Dat heb ik dit weekend gedaan en nu is dat afgesloten, want morgen vertrek ik naar Denemarken voor de Yonex Danish Open Premier Super Serie. Ik verheug me erop weer op dit niveau actief te zijn, want dat is alweer een tijd geleden. Ik zal alleen het dubbelspel met Dave spelen, omdat Samantha en ik nog niet hoog genoeg staan op de wereldranglijst om deel te nemen aan deze topevenementen. Woensdagmiddag om 13.30u is onze wedstrijd! Volg het toernooi op toernooi.nl of kijk voor updates ook op mijn twitteraccount.
Schrijf een reactie »
|
