Deze week werd de Yonex Dutch Open in Almere gehouden. Het eerste toernooi uit een serie van drie evenementen die de komende weken op het programma staan.
Op woensdag begonnen Samantha en ik aan onze eerste mix tegen twee Indonesiërs. We verloren de eerste game, maar in de tweede en derde game wisten we gemakkelijk de winst te pakken. Door naar de volgende ronde waarin Dave en Selena onze tegenstanders waren. Uiteraard spelen we vaak tegen elkaar op de trainingen en we kennen elkaars spel door en door, maar internationaal gezien hadden we pas één keer eerder tegen elkaar gespeeld en toen hadden Samantha en ik geen enkele kans op winst. In de wedstrijd van donderdag lag het niveau erg dichtbij elkaar. In de eerste game verspeelden we een ruime voorsprong en verloren we met 25-27. Toch zaten we er goed in en het samenspel was geweldig. Ook in de tweede game stonden we voor, maar weer wisten we deze voorsprong niet vast te houden. Gelukkig voor ons waren we in de verlenging van de tweede game scherper dan in de eerste game, 22-20 winst. De derde game had eigenlijk hetzelfde beeld als de overige games. Het was superspannend tot het laatste moment. We wisten een matchpoint weg te werken en op ons eerste matchpoint sloegen we wel toe, 22-20. Deze partij duurde 71 minuten en de ontlading was groot! Zo groot dat je direct na de wedstrijd het gevoel hebt dat je nog zo’n partij kan spelen, vol met adrenaline.
En er moest nog een wedstrijd gespeeld worden, uiteraard met Dave aan mijn zijde. Niet tegen makkelijke tegenstanders, zeker niet. We waren als 3e geplaatst maar wat heb je eraan als je meteen Markis Kido en zijn partner loot? We speelden een goede partij waarin we heel tactisch moesten spelen. Vanuit het achterveld zijn ze niet heel gevaarlijk, maar je moet absoluut de vlakke rally vermijden. Dit lukte 85% van de wedstrijd en dat kost veel energie en het vergt veel van je concentratie. We verloren in twee games en waren na afloop redelijk tevreden met de gespeelde wedstrijd maar uiteraard hadden we ze pas liever later in het toernooi getroffen. Helaas doe je niets aan een loting!
Vrijdag speelden Samantha en ik de kwartfinale tegen de eerste geplaatste Zwitsers. Een half jaar eerder, op het EK in Zweden hadden we nog simpel van ze gewonnen. Zo simpel dat ik mij die wedstrijd nauwelijks meer voor de geest kon halen. Vanaf punt één zaten we er niet lekker in en we konden ons ook niet in de partij spelen. De positieve energie van de vorige dag was nergens meer te bekennen. We probeerden het op te roepen, deden er alles aan om te roeien met de riemen die we op dat moment hadden, maar het mocht niet baten. We verloren, onverwacht, in twee games. Erg shit en zeker een gemiste kans, maar belangrijker dan het resultaat van deze wedstrijd is de winst die we de vorige dag gepakt hebben. Het niveau en het samenspel was voor het eerst in onze nog korte samenwerking daar waar het moet zijn. Dit moet de basis worden en die consistency moet er komen en mag niet meer zo fluctueren zoals dat tijdens dit toernooi wel het geval was.
Levende legende en oprichter van de HBO opleiding waaraan ik afstudeerde Johan Cruyff zei ooit eens: ”Ik kijk nooit achterom, nooit”. Toch denk ik dat je soms juist wél achterom moet kijken om straks in de toekomst succes te hebben. Dat heb ik dit weekend gedaan en nu is dat afgesloten, want morgen vertrek ik naar Denemarken voor de Yonex Danish Open Premier Super Serie. Ik verheug me erop weer op dit niveau actief te zijn, want dat is alweer een tijd geleden. Ik zal alleen het dubbelspel met Dave spelen, omdat Samantha en ik nog niet hoog genoeg staan op de wereldranglijst om deel te nemen aan deze topevenementen. Woensdagmiddag om 13.30u is onze wedstrijd! Volg het toernooi op toernooi.nl of kijk voor updates ook op mijn twitteraccount.