Donderdag vertrokken we richting Stockholm voor de Swedish International. Elk jaar een zeer sterk ingeschreven toernooi, maar deze editie extra sterk vanwege de Olympische kwalificatieperiode. Iedereen probeert zelfs op deze Europese circuit toernooien de benodigde punten voor de wereldranglijst te verzamelen.
Vrijdagochtend begonnen Samantha en ik al om 9.00u tegen onze Franse tegenstanders. Samantha had hen vorig jaar ook al in de eerste ronde getroffen en toen gewonnen. Nu deden wij hetzelfde en versloegen ze ruim in twee games. Door naar de 2e ronde waar oud wereld kampioen en Olympisch zilver medaille winnaar Nathan Robertson met zijn partner Jenny Wallwork op ons wachtten.
Maar ’s middags moest er eerst nog gefocust worden op een eerste ronde in de dubbel tegen twee goede bekenden van ons, de Oostenrijkers Koch en Zauner. We wisten de juiste tactiek in deze partij toe te passen en belangrijker nog, dit de hele wedstrijd vast te houden. Een dikke overwinning in twee games en uiteraard waren we daar erg blij mee.
Toen de partij tegen de Engelsen. Samantha en ik begonnen ijzersterk en speelden het spelletje waarmee Nathan al die jaren zo ontzettend succesvol mee was. We wonnen de eerste game met 21-13. Ook in de tweede game gingen we door met dit spel en we bleven goed bij. Helaas konden we net niet genoeg doordrukken. Dus nog een game op topniveau spelen en dat is niet slecht voor ons als nieuwe combinatie. Tot 15-14 ging het gelijk op en je zag de Engelsen gaandeweg best nerveus worden, maar helaas wisten ze toen een serie van vijf punten te maken en was de wedstrijd gespeeld. Met 15-21 verloren we deze partij. Op papier verloren, maar ik denk dat we een hele goede basis gelegd hebben en uiteraard ben ik erg tevreden over ons niveau!
’s Avonds nog een dubbel en dat was een stroeve partij. Het duurde lang voordat we ons in de wedstrijd speelden. We verloren de eerste game en ook de tweede game was moeizaam. Toch wisten we op tijd onszelf te herpakken, de tweede game te winnen en ook de derde game overtuigend binnen te slaan. Kwartfinale!
In de kwartfinale stonden we tegenover jonge Deense spelers. En dat kon je zien ook. Jong en onbevangen speelden ze, maar lang niet ervaren genoeg om het ons lastig te maken. Relaxed spelend wonnen we in twee games. Ook in de halve finale stonden er Denen tegenover ons. Deze jongens zijn echter wél ervaren en zeer goede spelers. In deze partij wisten we wederom onze tactiek zeer goed toe te passen en er kwam een soort van onoverwinnelijke rust in ons naar boven. Ontspannen spelend, zo nu en dan een lolletje maar toch zakelijk werd de winst in twee soepele games binnengeslagen en dus door naar de tweede finale in één week tijd.
Jammer genoeg kan ik over de finale kort zijn. Onze Russische tegenstanders waren veel te sterk voor ons. Nou staan zij ook bijna 40 plekken hoger op de wereldranglijst en dat was ook wel te zien. Ze speelden erg goed en wij kwamen, zeker in de tweede game, niet meer in ons spel. Toch een prachtige zilveren medaille op zo’n sterk toernooi! Ik ben er erg trots op!
We hebben nu twee toernooien achter elkaar gedraaid en de meesten van ons hebben ook twee toernooien erg goed gepresteerd. Dat is geen toeval. We hebben in de laatste maanden van 2011 alleen maar keihard getraind en echt toe kunnen werken naar deze twee evenementen. Mijn inziens is dit de manier om topsport te bedrijven. Je kan namelijk niet op elk toernooi 100% zijn en maar op goed geluk gaan spelen. Je lichaam heeft de tijd nodig om de energie uit de geleverde trainingsarbeid om te zetten in een optimale prestatie tijdens de wedstrijden waar je moet pieken. Het was best interessant en leuk om dit te ervaren bij mezelf.
En dan nog even dit. Gisteravond laat kwam ik thuis en hoorde ik van de ”ophef” die ontstaan is over notabene mijn schoenen. Wat tegenwoordig nieuws is moet je maar denken. Badmintonline beticht mij zelfs van het plegen van contractbreuk. Een nogal forse beschuldiging vind ik zelf. En al helemaal als je bedenkt dat de schrijver van dit artikel niet goed op de hoogte is van de gemaakte afspraken. Nou zou ik uiteraard kunnen denken: ”laat maar kletsen”. Maar zo ben ik niet en ik zal daarom iedereen even op de hoogte stellen van hoe een en ander is geregeld in het spelerscontract dat iedere individuele speler heeft met Badminton Nederland:
Bijlage 2 Gebruikersovereenkomst YONEX materialen, behorende bij de Spelersovereenkomst
Artikel 2.5:
In overleg met en na toestemming van Badminton Nederland is, in specifieke situaties, gebruik van andere dan door laatstgenoemde ter beschikking gestelde materialen (Yonex), toegestaan.
Aangezien ik al mijn hele spelersloopbaan op Asics schoenen speel en je voeten/schoenen uitermate belangrijk zijn voor je fysieke gesteldheid en daarmee voor je topsportloopbaan, heb ik sinds de ondertekening van het spelerscontract toestemming gekregen hierop te blijven spelen. Â Het is vanzelfsprekend dat geen enkele schoenenfabrikant in staat is voor ieder individu de beste schoen te produceren. Ook Yonex niet.