Nieuw Duinwijck contract

(25 mei 2017)

Met veel genoegen en trots kan ik vertellen dat ik ook volgend seizoen voor Eredivisie club Duinwijck zal spelen. Ik kijk uit naar een mooi en succesvol seizoen samen met een team van jong talent en ervaren spelers. Het zal een speciaal jaar worden omdat de club volgend jaar 70 jaar bestaat en het ook nog eens het laatste jaar zal zijn in de oude Duinwijckhal. Allemaal goede redenen om er een topjaar van te maken!

Foto credits: Robert Grobbe

Together with sponsor Jaap van de Kolk

Together with sponsor Jaap van de Kolk

_O9A8034

Fit de zomer in: trainingsweekend voor jeugdspelers

(13 april 2017)

Er zijn spelers die, zodra het badminton competitie seizoen ten einde is, de rackets opbergen tot het volgende seizoen en er zijn spelers die fanatiek doorgaan en zich willen blijven verbeteren of gewoon lekker willen badmintonnen. Voor die laatste groep organiseren Jordy Hilbink en ik in het weekend van 17 en 18 juni 2017 een trainingsweekend!

Het weekend is bedoeld voor spelers in de leeftijdsgroep Onder 13 tot en met Onder 19. De toelatingseisen zijn eenvoudig: jezelf willen verbeteren en met veel energie naar de Duinwijckhal in Haarlem toekomen. We zullen aandacht besteden aan techniek, tactiek en ook een stukje fysieke training voor zowel het enkel als het (gemengd)dubbelspel. Dit valt prima te combineren doordat Jordy van huis uit gespecialiseerd is in het enkelspel en ik zelf ervaring heb als (gemengd)dubbelspeler. Daarnaast kunnen we tussen de trainingen door aandacht besteden aan wedstrijdanalyse voor wie dat interessant vindt. Je leert immers een hoop door wedstrijden van jezelf of die van een aanstaande tegenstander te bekijken!

Schrijf je dus snel in door een mailtje te sturen naar info@jorritderuiter.com en dan zien we elkaar 17 juni om 10.00u in de Haarlemse Duinwijckhal!

Aankondiging trainingsweekend

Kerstgroet

(25 december 2016)

Bij deze wil ik iedereen een vrolijk kerstfeest wensen met veel liefde, lekker eten en drinken en gezelligheid!

Weer een afscheid

(3 maart 2016)

Afgelopen zondag speelde ik helaas mijn laatste wedstrijd voor 1. BV Mülheim. In het decor van de Yonex German Open, dat deze week in de RWE Halle wordt gespeeld en waar ik vorig jaar zelf nog aan meedeed, wilde ik in deze laatste wedstrijd van dit Bundesliga seizoen graag het eerste punt scoren voor mijn club. Samen met Marcus Ellis, die ook zijn laatste wedstrijd speelde, deed ik wat ik mij voorgenomen had: Winnen.

Marcus en ik hebben vier jaar het mannendubbel voor onze rekening genomen en we vormden een goed koppel. Het is jammer dat dat nu voorbij is.
In de afgelopen jaren vormde het eerste team van 1.BVM een hechte groep die goed op elkaar was ingespeeld zowel tijdens wedstrijden als zeker ook daarbuiten. Ik wil mijn teamgenoten, waaronder ook Judith Meulendijks die eerder dit seizoen afscheid nam en onze coach Boris Reichel, bedanken voor de mooie, memorabele tijd. Maar ook wil ik langs deze weg alle vrijwilligers en fans van 1.BVM bedanken die het team en ook mij persoonlijk de afgelopen vier jaar hebben gesteund en geholpen. 1.BV Mülheim is een fantastische club!

Aangezien ik het toch wel erg leuk vind om te blijven badmintonnen hoop ik dat ik voor het volgende seizoen weer een nieuwe club zal kunnen vinden waarvoor ik mij zal kunnen inzetten. Uiteraard houd ik jullie op de hoogte.

Afscheid BVM 280216 11
Afscheid BVM 280216 03

Creativiteit, passie en Haagse bluf

(7 december 2015)

Als je 15 jaar lang dag in dag uit met een racket achter een shuttle aangerend hebt, ken je de ins en outs van de badmintonwereld als geen ander. Alhoewel ik vind dat je nooit moet vergeten waar je ”roots” liggen, is het ook wel eens fijn om een kijkje te kunnen nemen in een andere keuken.

En sinds vorige week ben ik dat gaan doen! Gelukkig is die andere keuken er nog steeds eentje waar sport op het hoofdmenu staat. Sport zit in elke vezel van mijn lijf en behoort echt tot mijn DNA! Met mijn topsportachtergrond en m’n commerciële sportopleiding aan de Johan Cruyff University is deze ”transfer” weliswaar niet geheel onverwacht, maar absoluut niet alledaags! Ik ben dan ook blij, trots en ontzettend gemotiveerd om aan mijn nieuwe baan bij ADO Den Haag te beginnen. En nee, ik ben niet gecontracteerd als tweede keeper, maar wel voor de commerciële afdeling als accountmanager. Met strijd, een hele hoop passie en in dit geval Haarlemse bluf ga ik deze nieuwe uitdaging aan!

Overigens wil dit niet zeggen dat ik uit de badmintonwereld verdwijn. Uiteraard speel ik nog steeds met veel plezier in de Bundesliga voor 1.BV Mülheim en blijf ik, waar mogelijk, nog steeds trainingen, clinics en bijscholingen geven zodat ik de kennis, die ik de afgelopen jaren heb opgedaan, kan blijven doorgeven.

Contract ondertekening

Contract ondertekening

Racketdriedaagse

(23 oktober 2015)

Lid worden van een sportbond wordt steeds minder populair. Helaas hebben de racketsporten in Nederland (Badminton, Tennis, Tafel Tennis en Squash) te lijden onder een grote terugloop van het ledenaantal. Zelfs een populaire sport als tennis heeft een terugval van plusminus 3000 leden. Verder zal ik maar zwijgen over de aantallen binnen de badminton, tafel tennis en squash sport. Een week geleden schreef ik een artikel over de noodzaak om sporten en dan uiteraard voornamelijk badminton weer meer populair te maken. Deze week heb ik één van de antwoorden gevonden.

Om tenminste twee van deze noodlijdende sporten te promoten, badminton en tafel tennis, heeft de gemeente Amsterdam de zogenaamde Racketdriedaagse in het leven geroepen. Het is een drie daags evenement om deze sporten te introduceren bij kinderen in de leeftijdsgroep 6-12. Meer dan 50 kinderen kregen de kans om uit te zoeken of deze sporten wellicht iets voor hen zouden kunnen zijn en bij een positieve respons dus lid te worden van een vereniging. Gedurende de laatste paar uur van de derde dag werden ook de ouders van de kinderen uitgenodigd, een slimme zet aangezien zij degenen zijn die de kosten van de lidmaatschappen op zich mogen nemen. Ook zij moesten dus enthousiast gemaakt worden voor één van de twee sporten. Dit lukte fantastisch en het ziet er naar uit dat zowel de tafel tennis als de badmintonsport een aantal nieuwe toekomstige talenten aan boord krijgt. Missie geslaagd!

Sporten weer populair maken

(15 oktober 2015)

Het is een feit dat schoolgaande jongeren steeds minder bewegen. Met alle afleidingen van tegenwoordig is het niet cool genoeg meer om te sporten, laat staan lid te worden van een sportvereniging. Onze badmintonsport heeft hier ook ernstig onder te lijden. Er stroomt steeds minder talent door van de jeugd naar de senioren en al jarenlang is er sprake van een daling van het aantal leden van de bond. Om die daling tot staan te brengen en om te buigen naar een toename is een grote uitdaging. Het ledenaantal weer te laten stijgen lukt alleen als er jaarlijks nieuwe instroom is bij de verenigingen van jongeren die badminton een leuke sport vinden en die door middel van goede training geënthousiasmeerd worden om steeds beter te worden in de sport. Scholen zijn de ideale bron om de jeugd warm te maken voor een sport mits zij daar extra aandacht aan willen en kunnen besteden.

Momenteel ben ik bezig om badminton te promoten op scholen. Door middel van korte promotielessen probeer ik kinderen in het voortgezet onderwijs enthousiast te maken voor de sport, zodat ze naschoolse lessen gaan volgen die worden aangeboden op school. Het uiteindelijke doel is om ze na afloop van het schooljaar zover te hebben dat ze zich willen aansluiten bij een badmintonvereniging bij hen in de buurt. Goed voor onze sport want wie weet zitten er talenten tussen. Goed voor de school omdat een kind met een gezond en vitaal lichaam beter zal leren en presteren. Een Win-Win situatie!

Bijscholing

(16 september 2015)

Afgelopen zaterdag was ik bij de VBO bijscholing ”de slag om de aanval voor het herendubbel”. Mijn hoofddoel: het verlengen van mijn trainerslicentie. Aangezien het stond aangeschreven als een SL3/SL4 bijscholing verwachtte ik een behoorlijk goed niveau. Ik kan achteraf alleen maar zeggen dat ik blij ben dat ik gegaan ben. Het was een leuke dag en ik heb eens van dichtbij kunnen zien hoe er training gegeven wordt op SL3/SL4 niveau.

De dag was opgedeeld in een theorie en een praktijkgedeelte. Vooral het praktijkdeel vond ik interessant. Ik was verbaasd om te zien dat basis vaardigheden als het slaan van een korte service bij een groot deel van de aanwezigen verkeerd werd uitgevoerd. Ik zag dat er vaak voor wordt gekozen om de shuttle zo vast te houden dat de veren als eerste geraakt worden, terwijl die kurk er toch echt niet voor niks op zit. Ik vraag mij af of dit wel behandeld wordt bij de SL3 en SL4 cursussen. Het is de start van een rally, een juiste uitvoering daarvan is belangrijk! Andere basisvaardigheden als het vasthouden van het racket en het klaarstaan bij de ontvangst van een service werd ook lastig gevonden.

Met de bijscholing zelf, gegeven door Roel, was niets mis. Hij deed dat goed en probeerde in zowel zijn theorie als in zijn praktijkoefeningen de trainers op een leuke manier bij te spijkeren.
Waar ik mij echter zorgen over maak is het feit dat er maar weinig talentvolle jeugd aankomt. We weten dat de jeugd van tegenwoordig het steeds minder interessant vindt om te sporten. Daarom is het belangrijk dat degenen die dit wel willen ook goede trainingen krijgen en de technieken van jongs af aan juist aangeleerd krijgen. Training geven doe je vaak vanuit je eigen expertise maar als die expertise eigenlijk niet toereikend is, kan je je afvragen hoe men toch aan zo’n licentie komt. Het staat best interessant dat we een trainerslijst van 37 pagina’s online hebben staan, maar ik denk dat het hoog tijd wordt om het licentiereglement en de opleidingen binnen onze sport eens goed onder de loep te nemen. Wellicht kan er dan in de toekomst eens een flinke kwaliteitsimpuls aan de trainersopleidingen gegeven worden.

Naar een nieuwe horizon

(1 september 2015)

Op dinsdag 11 augustus 2015, tijdens de prachtige Wereld Kampioenschappen in hét badmintonmekka Istora Senayan in Jakarta, heb ik de laatste wedstrijd van mijn internationale badmintonloopbaan gespeeld. Ik heb besloten om te stoppen met topbadminton. Na 18 jaar wedstrijdbadminton, waarvan de afgelopen 15 jaar als topsporter, sluit ik een bijzondere periode van mijn leven af en begin ik aan een nieuw hoofdstuk.

De afgelopen tijd werd steeds duidelijker dat de financiering van ons, door Badminton Nederland opgestelde, ambitieuze toernooiplan richting de Olympische Spelen van Rio 2016 niet haalbaar was. De financiële support vanuit de bond (persoonlijk budget) bleek voor mij persoonlijk bij lange na niet toereikend genoeg om de 21 kwalificatietoernooien te bekostigen die Samantha en ik zouden gaan spelen. 21 toernooien die essentieel waren en zijn om punten voor de wereldranglijst te verdienen. Daarnaast bleef, in ons gemengd dubbel, progressie richting top 10 van de wereld uit en was onze positie in de top 20 van de wereldranglijst niet voldoende om extra financiële support te krijgen. Niet van de bond en ook voor financiële steun van het NOC*NSF kwamen wij niet in aanmerking. Zonder deze cruciale bijdragen is badminton spelen op het allerhoogste niveau voor mij niet mogelijk.

Ik kijk met veel plezier en trots terug op een geweldig mooie tijd binnen de wereld van de, in mijn ogen, mooiste sport die er is. De sport badminton heeft mij een hoop geleerd en op schitterende plekken gebracht. In mijn beginjaren veelal in de kleinere sporthalletjes binnen Europa en in de afgelopen jaren naar de grootste arena’s die er binnen onze sport zijn. Ik heb het voorrecht gehad mij te mogen meten met de allerbeste spelers ter wereld op toernooien waarvan ik als klein jongetje alleen maar gehoopt had daar ooit te staan. Ik heb successen gevierd, nederlagen geleden, teleurstellingen verwerkt, geluk gehad en euforie gekend. Al die jaren ben ik (financieel) gesteund door mensen van verschillende bedrijven, in het bijzonder Yonex en Footconnection, maar ook door particulieren. Hen wil ik ontzettend bedanken voor het vertrouwen en de gunfactor zodat ik mijn sport kon blijven uitoefenen. Zij hebben het mede mogelijk gemaakt dat ik tot mooie prestaties kon komen, momenten die ik altijd zal koesteren. Uiteraard bedank ik ook mijn partners met wie ik samengespeeld heb, mijn trainers, fysio’s, masseurs en alle andere mensen die er voor mij geweest zijn gedurende mijn badminton carrière. Mijn grootste dank gaat echter uit naar mijn ouders, zus en vriendin die altijd maar dan ook altijd voor mij klaarstonden en nog steeds staan. Familie is je basis en de basis is goed! Ik ben dankbaar voor alles wat jullie voor mij betekend hebben en betekenen. Ik hou van jullie!

Hoogtepunten:

– Europese Kampioenschappen: brons individueel, zilver team
– Nederlands Kampioen
– 3x Finalist in het BWF Grand Prix Circuit waarvan 1x op de Yonex Dutch Open
– Meervoudig winnaar en finalist in het Badminton Europe Circuit
– 36 interlands voor het Nederlands Team
– 7 WK kwalificaties, 5 EK kwalificaties, 3 WK team selecties, 9 EK team selecties
– Hoogste positie Wereldranglijst: 16
– Hoogste positie Nederlandse Ranglijst: 1

De Big Apple en Calgary

(28 juni 2015)

Na een weekje trainen in Nederland na onze 4,5 week Azië/Australië trip gingen we zondag 14 juni weer het vliegtuig in richting New York, voor de eerste van de twee Noord-Amerika toernooien: de US en Canada Open.

New York is echter niet helemaal New York. Het toernooi wordt in werkelijkheid gehouden in Brentwood op Long Island, op een uur rijden van the Big Apple.
De eerste dagen gebruiken we altijd om te trainen en om aan het tijdverschil te wennen. Dat laatste ging prima, het trainen niet echt aangezien ze met tape aangelegde badmintonbanen hadden geïmproviseerd op een indoor atletiek ondergrond. En dat voor een Grand Prix Gold toernooi in het Olympisch kwalificatiejaar. Hopelijk gaan de ogen van de BWF eens open en leggen ze een toernooiorganisatie in het vervolg een boete op vanwege zulke wantoestanden.
Het belangrijkste dan: de wedstrijden zelf. Na een redelijk eenvoudige eerste ronde winst, speelden we in de tweede ronde tegen een koppel uit Taipei. We verloren deze wedstrijd in de laatste 5 punten in de derde game. Volkomen onnodig en zeer teleurstellend, maar wel de realiteit.
Zoals te doen gebruikelijk is er geen tijd om in een teleurstelling te blijven hangen, de badminton rollercoaster staat namelijk nooit stil. Focus op de Canada Open in Calgary van de week erna. Nog even the Big Apple in geweest en genoten van deze bruisende metropool, nieuwe energie opgedaan om zondag weer door te reizen naar Calgary.

Op de Canada Open, een Grand Prix toernooi, hebben we het de afgelopen twee edities tot de finales geschopt. Dit jaar zijn we als vijfde geplaatst en plaatsen we ons via twee zwaarbevochten zeges op de wederom betonnen speelvloer (Hallo BWF!?) voor de kwartfinales. Hierin komen we uit tegen de nummers 1 van de plaatsingslijst Fuchs en Michels. Geen onbekenden, we speelden al twee keer eerder tegen ze en bovendien komen we ze in de Duitse Bundesliga geregeld tegen. Om eerlijk te zijn hadden we in deze wedstrijd op geen enkel vlak iets in te brengen en waren ze gewoon beter. Met 15 en 12 verloren we deze partij en zat het toernooi erop.

Helaas hebben deze toernooien niet opgeleverd wat ik graag had gewild, namelijk meer overwinningen en beter spel. Ik denk dat we de afgelopen tijd niet in de buurt gekomen zijn van ons topniveau, iets wat we bijvoorbeeld wel haalden aan het eind van 2014. De komende weken zullen we gaan uitvissen hoe we dat niveau weer kunnen gaan halen, zodat we op het WK in het geweldige Jakarta wél weer top kunnen zijn!

En nu het vliegtuig in, na 46 van de afgelopen 54 dagen in het buitenland vertoefd te hebben, is het meer dan fijn om lekker naar huis te gaan! Een hele fijne zomerperiode voor alle badmintonliefhebbers in Nederland en begin het nieuwe seizoen weer vol frisse moed!