Dutch Open « Jorrit de Ruiter: badminton nieuws en opinie

Posts Tagged ‘Dutch Open’

Terugblik op 2014

(29 december 2014)

2014 zit er alweer bijna op! Voor mij persoonlijk was het een geweldig jaar met veel mooie momenten. Graag kijk ik er in het kort op terug!

De start van 2014 beloofde al veel goeds. Op 2 januari hoorden we op Papendal dat we een nieuwe trainer zouden krijgen: Kim Nielsen, een voormalig coach van de Deense nationale selectie. Per 1 april zou hij fulltime in dienst komen en zich ook echt vestigen in Arnhem.

Overigens stonden de eerste twee maanden van het jaar voor mij nog voornamelijk in het teken van de Duitse Bundesliga, omdat we door de voetblessure van Samantha nog niet aan internationale toernooien konden deelnemen. In die competitie gaat het erg goed en we staan met een aantal punten voorsprong op de eerste plaats.

Eind februari is het dan eindelijk zover, de rentree in het internationale circuit en wel in mijn “thuishaven Mülheim” voor de Yonex German Open. We hebben lage verwachtingen en zijn al lang blij om weer op de baan te staan. Na een goede winst in de eerste ronde komen we in de tweede ronde net te kort om te stunten tegen een top 20 koppel uit Hong Kong, maar deze start belooft veel goeds.

In de periode half maart – half april trainen we keihard. De voorbereidingen voor het EK in het Russische Kazan zijn zwaar maar fit ben ik wel. Een Europese medaille is één van mijn doelstellingen voor het jaar, maar gezien de achterstand die we opgelopen hebben niet echt realistisch. Eenmaal in Kazan winnen we de eerste twee rondes en staan we in de kwartfinales tegen het eerste koppel uit Rusland Durkin en Vislova. Plotseling zijn we nog maar één overwinning verwijderd van een medaille. Deze dag, vrijdag 25 april kan ik wel de tot nu toe meest speciale dag uit mijn badmintonleven noemen. We spelen pas in het begin van de avond en de dag lijkt maar niet op te schieten. Een aantal uur voor aanvang ben ik stik nerveus . Eenmaal in de arena maken de zenuwen plaats voor een adrenaline kick die ik nog niet eerder bij mezelf waargenomen heb. We gaan de baan op, winnen de eerste game, maar verliezen de tweede. In de derde game is het alles of niets. We krijgen goede feedback van onze coaches Kim en Rune. Aan het einde van de derde game weten we een klein gaatje van 2, 3 punten te slaan. Het matchpoint weet ik nog goed. We wisselen met z’n vieren een blik uit die een en al vastberadenheid is, dit gaat hem worden! Er volgt een lange rally met een afsluitende winner aan het net! De hele hal is stil, maar ik schreeuw, ren en spring. Ik ben door het dolle heen. We omhelzen elkaar, de coaches en onze masseur Gerrit. We hebben zojuist de eerste mix medaille voor Nederland in 12 jaar tijd binnengeslagen. Ik ben intens gelukkig!

De volgende dag spelen we in de halve eindstrijd tegen topfavorieten Fischer en Pedersen. Een kans hebben we niet en we verliezen in twee games. De dag erna is de medaille ceremonie en staan Samantha en ik met een bronzen medaille om tussen de drie andere mixen, allemaal Denen. Wat ben ik trots dat wij op dit podium staan na zo’n moeilijke periode. De zeven minuten die de ceremonie duurt zijn alle teleurstellingen en eerdere verliesmomenten meer dan waard geweest. Ik geniet, kijk zelf maar:

11 mei speel ik samen met mijn team 1.BV Mülheim de finale van de Duitse Bundesliga in en tegen Lüdinghausen. Het wordt een voor badmintonliefhebbers geweldige middag met veel mooie en spannende wedstrijden. Ik weet de dubbel samen met Marcus Ellis te winnen maar helaas verliezen we de damesdubbel, beide herensingles en de damessingle. We worden tweede en uiteraard balen we als een stekker. Toch zijn we trots op een geweldig seizoen met een mooi eindresultaat. Vorig jaar 3e, dit jaar 2e dus hopelijk volgend seizoen….

In het begin van de zomerperiode spelen we de Grand Prix (Gold) toernooien van Canada en de USA. In Vancouver spelen we onszelf in de finale. Terwijl het Nederlands Elftal tegen Costa Rica aan het strijden is, spelen wij tegen de Duitsers Schwenger en Nelte. Helaas kunnen we het goede voorbeeld van Oranje niet volgen en verliezen we, toch wel teleurstellend, in twee games.

Eenmaal terug in Nederland staat de voorbereiding voor de WK in Kopenhagen gepland. Zes weken lang buffelen op een snikheet Papendal. De ramp met de MH 17 maakt een diepe indruk op mij. Zoveel onschuldige slachtoffers. Ik realiseer mij hoe vaak ik deze vliegroute zelf heb gevlogen en het maakt mij weer even extra bewust van het feit dat ik elke dag opnieuw blij mag zijn dat ik kan doen wat ik het allerliefste doe: badminton spelen.

Het WK in Kopenhagen wordt een bijzonder evenement. Zelf hebben we een goede overwinning in de eerste ronde, maar verliezen we in de tweede ronde van een Chinees koppel. Ik blijf in Kopenhagen en mijn vriendin komt over zodat we samen de finales kunnen bekijken. Het is genieten! Op de zondag zijn we getuige van de spectaculaire winst van Carolina Marin. Een Spaanse wereldkampioene! Ik denk dat dit het ultieme bewijs is dat alles mogelijk is zolang je maar hard werkt en de juiste instelling hebt!

In de periode oktober-november breekt een drukke tijd aan. We spelen zes toernooien met steeds na twee toernooien een weekje trainen. Bij de Yonex Dutch Open in Almere halen we ons absolute topniveau. Na vier goede overwinningen staan we in de finale tegenover de Indonesiërs Widianto en Dili. We komen 2-1 in games voor en hebben in de vierde game een kleine voorsprong (de Dutch Open wordt gebruikt om een nieuw scoringssysteem, 5 games tot 11 punten, te testen). Helaas lukt het ons niet de toernooiwinst te pakken, want de Indo’s pakken de vierde game en in de vijfde game verliezen we dik. We zijn zwaar teleurgesteld over het resultaat maar apetrots op het vertoonde spel.

Tijdens de Aziatische Super Series van China en Hong Kong lootten we in beide toernooien…Widianto en Dili. Het koppel staat inmiddels op de 11e plaats van de wereldranglijst. In de gigantische hal in Fuzhou spelen we een hele goede partij met veel lange rallies. We kunnen in twee games revanche nemen voor onze verliespartij tijdens de Dutch Open. In de tweede ronde verliezen we van de oud wereld kampioenen Ahmad en Natsir uit Indonesië.
Exact een week later spelen we weer tegen Widianto en Dili maar nu in Hong Kong. Dit keer komen we eigenlijk geen moment echt lekker in de wedstrijd en verliezen we in twee games. Ondertussen hebben we onszelf wel weer in de top 25 van de wereldranglijst gespeeld en dat was één van de doelen voor dit jaar.

Nu, eind december kijk ik met veel trots en plezier terug op een jaar dat mij persoonlijk heel veel moois gegeven heeft. Een EK medaille, finales op Grand Prix toernooien, winst op een koppel dat nu in de top 10 van de wereld staat, een 23e plaats op de wereldranglijst en de finale van de Bundesliga. Maar bovenal vond ik mijn spelplezier weer terug dat ik eind 2013 wel kwijt was geraakt.

2015 staat voor de deur, een belangrijk jaar met weer veel mooie en nieuwe uitdagingen. Ik ben er klaar voor om met de hulp van mijn familie en vriendin en met de steun van mijn sponsoren de strijd aan te gaan!

Ik wens jullie allemaal een gezond, succesvol en sportief 2015 toe!

1 reactie »

Quarter final at Yonex Dutch Open

(14 oktober 2012)

Last week I participated in the Yonex Dutch Open in Almere. This was the first tournament out of a series of three in the coming three weeks.

On Wednesday Samantha Barning and I started with our first mixed double versus an Indonesian pair. We lost the first game but we managed to win the next two games. In round two we met Dave Khodabux and Selena Piek. Day in day out we are training together at the National training Centre so we know each others way of playing very well, but we had played only once against them in an international tournament. At that time we didn’t stand a chance of winning. In our match last Thursday we were playing at a more or less equal level. In the first game we took a comfortable lead which we still threw away. We lost with 25-27. Nevertheless we showed focussed teamwork.

Also in the second game we took the lead but again we let them come close towards the end of the game. At 21-20 we were just a bit sharper then in the previous game and we won. The third game showed more or less the same picture. It was a thrilling encounter till the very last moment. We survived a match point and at our first match point we stroke straight away and made the win. It was a 71 minutes encounter and the discharge afterwards was enormous, but it also gave so much energy and there was so much adrenaline left that I felt like being able to play another such match right away.

And I had to play another match but a few hours later and this time together with Dave in the men’s doubles. No easy opponents. Certainly not. We were third seeded but what does that mean when you draw Markis Kido and partner as your first opponents. Still we played very well with a focus on our tactics. From the back court they were not really dangerous but we had to try and avoid flat rallies. For 85% we succeeded to do so but this requires very much energy and concentration. We lost the match in two games but we were reasonably satisfied with the way we had played. Of course we would have preferred to meet them later in the tournament but a draw you can not do anything about!

On Friday in the quarter finals Samantha and I met the Swiss pair which was first seeded. Six months ago during the European Championships in Sweden we had defeated them quite easily and I couldn’t call that match to my mind anymore. As from the first point we felt that we were not focussed and not in control and we didn’t succeed to regain that. The positive energy of the previous day had gone completely and we didn’t get it back. We just had to make the best of it. Quite unexpectedly we lost the match in two games. A shame and a lost opportunity. Nevertheless the win of the previous day was very important because, considering the short time we have been playing together, we for the first time reached a very good playing level and teamwork. This should be the basis for further development and creating a consistent and durable playing level.

The living football legend Johan Cruijff, founder of the University where I graduated, once said: “Ï never look back, never!!!” I do not fully agree with that. I think it sometimes can be useful to look back and to evaluate what happened in order to have success in the future. And that is what I did this weekend. Now it lies behind me and I am ready for the next challenge, the Yonex Danish Open Premier Super Series. I am looking forward to being active again at this level. I will only play the men’s doubles with Dave since Samantha and I don’t have the right ranking yet to participate in these kind of top events. Our match is on Wednesday afternoon at 1.30 PM. Follow the tournament on www.tournamentsoftware.com or look for updates on my twitteraccount.

Schrijf een reactie »

Kwartfinale Yonex Dutch Open

(14 oktober 2012)

Deze week werd de Yonex Dutch Open in Almere gehouden. Het eerste toernooi uit een serie van drie evenementen die de komende weken op het programma staan.

Op woensdag begonnen Samantha en ik aan onze eerste mix tegen twee Indonesiërs. We verloren de eerste game, maar in de tweede en derde game wisten we gemakkelijk de winst te pakken. Door naar de volgende ronde waarin Dave en Selena onze tegenstanders waren. Uiteraard spelen we vaak tegen elkaar op de trainingen en we kennen elkaars spel door en door, maar internationaal gezien hadden we pas één keer eerder tegen elkaar gespeeld en toen hadden Samantha en ik geen enkele kans op winst. In de wedstrijd van donderdag lag het niveau erg dichtbij elkaar. In de eerste game verspeelden we een ruime voorsprong en verloren we met 25-27. Toch zaten we er goed in en het samenspel was geweldig. Ook in de tweede game stonden we voor, maar weer wisten we deze voorsprong niet vast te houden. Gelukkig voor ons waren we in de verlenging van de tweede game scherper dan in de eerste game, 22-20 winst. De derde game had eigenlijk hetzelfde beeld als de overige games. Het was superspannend tot het laatste moment. We wisten een matchpoint weg te werken en op ons eerste matchpoint sloegen we wel toe, 22-20. Deze partij duurde 71 minuten en de ontlading was groot! Zo groot dat je direct na de wedstrijd het gevoel hebt dat je nog zo’n partij kan spelen, vol met adrenaline.

En er moest nog een wedstrijd gespeeld worden, uiteraard met Dave aan mijn zijde. Niet tegen makkelijke tegenstanders, zeker niet. We waren als 3e geplaatst maar wat heb je eraan als je meteen Markis Kido en zijn partner loot? We speelden een goede partij waarin we heel tactisch moesten spelen. Vanuit het achterveld zijn ze niet heel gevaarlijk, maar je moet absoluut de vlakke rally vermijden. Dit lukte 85% van de wedstrijd en dat kost veel energie en het vergt veel van je concentratie. We verloren in twee games en waren na afloop redelijk tevreden met de gespeelde wedstrijd maar uiteraard hadden we ze pas liever later in het toernooi getroffen. Helaas doe je niets aan een loting!

Vrijdag speelden Samantha en ik de kwartfinale tegen de eerste geplaatste Zwitsers. Een half jaar eerder, op het EK in Zweden hadden we nog simpel van ze gewonnen. Zo simpel dat ik mij die wedstrijd nauwelijks meer voor de geest kon halen. Vanaf punt één zaten we er niet lekker in en we konden ons ook niet in de partij spelen. De positieve energie van de vorige dag was nergens meer te bekennen. We probeerden het op te roepen, deden er alles aan om te roeien met de riemen die we op dat moment hadden, maar het mocht niet baten. We verloren, onverwacht, in twee games. Erg shit en zeker een gemiste kans, maar belangrijker dan het resultaat van deze wedstrijd is de winst die we de vorige dag gepakt hebben. Het niveau en het samenspel was voor het eerst in onze nog korte samenwerking daar waar het moet zijn. Dit moet de basis worden en die consistency moet er komen en mag niet meer zo fluctueren zoals dat tijdens dit toernooi wel het geval was.

Levende legende en oprichter van de HBO opleiding waaraan ik afstudeerde Johan Cruyff zei ooit eens: ”Ik kijk nooit achterom, nooit”. Toch denk ik dat je soms juist wél achterom moet kijken om straks in de toekomst succes te hebben. Dat heb ik dit weekend gedaan en nu is dat afgesloten, want morgen vertrek ik naar Denemarken voor de Yonex Danish Open Premier Super Serie. Ik verheug me erop weer op dit niveau actief te zijn, want dat is alweer een tijd geleden. Ik zal alleen het dubbelspel met Dave spelen, omdat Samantha en ik nog niet hoog genoeg staan op de wereldranglijst om deel te nemen aan deze topevenementen. Woensdagmiddag om 13.30u is onze wedstrijd! Volg het toernooi op toernooi.nl of kijk voor updates ook op mijn twitteraccount.

Schrijf een reactie »

No success during Dutch Open

(16 oktober 2011)

It is a turbulent week so far. On Tuesday the players group was informed that the Technical Director wouldn’t stay on and that the board of the Badminton Association has the intention to offer him another position. As chairman of the players council I get a call on this from the the president of the Association at noon. I am “amazed” and the whole group is far from happy.

Especially the timing of this decision is not good. The Olympic qualification process is currently underway and a change of Technical Director in the course of this process is not exactly pleasant. The rest of that day is filled with phone calls. It becomes clear that all players are definitely not behind the Boards decision. The President, Ted van der Meer, and I schedule a meeting on Wednesday after my mixed doubles match at the Dutch Open. At this meeting where both the President and I are supported by our deputies, I elucidate the point of view of the players group and make clear that we are far from happy with this action. We understand that the Association is seeking innovation but we don’t want this during the qualification process.

In the meeting it ultimately becomes clear that it is all a misunderstanding. The President says that from the beginning he had the intention to replace the TD after April 30^th 2012. But this was not clearly communicated in the press release of Tuesday. Altogether it was a positive outcome of this meeting for the players. We got what we wanted and after these hectic days we could focus again on what it is all about, playing badminton.

Oh yes…And then there were my own matches to come. Because of all the turmoil I had no feeling whatsoever about having to play a tournament. I tried to get back that feeling by going to the venue early but that didn’t really help.

The mixed doubles with Ilse Vaessen went well at times but we failed to make it difficult for our Ukrainian opponents. I also lost the men’s doubles with Dave. However we played a good first game we still lost it in an unfortunate way, 21-19. I had high hopes for a third game and even a win against these guys but in the second game we didn’t play cleverly at all. We followed them too much in the flat rallies and we completely lost the overview. Result: no chances to win and end of tournament. We lacked the right focus at the right time. Very disappointing of course because especially now in our own country I had very much liked to continue the way of playing we showed in the past tournaments.

Every disadvantage has also an advantage. Because of the elimination I was able to join the ceremony at the Johan Cruyff University in Amsterdam where I got my Bachelor degree. Earlier this year I finished my studies Sports Marketing and now finally I also have the coveted paper diploma.

Next week we will continue with the Dutch league matches as we will play against Van Zundert Velo in Wateringen.

Schrijf een reactie »

Geen succesvol Dutch Open

(15 oktober 2011)

Het is een roerige week tot zover. Dinsdag hoorden wij als spelersgroep dat de Technisch Directeur niet langer aanblijft en dat het bestuur hem een andere functie wil geven binnen Badminton Nederland. Als voorzitter van de spelersraad word ik hierover om 12.00u gebeld door bondsvoorzitter Ted van der Meer. Ik ben verbaasd en de hele spelersgroep is hier verre van blij mee.

Vooral de timing van deze beslissing valt niet in goede aarde. Het Olympisch kwalificatietraject is momenteel in volle gang en om dan te wisselen van TD is nou niet bepaald aangenaam te noemen. Wat volgt is een dag van telefoneren. Duidelijk wordt dat alle spelers absoluut niet achter dit bestuursbesluit staan. Ted van der Meer en ik plannen een afspraak voor woensdag na mijn gemengddubbel partij op de Dutch Open. Aanwezig hierbij zijn zowel de vice voorzitter van BNL, Clemens Wortel als die van de spelersraad, Ruud Bosch. We leggen het standpunt van de spelers duidelijk uit en vertellen dat we verre van blij zijn met deze actie. We begrijpen dat BNL naar vernieuwing op zoek is, maar we willen niet dat dit gedurende de kwalificatieperiode gebeurt. Gelukkig berust het uiteindelijk allemaal op een misverstand, want de voorzitter laat in het gesprek weten dat hij vanaf het begin af aan al de intentie had om de TD pas na 30 april 2012 te vervangen, alleen was dat niet duidelijk te lezen in zijn persbericht. Al met al een voor de spelersgroep positief gesprek, want we hebben gekregen wat we wilden en de spelers konden zich na deze eerste hectische dag weer richten op hetgene waar het allemaal om draait, badminton spelen.

http://www.nusport.nl/overig/2639989/rust-terug-bij-badmintonbond.html

Oja en dan waren er nog mijn eigen wedstrijden. Door dit hele gebeuren had ik absoluut niet het gevoel dat ik een toernooi zou gaan spelen. Woensdagochtend koos ik ervoor wat eerder in de hal te zijn om zodoende toch nog dat gevoel op te pakken. Het lukte niet echt. Het gemengddubbel met Ilse ging bij vlagen niet slecht, maar we kwamen tekort om het de Oekraïners moeilijk te maken. Ook de herendubbel met Dave ging donderdag verloren. We speelden een goede eerste game maar verloren die ongelukkig met 21-19. Ik had goede hoop op een derde game en zelfs winst tegen deze jongens want we deden niks voor ze onder. Helaas speelden we de tweede game niet slim. We gingen te hard met ze mee in de vlakke rally en we verloren hierdoor het overzicht. Geen winstkansen meer in deze game en dus einde toernooi. Teleurstellend natuurlijk want had graag het goede spel van de afgelopen toernooien doorgezet in eigen land maar de juiste focus was er op dit moment niet. Hierdoor kon ik wel optimaal genieten van mijn bachelor uitreiking in Amsterdam. Van de zomer rondde ik mijn studie sportmarketing af en nu heb ik ook eindelijk dat felbegeerde papiertje in handen! Hier ben ik super blij mee!

Vandaag ga ik naar de bondsvergadering in Almere en geef ik twee clinics aan jeugdgroepen. En voor de Nederlanders die nog moeten spelen vandaag: kick some ass!

1 reactie »

Roosteren defeated too

(10 oktober 2011)

Saturday afternoon we drove to Roosteren for the away match versus this sub top club from Limburg. We were well prepared because they are known to perform very well when playing at home.

The hall is a small gym, the courts are very close to each other and the public is standing almost on the courts. In my opinion not exactly the ideal venue for playing league badminton.

We started with the doubles. Koen Ridder and I were not concentrated enough and especially in the second game we gave ourselves a hard time. Still we managed to win in two games. The ladies doubles were lost which put the score on 1-1.

Erik Meijs and Jerry Natenstedt took the mens singles for their account and in a very good way. They both put their opponents aside showing attractive playing. Also both womens singles were won securing the overall result. In both mixed doubles we experienced some resistance but we never came into danger. Eva Krab and I won our match quite easily and so did Koen Ridder and Karina de Wit although their first game was quite exciting.

This week the Dutch Open is scheduled. I play the mens doubles with my regular partner Dave Khodabux and after more than 2 years I’ll play the mixed doubles with my former partner Ilse Vaessen again. I am looking forward to this tournament and I will keep you informed.

Schrijf een reactie »

Ook Roosteren geklopt

(9 oktober 2011)

Gisteren zijn we met een busje richting Roosteren gereden voor de uitwedstrijd tegen deze Limburgse subtopper. Aangezien de uitwedstrijden bij Roosteren best als lastig bekend staan, wisten we dat we bij de les moesten blijven.

De hal is een klein gymzaaltje, de banen liggen dicht op elkaar en het publiek staat zowat op het veld. Niet echt een zaal om eredivisie badminton in te spelen naar mijn mening. We begonnen met de dubbels. Koen en ik waren beiden niet echt geconcentreerd en we maakten het onszelf vooral in de tweede game nog even lastig. Toch wisten we in twee games te winnen. Omdat de damesdubbel verloren ging stond het 1-1.

Erik en Jerry speelden de beide mannenenkels en deden dit zeer verdienstelijk. Met goed en attractief spel werden respectievelijk Leon en Frank in twee games aan de kant gezet. Ook de beide vrouwenenkels werden gewonnen waardoor de winst veilig gesteld werd. In beide mixen moest er nog wel even gestreden worden, maar de overwinning kwam eigenlijk geen moment in gevaar. Eva en ik wonnen redelijk eenvoudig in twee games en Koen en Karina deden hetzelfde na een spannende eerste game.

Aankomende week staat de Dutch Open in Almere op het programma. Ik speel daar de dubbel met mijn partner Dave Khodabux en na meer dan twee jaar weer eens het gemengddubbel met Ilse Vaessen. Heb er zin in en zal jullie uiteraard op de hoogte houden!

Schrijf een reactie »

Nice win for Duinwijck!

(3 oktober 2011)

Saturday evening the first real badminton confrontation of the season was scheduled: Duinwijck versus Amersfoort. After a number of thrilling matches it was concluded with a 6-2 win in favour of Duinwijck.

For the first time this season our team was complete so we could make the best possible set up. This meant that Koen Ridder and I took the men’s doubles for our account. In both games we never lost control and we won straight from Joeli Residay and Jelle Maas. The ladies doubles was lost in three games and that put the intermediate score on 1-1.

Surprisingly the score in the men’s singles was shared. Erik Meijs lost in two close games from Edwin Ekiring but Jerry Natenstedt played the match of his life versus Nick Fransman. Sitting alongside the court I could see Jerry coming into the right flow which he kept until the end of the match. It was nice to see how, also with a little bit of luck, everything went right. So after these 2 confrontations the intermediate score still was a draw. 2-2.

For some reason Jerry’s unexpected win gave us an enormous boost because all of the remaining matches, both ladies singles as well as the two mixed doubles, were won. In my mixed doubles with Eva Krab we had a difficult start. We lost the first game but in the next two games we never got in danger anymore. In our match last week in Almere we laid the foundations for the rest of the season and I am very happy with it. Also Koen Ridder and Karina de Wit put down a great performance and Amersfoort did not stand a chance. An unexpected but very good 6-2 final score put us on the lead again closely followed by van Zundert Velo.

The next league match is versus Roosteren in Limburg next Saturday. And the coming week we’ll go on preparing ourselves for the Dutch Open which is 10 days from now. Stay tuned for more news!!

Schrijf een reactie »

Mooie overwinning voor Duinwijck!

(2 oktober 2011)

Zaterdagavond stond de eerste echte badmintontopper van het seizoen op het programma: Duinwijck – Amersfoort. Het werd na een aantal spannende wedstrijden een 6-2 overwinning voor de Haarlemse muggen.

Omdat het team voor het eerst dit seizoen helemaal compleet was, konden we in onze sterkste opstelling spelen. Dit betekende dat Koen en ik de herendubbel speelden. In beide games kwamen we niet in gevaar en we wonnen in straight games van Joeli en Jelle. Omdat de damesdubbel in drie games verloren ging was de tussenstand 1-1.

Beide herenenkels werden verrassend verdeeld. Erik verloor in twee close games van Edwin, maar Jerry speelde de wedstrijd van zijn leven tegen Nick. Je kon langs de kant heel goed zien hoe Jerry in de flow raakte en daar ook niet meer uit kwam. Een mooi gezicht. Ook het geluk was aan zijn zijde en alles zat mee. Nog steeds een gelijke tussenstand 2-2.

Op de een of andere manier zorgde deze onverwachte overwinning voor een enorme boost, want de wedstrijden erna werden allemaal gewonnen. De damesenkels gingen gewonnen en ook beide mixen werden in winst omgezet. De mix van Eva en mij liep op de eerste game na erg goed en in game twee en drie kwamen we niet meer in gevaar. In de wedstrijd vorige week tegen Almere hebben we een goede basis gelegd voor de rest van het seizoen en daar ben ik erg blij mee. Ook Koen en Karina speelden een zeer goede mix en Amersfoort had geen kans. Een onverwachte, maar zeer fijne einduitslag van 6-2 stond op het scoreboard. Hierdoor staan we nog steeds op plaats één op de voet gevolgd door Van Zundert Velo.

De volgende wedstrijd is aankomende zaterdag tegen Roosteren in Limburg. Verder gaan we deze week op Papendal verder met de voorbereiding op de Dutch Open. Stay tuned for more news!

Schrijf een reactie »

ZILVER MET EEN GOUDEN RANDJE

(19 september 2011)

Gisteravond ben ik teruggekomen uit Leuven waar deze week de Belgium International plaats vond. Het was een fantastisch toernooi!

Vrijdagochtend begon het toernooi voor mij met een gemengddubbel. Samen met mijn partner voor dit toernooi Selena Piek versloegen we een Belgisch koppel in twee snelle games. Een paar uur later moesten Dave en ik spelen tegen twee Schotse jongens. We hadden daar nog nooit tegen gespeeld maar ik zag dat ze best wel goede resultaten hadden behaald in het verleden dus we gingen vol aan de bak. Resultaat was dat Dave en ik zo geconcentreerd en goed speelden dat de Schotten geen schijn van kans hadden. Met 9 en 11 en in 22 minuten tijd stonden we alweer naast de baan. Een goed gevoel gaf dat!

’s Avonds stonden er nog twee wedstrijden op het programma. Als eerste de mix tegen het vierde geplaatste paar uit Singapore Chrisnanta en Neo. Deze twee staan in de top 35 van de wereld en hadden de laatste maanden knappe resultaten behaald. In de eerste game werden we helemaal weggespeeld en hadden we geen oplossing voor het goede spel van onze tegenstanders. Toen we in de tweede game ook nog eens met 1-7 achterstonden dacht ik dat het een moeilijk verhaal ging worden maar ineens begon het te lopen. We veranderden onze tactiek en dat bleek goed uit te pakken. We kwamen langszij, kregen twee gamepoints maar die werkten zij weg en ze scoorden 3 punten op rij. Matchpoint tegen, maar die werkten wij weer weg. Ook de volgende twee punten gingen naar ons en we sleepten er een derde game uit. In de derde game ging het gelijk op tot 18-18. Hierna speelden we drie heerlijke punten en wonnen we de wedstrijd. Een geweldige opsteker en een mooie overwinning. Vrijwel meteen daarna moesten Dave en ik nog flink aan de bak tegen twee jonge Fransen. Dave zat niet zo lekker in de wedstrijd en we verloren de eerste net aan, maar de tweede game wonnen we. In de derde game ging het gelijk op tot aan de break en daarna liepen we van de tegenstanders weg. Met een 21-11 winst plaatsten we ons voor de kwartfinale. Aan deze wedstrijd zat één heel positief punt, namelijk dat we als koppel niet echt goed in de wedstrijd zaten maar wel de partij in winst wisten om te zetten. Een aantal maanden terug was dit niet gelukt dus zowel Dave als ik waren erg blij met deze vooruitgang.

Zaterdagochtend speelden Selena en ik in de kwartfinale tegen twee Duitsers en we wisten redelijk eenvoudig in twee games te winnen. Door naar de halve finale. In de dubbel lukte dat helaas niet. De eerstgeplaatste Polen Cwalina en Logosz waren in een lange partij de betere dubbel, maar ook hier zaten weer erg goede momenten in.

Toen de halve finale mix tegen de nummers één geplaatste Denen Kolding en Houmann. Zij staan 22e op de wereldranglijst en hebben al een aantal toernooien gewonnen. We wisten van te voren dat deze partij aan zou komen op een tactisch spelletje. In de eerste game lukte dat prima, we speelden erg goed. In de tweede game lukte het voor geen meter en speelden de Denen het erg slim. In de derde game lukte het ons om bij 14-14 een paar punten afstand te nemen en dat konden we gelukkig vasthouden tot aan het einde. Met 21-19 wonnen we de derde game. Wat was ik blij! Wéér een geweldige winstpartij! Voor het eerst samenspelen en in de finale komen van een challenge toernooi, wie had dat gedacht met zo’n pittige loting?!

Zondag speelden we de finale tegen Triyachart en Yao uit Singapore. Zij stonden een maand geleden nog in de kwartfinale van het WK, niet zomaar een koppel dus en bovendien hadden ze nog geen game verloren dit toernooi. We genoten van de geweldige sfeer en aankleding van de hal. Mijn complimenten aan de organisatie, want het zag er zeer professioneel uit. De finalewedstrijden waren live op de televisie en verkocht aan 7 Aziatische landen waaronder China, Indonesië en Maleisië. We begonnen de partij erg goed. Steeds een kleine voorsprong maar toch kregen de tegenstanders maar liefst 5 gamepoints. Allemaal wisten we ze weg te werken en op ons eerste gamepoint sloegen wij wel toe, 25-23. In de tweede game wist het koppel uit Singapore bij 7-7 weg te lopen en haalden we de achterstand niet meer in en ook in de derde gebeurde ongeveer hetzelfde ondanks dat wij erg goed speelden. We hebben alles eruit gehaald wat erin zat, alleen waren zij net ietsje beter. Na de wedstrijd en de prijsuitreiking natuurlijk nog wel teleurgesteld maar uiteindelijk heel erg blij en trots met dit goede spel en de schitterende winstpartijen.

Vandaag ben ik lekker een dag vrij om bij te komen. De komende periode staat in het teken van de Dutch Open die half oktober in Almere gehouden wordt. Ik zal daar dubbelen met Dave en mixen met mijn oude partner Ilse Vaessen.

Schrijf een reactie »