Posts Tagged ‘Badminton Nederland’

Bijscholing

(16 september 2015)

Afgelopen zaterdag was ik bij de VBO bijscholing ”de slag om de aanval voor het herendubbel”. Mijn hoofddoel: het verlengen van mijn trainerslicentie. Aangezien het stond aangeschreven als een SL3/SL4 bijscholing verwachtte ik een behoorlijk goed niveau. Ik kan achteraf alleen maar zeggen dat ik blij ben dat ik gegaan ben. Het was een leuke dag en ik heb eens van dichtbij kunnen zien hoe er training gegeven wordt op SL3/SL4 niveau.

De dag was opgedeeld in een theorie en een praktijkgedeelte. Vooral het praktijkdeel vond ik interessant. Ik was verbaasd om te zien dat basis vaardigheden als het slaan van een korte service bij een groot deel van de aanwezigen verkeerd werd uitgevoerd. Ik zag dat er vaak voor wordt gekozen om de shuttle zo vast te houden dat de veren als eerste geraakt worden, terwijl die kurk er toch echt niet voor niks op zit. Ik vraag mij af of dit wel behandeld wordt bij de SL3 en SL4 cursussen. Het is de start van een rally, een juiste uitvoering daarvan is belangrijk! Andere basisvaardigheden als het vasthouden van het racket en het klaarstaan bij de ontvangst van een service werd ook lastig gevonden.

Met de bijscholing zelf, gegeven door Roel, was niets mis. Hij deed dat goed en probeerde in zowel zijn theorie als in zijn praktijkoefeningen de trainers op een leuke manier bij te spijkeren.
Waar ik mij echter zorgen over maak is het feit dat er maar weinig talentvolle jeugd aankomt. We weten dat de jeugd van tegenwoordig het steeds minder interessant vindt om te sporten. Daarom is het belangrijk dat degenen die dit wel willen ook goede trainingen krijgen en de technieken van jongs af aan juist aangeleerd krijgen. Training geven doe je vaak vanuit je eigen expertise maar als die expertise eigenlijk niet toereikend is, kan je je afvragen hoe men toch aan zo’n licentie komt. Het staat best interessant dat we een trainerslijst van 37 pagina’s online hebben staan, maar ik denk dat het hoog tijd wordt om het licentiereglement en de opleidingen binnen onze sport eens goed onder de loep te nemen. Wellicht kan er dan in de toekomst eens een flinke kwaliteitsimpuls aan de trainersopleidingen gegeven worden.

Schrijf een reactie »

Naar een nieuwe horizon

(1 september 2015)

Op dinsdag 11 augustus 2015, tijdens de prachtige Wereld Kampioenschappen in hét badmintonmekka Istora Senayan in Jakarta, heb ik de laatste wedstrijd van mijn internationale badmintonloopbaan gespeeld. Ik heb besloten om te stoppen met topbadminton. Na 18 jaar wedstrijdbadminton, waarvan de afgelopen 15 jaar als topsporter, sluit ik een bijzondere periode van mijn leven af en begin ik aan een nieuw hoofdstuk.

De afgelopen tijd werd steeds duidelijker dat de financiering van ons, door Badminton Nederland opgestelde, ambitieuze toernooiplan richting de Olympische Spelen van Rio 2016 niet haalbaar was. De financiële support vanuit de bond (persoonlijk budget) bleek voor mij persoonlijk bij lange na niet toereikend genoeg om de 21 kwalificatietoernooien te bekostigen die Samantha en ik zouden gaan spelen. 21 toernooien die essentieel waren en zijn om punten voor de wereldranglijst te verdienen. Daarnaast bleef, in ons gemengd dubbel, progressie richting top 10 van de wereld uit en was onze positie in de top 20 van de wereldranglijst niet voldoende om extra financiële support te krijgen. Niet van de bond en ook voor financiële steun van het NOC*NSF kwamen wij niet in aanmerking. Zonder deze cruciale bijdragen is badminton spelen op het allerhoogste niveau voor mij niet mogelijk.

Ik kijk met veel plezier en trots terug op een geweldig mooie tijd binnen de wereld van de, in mijn ogen, mooiste sport die er is. De sport badminton heeft mij een hoop geleerd en op schitterende plekken gebracht. In mijn beginjaren veelal in de kleinere sporthalletjes binnen Europa en in de afgelopen jaren naar de grootste arena’s die er binnen onze sport zijn. Ik heb het voorrecht gehad mij te mogen meten met de allerbeste spelers ter wereld op toernooien waarvan ik als klein jongetje alleen maar gehoopt had daar ooit te staan. Ik heb successen gevierd, nederlagen geleden, teleurstellingen verwerkt, geluk gehad en euforie gekend. Al die jaren ben ik (financieel) gesteund door mensen van verschillende bedrijven, in het bijzonder Yonex en Footconnection, maar ook door particulieren. Hen wil ik ontzettend bedanken voor het vertrouwen en de gunfactor zodat ik mijn sport kon blijven uitoefenen. Zij hebben het mede mogelijk gemaakt dat ik tot mooie prestaties kon komen, momenten die ik altijd zal koesteren. Uiteraard bedank ik ook mijn partners met wie ik samengespeeld heb, mijn trainers, fysio’s, masseurs en alle andere mensen die er voor mij geweest zijn gedurende mijn badminton carrière. Mijn grootste dank gaat echter uit naar mijn ouders, zus en vriendin die altijd maar dan ook altijd voor mij klaarstonden en nog steeds staan. Familie is je basis en de basis is goed! Ik ben dankbaar voor alles wat jullie voor mij betekend hebben en betekenen. Ik hou van jullie!

Hoogtepunten:

– Europese Kampioenschappen: brons individueel, zilver team
– Nederlands Kampioen
– 3x Finalist in het BWF Grand Prix Circuit waarvan 1x op de Yonex Dutch Open
– Meervoudig winnaar en finalist in het Badminton Europe Circuit
– 36 interlands voor het Nederlands Team
– 7 WK kwalificaties, 5 EK kwalificaties, 3 WK team selecties, 9 EK team selecties
– Hoogste positie Wereldranglijst: 16
– Hoogste positie Nederlandse Ranglijst: 1

Schrijf een reactie »

New and different challenges

(1 september 2015)

Tuesday August 11th 2015 during the magnificent World Championships in the Badminton Mecca, the Istora Senayan Arena in Jakarta, I played the last match of my international badminton career. I have decided to stop as a professional badminton player. After 18 years of badminton competition, of which the last 15 years as a professional athlete, a special period of my life has come to an end. I will now start with a new chapter.

Recently it became increasingly clear that the funding for our ambitious tournament plan towards the Olympics 2016 in Rio, as drawn up by the Dutch Badminton Association, was not feasible. The financial support from the association (a personal budget) proved to me personally to be far from adequate enough to cover the costs of the 21 qualifier tournaments that Samantha and I would have to play. 21 tournaments which were and are essential to gain points for the world ranking. Additionally, we lacked progression towards the top 10 in the world in our mixed doubles and our position in the top 20 of the world ranking was not enough to get additional financial support. Neither from the Association nor from the Dutch Olympic Committee. For me it is not possible to compete on the highest possible level without these crucial contributions.

With great pleasure and pride I look back on a wonderful time within the world of, in my view, the most beautiful sport there is. The badminton sport has taught me a lot and has led me to magnificent spots all over the world. In my early years, mostly in the smaller sports halls within Europe and in recent years in the world’s biggest arenas that exist within our sport. I have had the privilege to measure up to the world’s very best athletes at tournaments I’d only hoped to play, when I was a child. I celebrated successes, suffered defeats, dealt with disappointments, had lucky breaks and experienced euphoria. All these years I got (financial) support from people of different companies like e.g. Yonex and Footconnection, but also from individual people. I like to thank them all very much for their trust and confidence and the credits they gave me. They made it possible for me to be a professional sportsman throughout the years. They have made possible that I could achieve good performances, moments that I will always cherish. Naturally I also thank my partners with whom I have played together, my coaches, trainers, physios, masseurs and all other people who have been there for me throughout my badminton career. My biggest thanks go out to my parents, sister and girlfriend who always and I really mean always were and still are around. Family is the basis for everything and the basis is good! I am grateful for everything you meant for me and still mean to me. I love you!

The Highlights:

– European Championships: bronze individual, silver team
– National Champion
– 3x Finalist at the BWF Grand Prix Circuit, of which 1x Yonex Dutch Open
– Multiple winner and finalist at the Badminton Europe Circuit
– 36 caps for the Dutch National Team
– 7 qualifications World Championships, 5 qualifications European Championships,
3 World Team Championships selections, 9 European Team Championships selections
– Best World ranking: 16
– Best National ranking: 1

Schrijf een reactie »

Sponsors needed!!

(29 augustus 2013)

A new season is imminent and I have been training hard again for almost 2 weeks now. After the World Championships I enjoyed a badminton-free week. To recover from the many trips but most of all to take time to look ahead and reflect on what’s going to come, on the few certainties and the many uncertainties.

It’s certain that for me the new season will begin on Sunday with the start of the German Premier League. As I mentioned before I will be playing for 1.BV Mülheim again. I had a magnificent year with this club last year and the same team is ready to go hard at it again. Sunday afternoon we’ll meet BC Düren at home in our own RWE Sportshall, An den Sportstätten 6 in Mülheim.

It’s also certain that I will participate in the Yonex Belgian International mid September. The Association pays the registration fee, transport and lodging we will have to arrange ourselves and is for our own account again. This tournament is beginning to become some sort of a tradition at the start of every new badminton season. It’s also a tournament where I have played with varying degrees of success. I made it to the finals once, but last year was a disaster when I lost both the mixed doubles and the men’s doubles in the first round. Such sharp contrasts. In addition to the mixed double with Samantha I will also make a double with Robin Tabeling who is a new senior in the National squad and who has, just like me, no permanent doubles partner. We already practised together a couple of times and so it was an easy choice to play this tournament together. After such a long period of just playing the mixed it feels good to play the men’s doubles again. I am looking forward to this event, not only because my partners and I hope to perform well but also because I like to play in Belgium. During my crowdfunding project I got a lot of (financial) support from Belgians and a good performance at this tournament is the least I should be able to give in return.

With these two certainties the party is over. What remains are large uncertainties. The Association has indicated that they will not pay for tournaments till the end of this year and we already know that next year’s budget will also be meagre. Players will have to find funding for their tournaments themselves like we did with our crowdfunding project for the World championships earlier this year. Improving our present world ranking in the mixed doubles requires the playing of at least 15 tournaments a year of which 6 outside Europe.
After the tournament in Belgium there are 7 other events we would like to participate in. Among these are the Super Series Events in Denmark and France but we will need funding from other sources again to make it possible, because to be honest I myself don’t have the money!!!
The Dutch Badminton Association has recently introduced a monthly fee of € 100 as a contribution to the costs of training and of the tournament program (for that matter I don’t know which tournament program). In addition to that I have to pay for my rent, my health insurance and my cost of living. The playing of the required tournaments will be an illusion without a main sponsor and subsponsors.

Our worldranking is rising well now and Samantha and I would love to make the next step towards the top 20 of the world. Therefore, and I do it with great reluctance, I again call on my fantastic fancrowd for help. I have a shirt with on the front room for advertising, I have sleeves and a collar, shorts and a tracksuit on which (company) logo’s can be placed. If you know a company or a person in your network who is open to sponsoring an athlete who has an Olympic target please let me know via the contact button on this site or send an email to jorrit.de.ruiter@planet.nl.

Of course we continue to welcome all financial contributions. Our Worlds project has proven that many small contributions can make up a large amount. Our objective is now the realization of a fully fledged tournament program on the way to our ultimate goal: RIO 2016. Do you want to help (again)? Every Euro, Dollar or Pound you can spare is welcome on account IBAN NL09RABO 032 44 25 996 in the name of J.W. de Ruiter. Please mention your email address aswell.

Schrijf een reactie »

With your help only!!! New promotional video!

(21 mei 2013)

It’s fantastic when you get helped by so many to achieve your goal. Thanks to good friends I can present a promotional video. I hope you’ll like it and that it will help to persuade many other badminton- and sport lovers to support us financially and help us to go to the World Championships in China.

http://www.youtube.com/watch?v=EJvwsjb0OQ4

Whitsun is behind us and the holiday season is approaching fastly. Before that season we need to have settled all formalities for the World Championships. The funding is still far from completion but we trust that the example of the many people who have already supported us will be followed by many others.

Thursday Samantha and I will leave for Madrid to participate in the Spanish Open. I will also play the men’s doubles with Marcus Ellis, my teammate at 1.BV Mülheim.

2 reacties »

All England kampioenen veel te sterk

(17 maart 2013)

De afgelopen drie weken stonden in het teken van de German Open, All England en Swiss Open. Dit laatste toernooi vond deze week plaats in Basel. Net als de German Open een GP Gold toernooi dat traditioneel zeer sterk is, omdat het merendeel van de wereldtoppers na de All England doorreist naar deze Zwitserse stad.

In het gemengddubbel speelden we de eerste wedstrijd tegen een koppel uit Chinese Taipei. We begonnen niet goed en bewogen teveel van het net af in plaats van naar voren te spelen. Gaandeweg de eerste game konden we ons spel gaan spelen en vooral de dame, die beduidend zwakker was dan de heer, onder druk houden. Met 21-15 wonnen we de eerste game. In de tweede game konden we vanaf het begin dicteren. Bij de interval hadden we een ruime voorsprong en die gaven we niet meer weg, 21-11.

’s Avonds speelden Dave en ik onze herendubbel tegen de sterke Engelse combinatie Adcock/Ellis. De eerste game ging door veel eigen fouten snel naar de Britten, maar in de tweede game konden we prima meekomen. Vooral Adcock stond niet echt op scherp en ook hij maakte nogal wat ongebruikelijke fouten. We kregen een gamepoint bij 20-19 maar konden die helaas niet verzilveren. De tegenstanders pakten de volgende drie punten op rij en wonnen daarmee de wedstrijd.

Donderdag mochten we in de achtste finales spelen tegen de kersverse All England kampioenen en huidige nummers 2 van de wereld Tontowi Ahmad en Liliyana Natsir. Natsir is al jarenlang één van de beste mixdames die er op deze wereld rondloopt en Ahmad heeft zich mede door zijn partner goed en snel kunnen ontwikkelen tot een speler van wereldformaat. Zo’n wedstrijd moet als het ware een training zijn. Je weet immers dat je niet kan tippen aan het niveau van de tegenstanders, maar uiteraard kunnen er genoeg leermomenten in zo’n (korte) tijd naar voren komen. Doordat zij écht veel meer klasse hebben, had ik niet het gevoel lekker gespeeld te hebben. Maar toen ik na een paar uur de tijd had wat dingen te relativeren en te analyseren bedacht ik mij dat deze wedstrijd mij juist weer heel veel heeft opgeleverd. Dan heb ik het voornamelijk over het besef naar welk speltype wij toe moeten (werken). We zullen donderdag hoogstwaarschijnlijk de top 30 ingaan en nu moeten we ervoor zorgen dat we een volgende stap richting de beste 20 kunnen gaan maken. Nu komt er gelukkig een toernooivrije periode aan, waarin we hieraan kunnen gaan werken maar waarin ik ook mijn hele fysieke gestel weer vol kan gaan trainen. Dit is er de afgelopen anderhalve maand, mede door het vele reizen, bij in geschoten.

Althans, ik zeg dat nu wel maar veel zekerheid is er op dit moment niet. 15 maart was al wekenlang een deadline waarop bekend gemaakt zou gaan worden wie er nog in de selectie zouden zitten en waar er getraind zal gaan worden, maar tot op heden weten wij als spelers nog niets. Wel weten we dat de kans groot is dat er geïnvesteerd zal gaan worden in het gemengd dubbelspel. Naar verluid hebben we aanstaande dinsdag allemaal een individueel gesprek met de technische staf waarin ons zal worden medegedeeld of er al of niet nog een toekomst voor ons binnen Badminton Nederland wordt gezien. Absoluut een ontzettend vervelende periode waarin we zitten en ik ben blij dat daar nu eindelijk, met goed of minder goed nieuws, een einde aan gaat komen. Dan is deze onzekerheid tenminste weg en kan er zo nodig geschakeld worden naar plan B! Het wordt hoog tijd dat de focus weer komt te liggen op het badmintonspel in plaats van op alle bureaucratische en organisatorische rompslomp.

Wordt zeker vervolgd!

Schrijf een reactie »

We hebben een nieuwe TD

(9 december 2011)

Gistermiddag werd op een persconferentie op Papendal de nieuwe technisch directeur van Badminton Nederland gepresenteerd. Eline Coene gaat per 1 januari aan de slag en zal dus de nieuwe baas worden van de sectie topsport.

Het zal best even wennen worden want in al die jaren dat ik al meeloop als speler weet ik niet beter dan dat Martijn de leiding heeft op en rond de badmintonbaan. Het was dus best een bijzondere dag voor het badminton in Nederland. Uiteraard ben ik erg nieuwsgierig naar Eline haar plannen en ik kijk uit naar een goede samenwerking met haar als speler en als voorzitter van de spelersraad.

Schrijf een reactie »

Waar gaat het naar toe?

(27 juni 2011)

Zaterdag was ik als toehoorder/belangstellende/voorzitter spelersraad aanwezig op de jaarvergadering van Badminton Nederland. Ik was getuige van het proces dat zich daar voltrok en dat eindigde met een nieuwe voorzitter van BN en met het vertrek van alle andere bestuursleden. Of wij als topsporters blij moeten zijn met deze ontwikkeling is een vraag die nu niet te beantwoorden is. In ieder geval zal er sprake zijn van een stagnatie in het uitvoeren van al in gang gezet beleid en van onzekerheid. Dat is in een periode dat er geknokt moet worden om één of meer Olympische kwalificaties binnen te halen in ieder geval niet goed. Immers ook daar ligt de mogelijkheid om weer financiële middelen binnen te halen van NOC*NSF die we hebben verloren omdat we ons niet kwalificeerden voor de spelen van Beijing.

Wat mij overigens verbaasde was dat er tijdens de vergadering nauwelijks sprake was van een bijdrage van de afgevaardigden. Ik had verwacht dat met name afgevaardigden die zich de afgelopen tijd niet onbetuigd lieten op verschillende internetfora zich hier ook wel zouden laten horen. Maar het bleef oorverdovend stil. Tenzij… alle kritiek die er onder hun naam is geuit van anderen afkomstig was die hun naam misbruikten. Net zoals mijn naam op 25 juni werd ge- of misbruikt voor een reactie op het verhaal van Ted van der Meer op Badmintonline. Het is natuurlijk mogelijk dat er nog een andere Jorrit is die van zich wil laten horen maar ik was het in ieder geval niet die Ted bedankte voor het positieve nieuws. Ik heb namelijk nog nooit gereageerd op wat voor site dan ook behalve mijn eigen site. Natuurlijk heb ik Ted gefeliciteerd tijdens de vergadering en ook op Twitter maar wat mij betreft is er nu nog niets om Ted voor te bedanken. Ik hoop van harte dat dat over een niet al te lange tijd anders zal zijn. Intussen wens ik hem wel veel succes en vooral wijsheid toe.

Schrijf een reactie »

Selectie EK landenteams bekend

(31 januari 2011)

Vanmiddag om 14u is de selectie voor de EK voor gemengde landenteams door bondscoach Gerben Bruijstens op Papendal bekend gemaakt en ik zit er ook bij. Naar we gehoord hebben zijn de volgende 14 spelers geselecteerd:

Singlespelers:

Rune Massing, Saber Afif, Patty Stolzenbach en Josephine Wentholt

Dubbelspelers:

Ruud Bosch, Koen Ridder, Dave Khodabux, Jorrit de Ruiter, Jacco Arends, Paulien van Dooremalen, Lotte Jonathans, Selena Piek, Iris Tabeling en Samantha Barning

Helaas spelen de vier sterkste singlespelers niet mee vanwege het Badminton Nederland/Carlton conflict. Ik vind dit erg jammer want hierdoor wordt het moeilijk om een mooi resultaat voor Nederland neer te zetten. Wij zullen met dit team moeten knokken in de groepsfase en hopelijk halen we dan de kwartfinale waarin hoogstwaarschijnlijk Rusland de tegenstander zal zijn!

Schrijf een reactie »

Jaaroverzicht

(26 december 2010)

Het jaar 2010 loopt op z’n einde. De hoogste tijd om dit jaar nog eens van begin tot eind door te lopen.

Het jaar begint al gelijk heftig. Rond de kerstperiode 2009 krijg ik te horen dat ik vlak na de jaarwisseling naar Korea wordt uitgezonden voor een trainingskamp bij het nationale team en aansluitend deelname aan de Korea Open. Door de late communicatie krijg ik geen toestemming van mijn club Van Zijderveld, er staan namelijk belangrijke competitie duels op het programma. Na een hoop getouwtrek bedenk ik een oplossing in de vorm van een open ticket: zodra ik uit het toernooi lig kom ik terug naar Nederland. De club gaat akkoord en ik mag gaan. In Korea heb ik de tijd van mijn leven. Trainen met grote jongens als Lee Yong Dae en Jung Jae Sung. Wat wil je nog meer. In de mix plaats ik mij voor het hoofdtoernooi maar we verliezen net aan van een Duitse combinatie die later in dit jaar al de top 10 van de wereldranglijst binnendringt.

De maand februari begint. Het NK mondt uit op een grote teleurstelling. In het gemengddubbelspel weet ik mijn titel niet te behouden en ook in de herendubbel eindig ik als tweede. Tussen beide finales hoor ik dat ik niet wordt geselecteerd voor de Thomas Cup in Warschau omdat ik nog steeds met Carlton speel.

Elk nadeel heeft zijn voordeel. Doordat ik niet mee ga naar het EK teams in Polen boek ik samen met mijn vader een vakantie naar het warme Hurghada in Egypte. Zon, zee en strand in combinatie met goede vader en zoon gesprekken stemmen mij weer erg positief.

Maart is traditiegetrouw een drukke maand. De German Open, All England en Swiss Open worden in drie weken tijd verspeeld en ook de eerste playoff wedstrijd tegen Amersfoort staat op het programma. Deze eerste wedstrijd in Amstelveen eindigt in 4-4 en dus is alles nog open.

Twee dagen later op donderdag 1 april is de return wedstrijd in Amersfoort. Het hele team staat op scherp en we spelen allemaal ons beste badminton. In mijn gemengddubbel samen met Georgy slaan we het winnende punt binnen en we plaatsten ons voor het tweede achtereenvolgende jaar voor de finale. Een fantastisch gevoel.

Op het EK speel ik alleen de herendubbel met Dave. Een simpele zege op twee Zwitserse jongens brengt ons in de tweede ronde. Daarin spelen we tegen twee Oostenrijkers waar we een aantal maanden eerder nog in twee games van verloren. Een bloedstollende partij volgt en na drie matchpoints overleefd te hebben, slepen wij toch de winst binnen. Een kwartfinale is een feit. Om de halve finale te bereiken moet er afgerekend worden met het 4e geplaatste Deense koppel Henriksen en Kristiansen. Wederom een goede partij maar met 21-18 en 21-16 zitten we aan de verkeerde kant van de score. Achteraf gezien was een bronzen medaille dichtbij geweest maar het echte geloof erin ontbrak nog.

Zaterdag 1 mei staat in het teken van de finale om de landstitel tegen Van Zundert Velo. In een kolkende sporthal ’t Zandje in Den Haag zit de sfeer er goed in. Gedurende het hele seizoen wisten we met ons team niet van dit sterke team te winnen en ook in de finale bleken zij een maatje te groot. Dave en ik begonnen nog wel goed door de dubbel in twee games te winnen van Dicky en Rikkert, maar de overige partijen gingen naar Velo. Wederom een tweede plaats.

Op 12 en 13 juni staat de Carlton GT Cup op het programma, wederom in sporthal ’t Zandje. Ook hierin weten we met het team de finale te bereiken en wederom is Velo de tegenstander in de finale. Zoals al 3 keer eerder in dat seizoen geschiedde, verloren wij ook nu deze finale.

Midden juni staat het vertrek gepland naar Azië, waar we deel zouden nemen aan de Indonesische Open en de Malaysia Open GP Gold. Er zijn belangrijke punten te pakken voor de wereldranglijst. Badminton Nederland vindt het echter belangrijker dat ik en twee mede teamgenoten van Van Zijderveld in Nederland blijven om de Europa Cup in Zwolle mee te spelen. Helaas verliezen we met het team van een Ierse en een Franse club en is een derde plaats in de poule het eindstation voor dit speciale eredivisieteam.

Na een break van twee weken wordt de training half juli weer hervat, want eind juli staat de Macau Open voor de deur. Een wat ongelukkige loting volgt want we spelen tegen de Olympisch kampioenen Kido en Setiawan. Deze jongens zijn veel te sterk voor ons en we verliezen in twee games. Daardoor blijft er naast de trainingen nog wel wat tijd over om dit Las Vegas in Azië beter te leren kennen. Een geweldige stad!

We reizen door naar Taiwan waar het volgende GP Gold toernooi op het schema staat. Ook hierin treffen we tegenstanders van formaat uit Maleisië: Lee en Choong. Een verlies in twee games valt niet te vermijden. Wel merken we dat deze trip ons qua spel een stuk verder heeft gebracht en dat valt onze coach Mr Kim ook op. Hij spreekt van een goede uitgangspositie voor de aankomende Europese toernooien.

Inmiddels is het half augustus en hebben we nog maar twee weken voorbereidingstijd voor het WK in Parijs. Eén week op Papendal en een trainingsstage in Mulheim bij het Duitse WK team vallen in deze voorbereiding. Vooral de stage in Mulheim ervaar ik als zeer prettig. De Duitsers hebben een sterk team, goede dubbels en het is belangrijk om zo nu en dan eens tegen andere tegenstanders te spelen.

We reizen met de auto naar Parijs. Ik heb mij gekwalificeerd voor het herendubbelspel en ook hier zit de loting nou niet bepaald mee. De nummers vijf van de wereld zijn onze tegenstanders en alhoewel Dave en ik een goede wedstrijd spelen en het niveauverschil na de Aziatische toernooien duidelijk zichtbaar is, verliezen wij in twee games. Ik geniet van de sfeer in de hal. Wat is het Franse publiek geweldig en wat is dit toernooi fantastisch georganiseerd. Helaas kunnen we niet veel langer blijven want de maand september breekt aan en voor het eerst begint deze maand met de Bitburger Open GP Gold in Saarbrucken. Normaal gesproken is de Belgische Open het eerste toernooi van ”het seizoen” maar nu dus niet. Dave en ik zijn als 7e geplaatst en treffen in de eerste twee ronden Duitse opponenten. In twee games winnen we beide partijen. In de kwartfinale staan we tegenover het als tweede geplaatste Chinese koppel Zhang en Biao, de nummers 10 van de wereld. Tegen verwachting in winnen we met goed spel de eerste game en ook in de tweede game lukt het om de Chinezen bij te blijven. Een gamepoint krijgen we tegen maar werken we weg en twee briljante momenten brengen ons op matchpoint. Een smash in het net van Biao levert ons de winst in deze wedstrijd op en een plek in de halve finale! Mijn mooiste overwinning tot nu toe. In die halve eindstrijd zijn de Duitsers Kindervater en Schöttler onze tegenstanders. We winnen de eerste game, verliezen de tweede en blijven bij tot 10-11 in de derde game. Helaas is dan de koek op en we verliezen de partij.

Eenmaal terug op Papendal constateert de fysio dat er vocht in mijn rechterknie zit. De knie voelt ook instabiel en zwaar aan. Een bezoek aan dokter Peter Vergouwen levert niet veel bijzonders op. De Belgian International wordt in ieder geval niet gespeeld en met aangepaste training en rust lijkt de klacht weg te gaan. Op de Tsjechische Open lijk ik weer klaar voor een wedstrijd maar niets is minder waar. Mijn knie blijkt nog lang niet aan spelen toe te zijn en ik zwik ook nog eens door mijn enkel. Een verlies in de eerste ronde is een feit.

Doordat de klacht ook in oktober aanhoudt vraag ik bij Dr. Vergouwen een mri scan aan. De uitslag van de scan is niet misselijk. Onder andere een scheurtje in mijn buitenmeniscus en een cyste gevuld met vocht veroorzaken de klachten in mijn knie. Alle toernooien voor de rest van het kalenderjaar worden geschrapt en een aangepast trainingsprogramma van 6 weken wordt in overleg met de technisch directeur opgesteld.

De maand november staat in het teken van de revalidatie. Simpele en saaie baanoefeningen brengen de zekerheid op de baan terug. In combinatie met de juiste krachtoefeningen en massages begint mijn knie langzamerhand weer stabieler te voelen. Ook maakt onze trainer Mr Kim bekend dat hij zijn aflopende contract niet zal verlengen. Hij gaat in het nieuwe jaar aan de slag als bondscoach van Zwitserland en wij moeten op zoek naar een opvolger. Veel namen passeren de revue maar tot op heden is er nog geen opvolger aangesteld.

De laatste maand van het jaar breekt aan en inmiddels verloopt mijn revalidatie voorspoedig. In overleg met de technische en medische staf op Papendal besluit ik dat ik een competitiewedstrijd tegen Van Zundert Velo als test mag spelen. De wedstrijd wordt weliswaar verloren maar mijn knie houdt het goed. Ik ben blij! De trainingen kunnen worden hervat en de focus ligt op half januari wanneer mijn eerste toernooi weer op het programma staat.

Al met al een sportjaar met hoogtepunten, maar ook een aantal dieptepunten en teleurstellingen. Het is de kunst verder te borduren op de positieve dingen die op je pad komen en ik ben blij dat ik dat heb gedaan. Het is geen makkelijk jaar geweest, maar ik ben blij dát het er is geweest want het heeft mij weer een hoop nieuwe inzichten gegeven.

Ik wens iedereen een gezond, gelukkig en sportief 2011 toe met heel veel hoogtepunten!

Cheers!

Schrijf een reactie »

« Older Entries