Het is bijna 3 maanden geleden dat ik voor het laatst wat schreef. Toen meldde ik dat mijn partner Samantha haar voet gebroken had en dat zij voor 4 tot 6 weken uit de roulatie zou zijn. Daarna was er weinig meer te melden. Nu loopt het jaar 2013 ten einde en dus is het tijd voor een korte terugblik op een jaar waarvan ik had gehoopt dat het in sportief opzicht een beter jaar zou zijn geweest. 2012 was succesvol en ik had die trend dit jaar graag doorgezet. Om verschillende redenen ging dit helaas niet en dat is natuurlijk erg jammer.
Mijn sportieve hoogtepunt was absoluut de zomerperiode. In juli speelden Samantha en ik twee toernooien in Noord-Amerika en bij het Grand Prix toernooi van Canada werden wij 2e. Onze eerste Grand Prix finale, een mooi resultaat. Kort daarna volgde het WK, waarvoor we ons ontzettend hadden ingespannen om er überhaupt aan de start te kunnen verschijnen. We kregen van Badminton Nederland geen budget voor het belangrijkste toernooi van 2013 en dus moesten we zelf naar financiële middelen zoeken. Omdat sponsoring tegenwoordig een lastig verhaal is, zetten we een crowdfunding actie op om zo toch naar China af te kunnen reizen. Ik ben nog steeds erg dankbaar voor de financiële steun die wij van zo velen kregen en verschrikkelijk trots dat het ons ook echt gelukt is om in Guangzhou de baan op te gaan. Bovendien speelden we ook een zeer sterk toernooi. We verloren dan wel al in de 2e ronde maar wel van de Europees Kampioenen uit Polen en met het kleinst mogelijke verschil (19-21 en 20-22).
Eenmaal terug in Nederland waren we supergemotiveerd om dit goede spel door te zetten en te gaan werken aan een verdere klim op de wereldranglijst. Maar toen sloeg in september het noodlot toe toen Samantha haar voet brak. Zes weken gips en daarna een langdurige herstelperiode…kortom geen toernooien meer tot einde kalenderjaar en tot op de dag van vandaag nog steeds onzekerheid over het moment van onze rentree. Het streven is om in februari in ieder geval weer samen op de baan te staan en laten we hopen dat dit ook echt gaat gebeuren! Ik heb verschrikkelijk gebaald, maar helaas horen zulke teleurstellingen ook bij topsport. Nadat ik in oktober een weekje vakantie had genomen, kon ik er weer tegenaan en vanaf dat moment heb ik, naar mijn gevoel, al het mogelijke uit de trainingen gehaald. Ik voel dan ook dat ik maximaal ben voorbereid om begin volgend jaar weer wedstrijden te gaan spelen.
Uiteraard ging de Bundesliga wel gewoon door en zo werd dat mijn ”piekmoment”. Het team is ongewijzigd ten opzichte van vorig jaar en als ik zeg team dan is dat niet alleen maar een stel losse spelers maar een stel spelers die een hechte band hebben opgebouwd, die er voor elkaar zijn, die plezier hebben met elkaar, en ervoor gaan om onze derde plaats van afgelopen seizoen te verbeteren in 2014! Tot nu toe loopt alles weer gesmeerd. Zodanig dat we na 10 wedstrijden op de eerste plaats staan. Elke wedstrijd voor 1.BV Mülheim is een feest en ik geniet in ieder geval van iedere wedstrijd!
2013 is voorbij, 2014 staat voor de deur met hopelijk heel veel mooie (sportieve) momenten in goede gezondheid! Ik wens jullie allemaal een goede jaarwisseling en de beste wensen voor het nieuwe jaar! Proost!!