|
|
Posts Tagged ‘China’
From Sudirman to Down Under
(18 mei 2015)
 Yesterday a great organized Sudirman Cup ended with an anticipated title for superpower China. Japan was beaten 3 to 0 and who else than badminton legend Lin Dan scored the winning point. Every time again I am amazed how he can make our sport look so easy. His footwork, his movements on court and his unbelievably effective way of playing are unique. A pleasure to watch and secretly to be very jealous of!
It was a pleasure to play in the arena specially built for the Sudirman Cup. Dongguan is a city where badminton is played just a bit more than in other Chinese cities, at least that was what one of our interpreters and assistants told me. In any case the matches were well attended. Moreover, there were 1.100 volunteers in and around the arena of which 600 residents and 500 students from Dongguan. For them this was a fantastic experience since they were chosen from many candidates to be part of this tournament. At any time of the day they were enthusiastic and incredibly friendly.
Our own competition in the 2nd group went well. In the group matches we consecutively defeated Canada, Spain and Singapore. After a false start in the mix against Canada we could take our revenge against Singapore. Samantha and I played against the former top 10 pair and current number 16 of the world Chrisnanta and Neo. We controlled the match well and despite a troubled start in the second game we could pursue our strategy well. As a result we won in two games and concluded this last group match with a 4-1 win. The game was broadcasted and if you like you may watch it here
Our first place in group 2 meant we had to play Hong Kong for the 13Th place in the tournament. When you are in group 2 it means that the 13th place is the highest position you can get. In fact it is a strange idea because you always want to play to win a tournament. As a country we will have to work hard during the coming years to improve our ranking in all areas and may be after some four years we’ll be able than to compete in the Champions group. If countries like Russia, England and Germany can do it, why not us? Moreover, the competition against Hong Kong was lost 1 by 3 and Samantha and I didn’t have to play the last match.
The next morning we were picked up very early to catch our flight to Melbourne and that’s where I write this report. How cool is that! I did not ever expect to get there because of the enormous distance to be bridged. Even from southern China it is still a 9.5 hours flight. However, Australia now has a Super Series tournament as well which will be held next week in Sydney. Before we go there next Sunday, we first join the trainings this week of the Australian National Team. Australia is a sporting nation at heart and their training center is beautiful and fully equipped. A great location to spend an interim week! The training sessions are mostly early in the morning so we can also enjoy some free time which we will obviously spent well. It’s autumn, almost winter here, but the weather is still very nice and
Melbourne is a great city! In short, it’s a great trip so far and I fully enjoy it!
Next week we have a tough draw. In the first round we have to play the Chinese Kai Lu and Huang Yaqiong who are in the top eight of the world ranking. At the World Championships we were beaten in two games but we will again analyze them and find a good strategy for that match. I’m very much looking forward to it! But now I’ll first enjoy Australia’s coffee capital, Melbourne!
Schrijf een reactie »
News from Fuzhou
(14 november 2014)
Friday, November 7, Samantha and I left for Asia to play the Thaihot China Open in Fuzhou, China and the Yonex Sunrise Hong Kong Open in Hong Kong. Both events are Super Series tournaments.
Although now and then troubled by some heavy turbulence we had a smooth journey and we arrived at our destination Saturday morning at 10:15 am (03:15 am CET). Fuzhou is a “relatively small” Chinese city with only 6 million inhabitants. I deliberately say small, because that’s what it seems to be to Chinese concepts. To me it is a real big city with gigantic buildings, many hotels and a lot of traffic, very very heavy traffic. I am glad we have traffic rules and regulations at home because here they play a kind of Tetris but then in a car, bus or tuk-tuk. They find the smallest holes to crawl through. Each ride to and from the arena is a hell of a job for the driver. But yes, he is accustomed to drive here and manoeuvre through so many vehicles. Fortunately it always goes well.
The arena in which we play is just built and still smells new. It is the largest hall in which I have ever played. I estimate that it certainly is 50 meters high. Along with the fact that the lights above the courts are very strong it makes the circumstances not exactly easy to play badminton in. We get the opportunity to practice 3 times in the main hall, which is a luxury position at such a big event. This allows us to adapt well to the playing conditions.
Here as well as next week in Hong Kong we have drawn the same opponents in the first round. They are Widianto and Dili from Indonesia. About a month ago they were our opponents in the final of the Yonex Dutch Open and then we lost in five games with the experimental scoring system 5×11. This time we play according to the familiar 3×21. Beforehand we analyze our final of the YDO together with our coach Kim Nielsen and we come to some new aspects to take notice of. With those in our minds we enter the arena. We play on one of the side courts, which is an advantage because there the light is less blazing.
From the first point in the first game we can play the game as we have discussed previously. Samantha is playing very well at the net and each time she dares challenging Dili. This way I can keep the field compact and several times I can successfully step forward from half court to the net. Until the end of the game, we stay close together. At 21-20, at our second game point, we score the winning point.
In the next game we continue our strong and offensive playing. The Indonesians are getting increasingly uncertain and start making mistakes. Two series of 7 and 4 consecutive points allow us to take a convincing lead and soon we decide the match in our favour by 21-10. Obviously we are very happy with this revenge win and also our coach Kim is more than happy!
In the second round, on Thursday, we face the numbers 4 of the seeding list, the former world champions Ahmad and Natsir from Indonesia. This mixed double rests on Lilyana Natsir. I dare honestly say that she is the best mixed doubles lady there is at the moment. Since 2005 she has been at the world top and she probably cannot even count the number of Super Series victories. Ahmad is the lucky elected one to be allowed to play with her and he too, of course, performs very well.
We have played them once before and that was during the Swiss Open in 2013. Then we had no chance and unfortunately this is still the case. We try everything, but they always have an answer. With twice 21-11 we have to acknowledge them as our superior. Their service and the way Natsir extends her overhead make this pair to be absolute world class.
For us the tournament is over. The next few days we’ll practice here and on Sunday we’ll fly to Hong Kong for the next Super Series tournament. There, on Wednesday, we’ll meet……. Widianto and Dili again!
1 reactie »
The Denmark China connection
(28 augustus 2014)
Last year Samantha and I had qualified ourselves for the World Championships which were then organized in China. Our Association didn’t have the funds to delegate us but with a crowdfunding project we got that much financial support that we were able to go.
This year the World Championships are organized by Badminton Denmark. The venue is the Ballerup Super Arena, some 25 km from Copenhagen. So not far to travel and because of that a lot cheaper for the Association to delegate us.
Early Saturdaymorning we fly to Copenhagen by KLM and we move into the Zleep Hotel which is located around the corner of the arena. Very convenient but far from urban life. So nothing to distract us and we can focus completely on our training and the matches to come.
The arena is originally build for cycling racing. But now it has been transformed into a fantastically decorated badminton arena. The Danes have managed to introduce something very innovative. When you are called for a match your name appears on a display at the court where you are playing, also showing your picture and the country you represent. When you start with the warming up the display is raised and changes into the life score board. Very ingenious. Apart from this the whole crew of volunteers helping to make this tournament a success are dressed in bright orange shirts. You will understand that we Dutch feel at home.
Our first match is scheduled Monday morning. We know our opponents, Kaesbauer en Herttrich, pretty well. Last March at the Swiss Open we were defeated by them in 2 games. So time for revanche.
In the beginning of the first game we both don’t give way but after the interval we manage to switch to an other playing level and even score 5 consecutive points. We take a good lead and soon we have game point which we don’t cash. At the second game point we take the win, 21-16. In the second game we fall behind pretty soon but again after the interval we score 5 consecutive points and draw level. After that we both don’t give way much, but in the final stage we get the first game point. Again we don’t finish it off. We come to 20-20 but then we score 2 points and win the match.
The second round on Tuesday is tough. We meet the Chinese Lu Kai and Huang Yaqiong, seeded 10th and number 11 on the world ranking. Only six months they are playing together and they have already developed to a “world class” mixed double pair. Well in advance we analyzed their playing style but especially new pairs do easily change their style sometimes. Of course they don’t play completely different now but the Chinese man was playing much better than we had seen on videos. Better control at mid court, no stupid choices, no free points because of service mistakes etc.
We make a good start in the first game and we don’t give way much. But then the Chinese accelerate and we can’t keep up with them. Two times they score 4 or 5 consecutive points and we don’t get a chance anymore.
We lose : 12-21. In the second game we offer better resistance but it’s no close battle at all. We lose the game by 16-21 and the match.
Of course we are not satisfied with the result (losing in the second round) but we are with the way we played these two matches. Our coach Kim is also satisfied and he sees much progress since he started his job 5 months ago. Our mixed in the World Championships is finished but the spirit is unchanged and high. A new season is about to start with new challenges and with good chances to improve our world ranking.
The past weeks Samantha and I, together with Kim, have looked at the tournament program for the months to come. Thereby we had to make the choice of whether to play Super Series in China and Hong Kong or not. Our coach and our intellect told us to go there but our financial situation told us not to go. The budget we get from our Association is not sufficient and with 4 more months to go we have very little money left. Still, after much deliberation we did cut the knot. In November we’ll play the Thaihot China Open and immediately after that the Sunrise Hong Kong Open. The cost of the tournament hotel in Hong Kong is higher than the cost of the return flight to Fuzhou and Hong Kong. This may give you an idea about how heavily this trip weighs on our budget. I do not intend to start a crowdfunding project again like I did last year. After all it’s not a World or European Championship we are talking about. But to us these two tournaments are equally important and I will not refrain from saying that any financial support will be more than welcome. If you want to make a contribution please send me an email at info@jorritderuiter.com. I will be very grateful.
Schrijf een reactie »
Het verband tussen Denemarken en China
(28 augustus 2014)
Vorig jaar hadden Samantha en ik ons gekwalificeerd voor het Wereldkampioenschap dat toen in China werd georganiseerd. Badminton Nederland had geen geld om ons af te vaardigen maar met een crowdfunding project kregen we zoveel financiële steun dat we toch konden gaan.
Dit jaar organiseert Badminton Denemarken het WK in Ballerup. Veel dichterbij en goedkoper om te gaan. Dus vaardigt Badminton Nederland ons dit keer wel af. Zaterdagochtend vroeg vliegen we met KLM naar Kopenhagen en nemen onze intrek in het Zleep Hotel dat vlakbij de Ballerup Super Arena ligt. Ver weg van het centrum van Kopenhagen, ver weg van alles maar op loop afstand van de arena. We kunnen ons volledig concentreren op de trainingen en de wedstrijden die komen gaan want afleiding is er niet.
Het stadion waarin wordt gespeeld is gebouwd voor het baanwielrennen. De aankleding van de hal is fantastisch en de Denen zijn erin geslaagd iets nieuws te introduceren. Als je opgeroepen wordt voor je wedstrijd verschijnt je naam op een bord dat boven de wedstrijdbaan hangt, tezamen met een foto van de speler en je land. Vlak voor het inspelen gaat het bord automatisch naar boven en daarop verschijnt de livescore van de wedstrijd. Erg ingenieus. Verder lopen alle vrijwilligers die meewerken aan dit WK in oranje shirts. Het is dus niet moeilijk voor ons Nederlanders om ons thuis te voelen!
Maandagochtend moeten wij al vroeg aan de bak. Onze tegenstanders, Kaesbauer en Herttrich, kennen wij goed. In maart tijdens de Swiss Open werden we in twee games verslagen. Tijd voor revanche dus.
In de eerste game geven wij elkaar aanvankelijk niet veel toe maar na de interval kunnen we omschakelen en op enig moment zelfs 5 opeenvolgende punten scoren waarmee we ver uit lopen. Het eerste gamepoint verzilveren we niet maar bij het tweede pakken we de winst, 21-16. In de tweede game komen we al vrij snel op achterstand maar na de interval scoren we opnieuw 5 punten op rij en haken we weer aan. Daarna geven we elkaar niet veel meer toe. In de slotfase komen wij als eerste op matchpoint. Weer lukt het niet het in één keer af te maken. Het wordt 20-20 maar dan scoren we 2 keer en halen de winst binnen.
De tweede ronde op dinsdag wordt zwaar. De als 10e geplaatste Chinezen Lu Kai en Huang Yaqiong staan momenteel 11 op de wereldranglijst. Ze spelen pas een half jaar samen en hebben zich vrij snel ontwikkeld tot een ‘world class’ mix dubbel. We hebben ze uiteraard van te voren goed geanalyseerd, maar bij een nieuw koppel kan de speelstijl nog wel eens veranderen. Natuurlijk spelen ze nu niet compleet anders, maar vooral de Chinese heer speelde gisteren vele malen beter dan we op video’s gezien hadden. Meer controle vanuit halfveld, geen domme keuzes, geen gratis punten door bijvoorbeeld service fouten etc.
In de eerste game gaan we goed van start en geven we eerst niet veel toe. Maar dan geven de Chinezen gas en kunnen we ze niet goed meer bijhouden. Tot 2 keer toe weten zij 4 tot 5 punten op een rij te scoren en komen wij er niet meer aan te pas. We verliezen met 12-21. In de tweede game bieden wij meer tegenstand maar van een spannende eindstrijd is geen sprake. Met 16-21 verliezen we ook deze game en de wedstrijd. Niet tevreden met het resultaat (verlies in de 2e ronde), maar wel met de manier waarop we maandag en dinsdag hebben gespeeld. Ook onze coach Kim is tevreden met de manier waarop we hier gespeeld hebben en ziet grote vooruitgang ten opzichte van 5 maanden terug toen hij bij ons in Nederland begon. Het WK zit erop maar de spirit is er niet minder om. Een nieuw seizoen staat voor de deur met nieuwe uitdagingen en met goede kansen om onze positie op de wereldranglijst te gaan verbeteren.
De afgelopen weken hebben Samantha en ik ons, samen met Kim, gebogen over het toernooi programma voor de komende maanden. Daarbij kwamen we voor de keuze te staan of wij, naast de bekende toernooien in Europa, al of niet Super Series in China moesten gaan spelen. Onze coach en ons verstand zeiden ja maar onze financiële situatie zei nee. Ons budget van Badminton Nederland is absoluut niet toereikend en is al zo goed als op, terwijl we nog vier maanden moeten spelen in dit kalenderjaar. Na lang wikken en wegen hebben we toch de knoop doorgehakt en gaan we in november eerst het Thaihot China Open spelen en daarna het Sunrise Hong Kong Open. Alleen de hotelkosten in Hong Kong vallen al hoger uit dan de retourvlucht naar Fuzhou en Hong Kong, dus jullie kunnen je misschien wel een voorstelling maken hoe erg deze reis op ons budget drukt. Ik ga niet weer zoals vorig jaar een crowdfunding project beginnen. Tenslotte gaat het nu niet om deelname aan een EK of WK. Voor ons is het belang van deze toer echter even groot en ik wil niet nalaten te zeggen dat iedere financiële steun meer dan welkom is. Wil je een steentje bijdragen, stuur mij dan een mailtje op info@jorritderuiter.com. Mijn dank zal groot zijn.
Schrijf een reactie »
It has been quite a year
(30 december 2013)
It’s almost three months since I wrote my last article in which I mentioned that my partner Samantha had broken her foot and would be out of circulation for 4 to 6 weeks. After that there was very little to report.
Now that 2013 is coming to an end it is time for a brief look back at a year of which, from a sportive point of view, I had hoped it would have been better than it turned out to be. 2012 was very successful and I would have liked to continue that way. For several reasons it didn’t work out and that’s a pity.
The summer was definitely my sporting highlight. In July Samantha and I played two tournaments in North America and at the Grand Prix tournament in Richmond, Canada we were runner up. Our first Grand Prix final, a great result. Shortly after, we went to the World Championships in China. We could only participate after quite a struggle. We had to pay for this trip ourselves as the Association had no budget for the most important tournament of 2013. As sponsoring is difficult nowadays we started a crowdfunding project to try and collect the necessary funds for this trip to China. I am still very grateful for the financial support that we got from so many people and I am very proud that we really managed to get on court in Guangzhou. Moreover we also played a very good tournament. Although we lost in the second round, we played the European Champions from Poland and lost with the smallest possible margin. (19-21 and 20-22)
Once we were back home we were super motivated to continue on this road to success and work on a further climb on the world ranking. But then, in September, fate hit us. Samantha broke her foot. 6 weeks plaster and a long lasting recovery period lay before her and we could forget playing tournaments till the end of the year. To this day it is still uncertain when our comeback will be. The aim is to be back on court in February and let’s hope that this will really happen. I have been sick of this misfortune but unfortunately such disappointments also belong to sports careers. After I had taken a week’s holiday in October I was back on track again and from that moment on I did everything possible to get the best possible returns from my trainings and workouts. Now I feel that I am more than ready to start playing tournaments again in 2014.
Naturally my playing in the German Premier League was not influenced by all this so this became my “peak moment” of the year. Our team is unchanged from last year and when I say team, it’s not just a bunch of individual players but a group of players who have built up a close relationship, who have fun together and who are eager to try and improve the third place in ranking of the previous season. Until now everything is going very well. We are half way and we are number 1 in ranking. Every match I play for 1.BV Mülheim is a feast and I enjoy every single match.
2013 lies almost behind us, 2014 is imminent, and I hope it will be a year with very many fantastic (sports) moments to be enjoyed in good health. I wish you all a sparkling New Years Eve and all the best for 2014! Cheers!!!
Schrijf een reactie »
Trots!
(12 augustus 2013)
Het WK 2013 zit er op! We zijn weer terug in Nederland. Het was een onvergetelijke ervaring en wat ben ik blij dat Samantha en ik hebben kunnen deelnemen aan dit mega evenement!
Onze eerste wedstrijd afgelopen maandag speelden we tegen de Ierse broer en zus Magee. We hadden nog niet eerder tegen ze gespeeld, maar we wisten dat we er goed geconcentreerd moesten staan! Een kleine achterstand wisten we na de interval al snel om te buigen in een comfortabele voorsprong. De eerste game ging met 21-15 naar ons. In de tweede game konden we al snel een ruime voorsprong nemen. Dat is altijd een fijn gevoel en vaak leidt dat tot gamewinst. Ik zeg expres vaak, want toen wist ik nog niet wat er later in de week nog ging gebeuren. Anyway, in deze wedstrijd konden we deze voorsprong vast houden en de partij met 21-12 in ons voordeel beslissen! Door dus naar de laatste 32.
De volgende dag speelden we tegen de huidige nummers 8 en voormalige nummers 1 van de wereld uit Polen die zich ook nog steeds Europees Kampioen mogen noemen. Eén keer eerder speelden we tegen elkaar en dat was op de Bitburger Open 2012. Toen verloren we met 21-18 en 21-16. Er lag dus een mooie uitdaging voor ons klaar!
In de eerste game begonnen we sterk. We liepen uit naar 12-8 maar de Polen konden dit gaatje dichten. Een reeks van 6 punten bracht ze uiteindelijk op 17-14 en later op 19-16. Wij konden nog terugkomen tot 19-19 maar helaas hield het daarbij op, 19-21. Met het besef dat we goed stonden te spelen en de juiste tactiek toepasten, gingen we de tweede game in. We schoten echt uit de startblokken en we wisten zelfs een voorsprong op te bouwen van 13-2. De Polen wisten niet goed wat ze moesten doen en leken aangeslagen. Vooral Mateusiak was zoekende naar de juiste speelwijze. Bij de score 13-4 gebeurde er echter iets opvallends. Een goede rally werd door de Polen gewonnen en ineens leken ze er weer in te geloven. Het was alsof Mateusiak een extra versnelling vond en via twee series van vier punten werd het gat kleiner en kleiner. Wij wisten steeds maar één of hoogop twee puntjes te scoren, terwijl de Polen grotere sprongen maakten. Een heel vervelend gevoel, want ondanks dat we keihard bleven vechten voelden we de hete adem in de nek. Toen we bij de stand van 19-17 nog maar twee punten voorsprong hadden wisten de Polen via drie zeer sterke rally’s op matchpoint te komen. Mateusiak serveerde op mij en gelukkig serveerde hij in het net. 20-20. Een snelle rally volgde maar ook nu kwamen de Polen weer op matchpoint. Zieba serveerde goed en kreeg daarmee het initiatief aan Poolse kant. Ze verzilverden hun tweede matchpoint en wonnen daarmee de partij met 19-21 en 20-22. Ongeloof, verbijstering en verdriet waren de eerste emoties meteen na het laatste punt. Wat een bittere pil!!! En hoe was dit in vredesnaam mogelijk? Ik kan met alle eerlijkheid zeggen dat deze nederlaag in mijn top 3 van meest verschrikkelijke verliespartijen staat. Op een WK, na alles wat we ervoor gedaan hebben om er überhaupt te komen, tegen een wereldkoppel, met zo’n voorsprong….nee, een meer dan akelig gevoel!
Maar goed, er moet gezorgd worden dat er lering uit zo’n situatie getrokken wordt en Samantha en ik hebben de wedstrijd twee dagen later uitgebreid geanalyseerd samen met bondscoach Rune Massing, die overigens tijdens dit toernooi zeer sterk gecoacht heeft. In de komende periode is het zaak te gaan werken aan een aantal belangrijke aspecten willen we een volgende stap richting top 20, een belangrijk doel, kunnen maken. Na dit gesprek had ik eigenlijk maar één gevoel, trots. Trots dat we niet opgegeven hebben toen duidelijk werd dat er geen geld was om ons naar China uit te zenden. Trots dat we het initiatief hebben genomen om de hulp in te roepen van onze supporters die het ons gegund hebben om te gaan, trots dat we zelfs tussen de schappen van een supermarkt hebben staan badmintonnen om onze actie te promoten, maar vooral ook trots op onze prestatie op het WK zelf. Ook langs deze weg wil ik iedereen die ons gesteund heeft ontzettend bedanken. Al onze donateurs hebben ervoor gezorgd dat wij het belangrijkste evenement van dit jaar hebben kunnen spelen en daar ben ik enorm dankbaar voor, want ik had deze ervaring voor geen goud willen missen.
Gisteren heb ik met veel verbazing naar de finales gekeken. Hoogtepunt was uiteraard de heren enkel finale tussen Lee Chong Wei en Lin Dan. De meester heeft het weer geflikt en ook na een jaar afwezigheid is hij nog steeds de aller allerbeste. Zeer tragisch voor Chong Wei dat hij de wedstrijd niet kon uitspelen, hopelijk herstelt hij snel. Ik ben bang dat hij, zolang Lin Dan actief is, niet van hem zal winnen op een groot kampioenschap. De mentale voorsprong van Lin Dan is nu zo groot geworden dat Lee Chong Wei eigenlijk altijd al bijvoorbaat tegen een achterstand zal aankijken. De toekomst zal het leren.
Voor mij is vandaag een weekje vakantie begonnen. Na 5 weken reizen rond de wereld, 8 verschillende vluchten en een hoop vliegvelden is het nu tijd eventjes de badmintonrackets op te bergen en de batterij weer op te laden. Vanaf volgende week beginnen we weer aan een nieuwe periode met volgende uitdagingen. Zo zal al snel de Duitse competitie weer gaan beginnen met een eerste wedstrijd op 1 september. Ook dit seizoen kom ik weer uit voor 1.BV Mülheim en daar heb ik weer erg veel zin in!
Voor nu wens ik iedereen nog een fijn vervolg van de vakantie en nogmaals ontzettend bedankt voor alle steun, support, mailtjes, berichtjes en appjes de afgelopen tijd. Ik heb er maar één woord voor! Ge-wel-dig!!
4 reacties »
China here we come!!!
(23 juli 2013)
Today, Samantha and I drew up the balance sheet of our crowd funding project. Although we have not quite reached the target amount we still can afford to go to China to participate in the world championships. All this thanks to all the contributions we have received. What has helped us tremendously is the invitation of our former colleague Yao Jie to come to Wuhan, prior to the World Championships, and give a demonstration there together with the other Dutch World Championships participants. In addition to taking care of our accommodation in Wuhan and the journey from Wuhan to Guangzhou, Jie also offered, a generous allowance to contribute to the cost of our participation in the World’s. We appreciate this fantastic gesture of Jie even more since we now have a full week to acclimatize and to exercise and practise. Also on behalf of Samantha I would like to thank everyone again who has supported us the past weeks with a contribution made in cash or otherwise.
Moreover I attended the annual meeting of the Dutch Badminton Association on Saturday the 22nd of June. There the budget for 2014 was also discussed and approved. Part of that budget is of course the expenditure provided on the Elite Sport program. The amount assigned to travel to tournaments didn’t give me a positive feeling and made me realize that also in the (near) future crowdfunding projects will be more than necessary to get sufficient funds for an adequate international competition program. Therefore the bank account number will stay open for donations. The account number is: (IBAN NL81ABNA0) 50.86.01.045 in the name of F. de Ruiter. Swift/BIC code ABNANL2A
Friday we’ll fly to Wuhan via Shanghai for our first week in China. On Friday August 2 we travel on to Guangzhou where the World’s will start on Monday, August 5! Of course you can stay informed about my experiences via Twitter and Facebook . You may look at www.twitter.com/jorritderuiter or on www.facebook.com/deruiterjorrit
Schrijf een reactie »
Are we going to make it or not?
(12 juni 2013)
On July 5, Samantha and I will leave for Orange County in California, USA where we will participate in the US Open. After that tournament we’ll fly to Vancouver for the Canadian Open and we’ll be back on July 23. Soon after we would have to travel to China. So by the end of this month we need to know whether we can go or not. Because at that time all the administrative matters such as tickets, hotel, visa etc. must have been arranged. Therefore the crowd funding project will end on FRIDAY 28 JUNE!. We still are some € 1350 short and it’s going to take quite an effort to reach our target. Unfortunately we didn’t get many more contributions the last few days. So if you still want to give us that last financial push to let us go to China it would be fantastic. (IBAN NL81ABNA0) 50.86.01.045 in the name of F. de Ruiter. Swift/BIC code ABNANL2A
You can be sure of one thing: we appreciate the support we have already received from so many people and that also counts for the support we are still hoping to get!
Schrijf een reactie »
Ons crowdfunding project: € 2600
(5 juni 2013)
Afgelopen weekend bereikten we de stand van € 2.600. Een fantastisch bedrag dat door velen bij elkaar is gebracht maar we hebben nog € 1.400 nodig om ons streefbedrag van € 4.000 te halen. Daarvoor resten ons nog 3 weken want uiterlijk 5 juli a.s. moeten alle aanmeldingen in China binnen zijn en moeten alle formaliteiten achter de rug zijn. Als u ons alsnog wilt steunen dan is het rekeningnummer (IBAN: NL81ABNA0) 50.86.01.045 op naam van F. de Ruiter. Vergeet uw email adres er niet bij te vermelden zodat we u kunnen bedanken.
De afgelopen weken heb ik erg veel tijd besteed aan het crowdfunding project en aan het zoeken van sponsoren. Ik heb veel persoonlijke gesprekken gevoerd met belangstellenden, met donateurs en met journalisten en ik heb brieven en heel veel mails geschreven. In al die hectiek moest ik ook het Spanish Open spelen. Samantha en ik hadden besloten naar dit toernooi te gaan om in ieder geval wedstrijd ritme te behouden. Aangezien de Engelse selectie had besloten niet deel te nemen aan de Sudirman Cup omdat zij daar, evenals Nederland, slechts konden uitkomen in de B poule was de voltallige Engelse selectie in Madrid aanwezig. Daardoor kon ik mij samen met Marcus Ellis, mijn clubgenoot bij 1.BV Mulheim, ook inschrijven voor het Heren Dubbel.
In beide disciplines was het spel goed, maar het resultaat teleurstellend en werd ik vroegtijdig uitgeschakeld. Eens temeer werd weer eens bewezen dat een sportprestatie, of die nu goed of slecht is, altijd het product is van je eigen talent en buitengewone inspanningen op fysiek maar vooral ook op mentaal gebied. Als het tussen je oren even niet goed zit, als er teveel onrust is, dan worden je prestaties daardoor onherroepelijk beïnvloed. Alleen als je lichamelijk volkomen fit bent en je je 100% op je sport en je toernooi kunt concentreren dan is de kans op het winnen van wedstrijden het grootst. Tijdens dit toernooi zat het zowel fysiek als mentaal niet snor en het resultaat was ernaar.
Samantha en ik hebben achteraf goed met elkaar geëvalueerd en alles op een rijtje gezet. Na een weekje rust hebben we maandag de draad weer opgepakt en gaan we met nieuwe energie aan de slag. Desalniettemin blijven de randzaken ons bezig houden en zouden we het fijn vinden dit nu zo snel mogelijk af te handelen!
Schrijf een reactie »
With your help only!! Een video om te enthousiasmeren!
(21 mei 2013)
Wat is het geweldig als je door zovelen geholpen word om je doel te bereiken. Vandaag kan ik, dankzij de hulp van goede vrienden, een promotievideo presenteren. Ik hoop dat jullie hem leuk vinden maar natuurlijk ook dat hij zal helpen om nog vele andere badminton- en/of sportliefhebbers over te halen om een financiële bijdrage te geven en ons te helpen om naar het WK te gaan.
http://www.youtube.com/watch?v=EJvwsjb0OQ4
Pinksteren is voorbij en de vakantieperiode komt snel naderbij. Vóór die periode moeten wij onze zaakjes voor het WK geregeld hebben. Wij hebben de financiën nog lang niet rond maar we vertrouwen erop dat het voorbeeld van de velen die ons al hebben gesteund door nog vele anderen gevolgd zal worden.
Donderdag vertrekken Samantha en ik naar Madrid om daar het Spanish Open te spelen. Tevens zal ik daar uitkomen in het herendubbel samen met Marcus Ellis met wie ik ook bij 1.BV Mülheim speel.
Schrijf een reactie »
|
Yesterday a great organized Sudirman Cup ended with an anticipated title for superpower China. Japan was beaten 3 to 0 and who else than badminton legend Lin Dan scored the winning point. Every time again I am amazed how he can make our sport look so easy. His footwork, his movements on court and his unbelievably effective way of playing are unique. A pleasure to watch and secretly to be very jealous of!