Posts Tagged ‘Hong Kong’

Bericht uit Fuzhou

(14 november 2014)

Vrijdag 7 november vertrekken Samantha en ik naar Azië, om eerst in Fuzhou het Thaihot China te gaan spelen en daarna in Hong Kong het Yonex-Sunrise Hong Kong Open.

Na een, weliswaar door veel turbulentie onrustige, maar toch wel vlotte reis komen we zaterdagochtend om 10.15 uur (03.15 uur Nederlandse tijd) aan in Fuzhou, een “vrij kleine” Chinese stad met maar 6 miljoen inwoners. Ik zeg expres klein, want dat schijnt het te zijn alhoewel je er hier niets van merkt. Gigantische gebouwen, grote hotels en veel, héél erg veel verkeer. Je mag blij zijn dat we in Nederland verkeersregels hebben, want hier spelen ze een soort van Tetris maar dan in de auto, bus of tuk-tuk. Ze vinden het kleinste gaatje om door heen te crossen.
Elke rit van en naar de arena is iedere keer weer een hels karwei voor de chauffeur. Maar ja, hij is eraan gewend om door een zee van auto’s te manoeuvreren. Gelukkig gaat dat steeds weer goed.

De arena waarin we spelen is net gebouwd en ruikt nog nieuw. Het is de grootste hal waarin ik in ieder geval ooit gespeeld heb. Ik schat dat hij zeker 50 meter hoog is. Samen met het feit dat de verlichting op de banen erg fel is maakt dat de omstandigheden niet bepaald makkelijk om in te badmintonnen. We krijgen de mogelijkheid om 3 keer in de main hall te trainen en dat is een luxe positie bij zo’n groot evenement. Hierdoor kunnen we goed wennen aan de speelomstandigheden.

We hebben zowel hier als volgende week in Hong Kong in de eerste ronde dezelfde tegenstanders geloot. Het zijn Widianto en Dili uit Indonesië. Ongeveer een maand geleden waren zij onze opponenten in de finale van de Yonex Dutch Open. Toen verloren wij in 5 games met het experimentele puntensysteem 5×11. Dit keer spelen we weer volgens het vertrouwde 3×21. Vooraf analyseren we samen met coach Kim Nielsen onze finale van de YDO en we komen tot een aantal nieuwe aandachtspunten. Met die op zak betreden we de arena. We spelen op een van de zijbanen, wat een voordeel is omdat daar het licht wat minder fel is.

Vanaf het eerste punt in de eerste game kunnen we het spel spelen zoals we dat we vooraf hebben besproken. Samantha speelt heel goed aan het net en durft iedere keer de strijd met Dili aan te gaan. Hierdoor kan ik het veld compact houden en meerdere keren succesvol doorstappen vanuit half veld naar het net. In de meerdere, erg lange, slagenwisselingen is het zaak om geduldig te blijven. Deze arena is vanwege de hoogte erg langzaam en de Li-Ning shuttles werken er niet bepaald aan mee om het spel wat sneller te maken. Tot aan het einde van de game blijven we dichtbij elkaar. Bij 21-20 zien we kans om ons tweede game point te verzilveren.
In de volgende game gaan we sterk verder met ons aanvallende, geduldige spel. De Indonesiërs worden steeds onzekerder en gaan daardoor fouten maken. Twee series van respectievelijk 7 en 4 opeenvolgende punten zorgen ervoor dat we ruim voor komen en we beslissen de wedstrijd vervolgens met 21-10 in ons voordeel. Uiteraard zijn we erg blij met deze revanche winst en ook coach Kim is meer dan happy!

In de tweede ronde, op donderdag, staan we tegenover de nummers 4 van de plaatsingslijst, de voormalig wereldkampioenen Ahmad en Natsir uit Indonesië. Lilyana Natsir draagt deze mix. Ik durf oprecht te zeggen dat zij al lang de allerbeste gemengd dubbel dame is. Sinds 2005 staat zij onafgebroken aan de wereldtop en waarschijnlijk kan ze het aantal Super Serie overwinningen niet eens meer tellen. Ahmad is de gelukkige uitverkorene om met haar te mogen spelen en hij doet zijn ding uiteraard heel erg goed. We hebben één keer eerder tegen hen gespeeld en dat was tijdens de Swiss Open van 2013. Toen hadden we geen kans en nu is het helaas niet anders. We proberen van alles, maar ze hebben op alles een antwoord. Met twee keer 21-11 moeten we het hoofd buigen. De service van dit koppel en het uitschuiven van Natsir op haar overhead kant maken dit paar absolute wereldklasse.

Het toernooi zit er voor ons op. De komende dagen trainen we hier verder en zondag vliegen we naar Hong Kong voor het volgende Super Serie toernooi. Woensdag ontmoeten we daar dan weer…..Widianto en Dili!

(N.B. Een aangepaste versie van dit bericht schreef ik eerder voor Badminton.nl)

Schrijf een reactie »

News from Fuzhou

(14 november 2014)

Friday, November 7, Samantha and I left for Asia to play the Thaihot China Open in Fuzhou, China and the Yonex Sunrise Hong Kong Open in Hong Kong. Both events are Super Series tournaments.

Although now and then troubled by some heavy turbulence we had a smooth journey and we arrived at our destination Saturday morning at 10:15 am (03:15 am CET). Fuzhou is a “relatively small” Chinese city with only 6 million inhabitants. I deliberately say small, because that’s what it seems to be to Chinese concepts. To me it is a real big city with gigantic buildings, many hotels and a lot of traffic, very very heavy traffic. I am glad we have traffic rules and regulations at home because here they play a kind of Tetris but then in a car, bus or tuk-tuk. They find the smallest holes to crawl through. Each ride to and from the arena is a hell of a job for the driver. But yes, he is accustomed to drive here and manoeuvre through so many vehicles. Fortunately it always goes well.

The arena in which we play is just built and still smells new. It is the largest hall in which I have ever played. I estimate that it certainly is 50 meters high. Along with the fact that the lights above the courts are very strong it makes the circumstances not exactly easy to play badminton in. We get the opportunity to practice 3 times in the main hall, which is a luxury position at such a big event. This allows us to adapt well to the playing conditions.

Here as well as next week in Hong Kong we have drawn the same opponents in the first round. They are Widianto and Dili from Indonesia. About a month ago they were our opponents in the final of the Yonex Dutch Open and then we lost in five games with the experimental scoring system 5×11. This time we play according to the familiar 3×21. Beforehand we analyze our final of the YDO together with our coach Kim Nielsen and we come to some new aspects to take notice of. With those in our minds we enter the arena. We play on one of the side courts, which is an advantage because there the light is less blazing.

From the first point in the first game we can play the game as we have discussed previously. Samantha is playing very well at the net and each time she dares challenging Dili. This way I can keep the field compact and several times I can successfully step forward from half court to the net. Until the end of the game, we stay close together. At 21-20, at our second game point, we score the winning point.
In the next game we continue our strong and offensive playing. The Indonesians are getting increasingly uncertain and start making mistakes. Two series of 7 and 4 consecutive points allow us to take a convincing lead and soon we decide the match in our favour by 21-10. Obviously we are very happy with this revenge win and also our coach Kim is more than happy!

In the second round, on Thursday, we face the numbers 4 of the seeding list, the former world champions Ahmad and Natsir from Indonesia. This mixed double rests on Lilyana Natsir. I dare honestly say that she is the best mixed doubles lady there is at the moment. Since 2005 she has been at the world top and she probably cannot even count the number of Super Series victories. Ahmad is the lucky elected one to be allowed to play with her and he too, of course, performs very well.
We have played them once before and that was during the Swiss Open in 2013. Then we had no chance and unfortunately this is still the case. We try everything, but they always have an answer. With twice 21-11 we have to acknowledge them as our superior. Their service and the way Natsir extends her overhead make this pair to be absolute world class.

For us the tournament is over. The next few days we’ll practice here and on Sunday we’ll fly to Hong Kong for the next Super Series tournament. There, on Wednesday, we’ll meet……. Widianto and Dili again!

1 reactie »

The Denmark China connection

(28 augustus 2014)

Last year Samantha and I had qualified ourselves for the World Championships which were then organized in China. Our Association didn’t have the funds to delegate us but with a crowdfunding project we got that much financial support that we were able to go.

This year the World Championships are organized by Badminton Denmark. The venue is the Ballerup Super Arena, some 25 km from Copenhagen. So not far to travel and because of that a lot cheaper for the Association to delegate us.

Early Saturdaymorning we fly to Copenhagen by KLM and we move into the Zleep Hotel which is located around the corner of the arena. Very convenient but far from urban life. So nothing to distract us and we can focus completely on our training and the matches to come.

The arena is originally build for cycling racing. But now it has been transformed into a fantastically decorated badminton arena. The Danes have managed to introduce something very innovative. When you are called for a match your name appears on a display at the court where you are playing, also showing your picture and the country you represent. When you start with the warming up the display is raised and changes into the life score board. Very ingenious. Apart from this the whole crew of volunteers helping to make this tournament a success are dressed in bright orange shirts. You will understand that we Dutch feel at home.

Our first match is scheduled Monday morning. We know our opponents, Kaesbauer en Herttrich, pretty well. Last March at the Swiss Open we were defeated by them in 2 games. So time for revanche.

In the beginning of the first game we both don’t give way but after the interval we manage to switch to an other playing level and even score 5 consecutive points. We take a good lead and soon we have game point which we don’t cash. At the second game point we take the win, 21-16. In the second game we fall behind pretty soon but again after the interval we score 5 consecutive points and draw level. After that we both don’t give way much, but in the final stage we get the first game point. Again we don’t finish it off. We come to 20-20 but then we score 2 points and win the match.

The second round on Tuesday is tough. We meet the Chinese Lu Kai and Huang Yaqiong, seeded 10th and number 11 on the world ranking. Only six months they are playing together and they have already developed to a “world class” mixed double pair. Well in advance we analyzed their playing style but especially new pairs do easily change their style sometimes. Of course they don’t play completely different now but the Chinese man was playing much better than we had seen on videos. Better control at mid court, no stupid choices, no free points because of service mistakes etc.

We make a good start in the first game and we don’t give way much. But then the Chinese accelerate and we can’t keep up with them. Two times they score 4 or 5 consecutive points and we don’t get a chance anymore.
We lose : 12-21. In the second game we offer better resistance but it’s no close battle at all. We lose the game by 16-21 and the match.

Of course we are not satisfied with the result (losing in the second round) but we are with the way we played these two matches. Our coach Kim is also satisfied and he sees much progress since he started his job 5 months ago. Our mixed in the World Championships is finished but the spirit is unchanged and high. A new season is about to start with new challenges and with good chances to improve our world ranking.

The past weeks Samantha and I, together with Kim, have looked at the tournament program for the months to come. Thereby we had to make the choice of whether to play Super Series in China and Hong Kong or not. Our coach and our intellect told us to go there but our financial situation told us not to go. The budget we get from our Association is not sufficient and with 4 more months to go we have very little money left. Still, after much deliberation we did cut the knot. In November we’ll play the Thaihot China Open and immediately after that the Sunrise Hong Kong Open. The cost of the tournament hotel in Hong Kong is higher than the cost of the return flight to Fuzhou and Hong Kong. This may give you an idea about how heavily this trip weighs on our budget. I do not intend to start a crowdfunding project again like I did last year. After all it’s not a World or European Championship we are talking about. But to us these two tournaments are equally important and I will not refrain from saying that any financial support will be more than welcome. If you want to make a contribution please send me an email at info@jorritderuiter.com. I will be very grateful.

Schrijf een reactie »

Het verband tussen Denemarken en China

(28 augustus 2014)

Vorig jaar hadden Samantha en ik ons gekwalificeerd voor het Wereldkampioenschap dat toen in China werd georganiseerd. Badminton Nederland had geen geld om ons af te vaardigen maar met een crowdfunding project kregen we zoveel financiële steun dat we toch konden gaan.

Dit jaar organiseert Badminton Denemarken het WK in Ballerup. Veel dichterbij en goedkoper om te gaan. Dus vaardigt Badminton Nederland ons dit keer wel af. Zaterdagochtend vroeg vliegen we met KLM naar Kopenhagen en nemen onze intrek in het Zleep Hotel dat vlakbij de Ballerup Super Arena ligt. Ver weg van het centrum van Kopenhagen, ver weg van alles maar op loop afstand van de arena. We kunnen ons volledig concentreren op de trainingen en de wedstrijden die komen gaan want afleiding is er niet.

Het stadion waarin wordt gespeeld is gebouwd voor het baanwielrennen. De aankleding van de hal is fantastisch en de Denen zijn erin geslaagd iets nieuws te introduceren. Als je opgeroepen wordt voor je wedstrijd verschijnt je naam op een bord dat boven de wedstrijdbaan hangt, tezamen met een foto van de speler en je land. Vlak voor het inspelen gaat het bord automatisch naar boven en daarop verschijnt de livescore van de wedstrijd. Erg ingenieus. Verder lopen alle vrijwilligers die meewerken aan dit WK in oranje shirts. Het is dus niet moeilijk voor ons Nederlanders om ons thuis te voelen!

Maandagochtend moeten wij al vroeg aan de bak. Onze tegenstanders, Kaesbauer en Herttrich, kennen wij goed. In maart tijdens de Swiss Open werden we in twee games verslagen. Tijd voor revanche dus.

In de eerste game geven wij elkaar aanvankelijk niet veel toe maar na de interval kunnen we omschakelen en op enig moment zelfs 5 opeenvolgende punten scoren waarmee we ver uit lopen. Het eerste gamepoint verzilveren we niet maar bij het tweede pakken we de winst, 21-16. In de tweede game komen we al vrij snel op achterstand maar na de interval scoren we opnieuw 5 punten op rij en haken we weer aan. Daarna geven we elkaar niet veel meer toe. In de slotfase komen wij als eerste op matchpoint. Weer lukt het niet het in één keer af te maken. Het wordt 20-20 maar dan scoren we 2 keer en halen de winst binnen.

De tweede ronde op dinsdag wordt zwaar. De als 10e geplaatste Chinezen Lu Kai en Huang Yaqiong staan momenteel 11 op de wereldranglijst. Ze spelen pas een half jaar samen en hebben zich vrij snel ontwikkeld tot een ‘world class’ mix dubbel. We hebben ze uiteraard van te voren goed geanalyseerd, maar bij een nieuw koppel kan de speelstijl nog wel eens veranderen. Natuurlijk spelen ze nu niet compleet anders, maar vooral de Chinese heer speelde gisteren vele malen beter dan we op video’s gezien hadden. Meer controle vanuit halfveld, geen domme keuzes, geen gratis punten door bijvoorbeeld service fouten etc.

In de eerste game gaan we goed van start en geven we eerst niet veel toe. Maar dan geven de Chinezen gas en kunnen we ze niet goed meer bijhouden. Tot 2 keer toe weten zij 4 tot 5 punten op een rij te scoren en komen wij er niet meer aan te pas. We verliezen met 12-21. In de tweede game bieden wij meer tegenstand maar van een spannende eindstrijd is geen sprake. Met 16-21 verliezen we ook deze game en de wedstrijd. Niet tevreden met het resultaat (verlies in de 2e ronde), maar wel met de manier waarop we maandag en dinsdag hebben gespeeld. Ook onze coach Kim is tevreden met de manier waarop we hier gespeeld hebben en ziet grote vooruitgang ten opzichte van 5 maanden terug toen hij bij ons in Nederland begon. Het WK zit erop maar de spirit is er niet minder om. Een nieuw seizoen staat voor de deur met nieuwe uitdagingen en met goede kansen om onze positie op de wereldranglijst te gaan verbeteren.

De afgelopen weken hebben Samantha en ik ons, samen met Kim, gebogen over het toernooi programma voor de komende maanden. Daarbij kwamen we voor de keuze te staan of wij, naast de bekende toernooien in Europa, al of niet Super Series in China moesten gaan spelen. Onze coach en ons verstand zeiden ja maar onze financiële situatie zei nee. Ons budget van Badminton Nederland is absoluut niet toereikend en is al zo goed als op, terwijl we nog vier maanden moeten spelen in dit kalenderjaar. Na lang wikken en wegen hebben we toch de knoop doorgehakt en gaan we in november eerst het Thaihot China Open spelen en daarna het Sunrise Hong Kong Open. Alleen de hotelkosten in Hong Kong vallen al hoger uit dan de retourvlucht naar Fuzhou en Hong Kong, dus jullie kunnen je misschien wel een voorstelling maken hoe erg deze reis op ons budget drukt. Ik ga niet weer zoals vorig jaar een crowdfunding project beginnen. Tenslotte gaat het nu niet om deelname aan een EK of WK. Voor ons is het belang van deze toer echter even groot en ik wil niet nalaten te zeggen dat iedere financiële steun meer dan welkom is. Wil je een steentje bijdragen, stuur mij dan een mailtje op info@jorritderuiter.com. Mijn dank zal groot zijn.

Schrijf een reactie »