Posts Tagged ‘Thaihot China Open’

Bericht uit Fuzhou

(14 november 2014)

Vrijdag 7 november vertrekken Samantha en ik naar Azië, om eerst in Fuzhou het Thaihot China te gaan spelen en daarna in Hong Kong het Yonex-Sunrise Hong Kong Open.

Na een, weliswaar door veel turbulentie onrustige, maar toch wel vlotte reis komen we zaterdagochtend om 10.15 uur (03.15 uur Nederlandse tijd) aan in Fuzhou, een “vrij kleine” Chinese stad met maar 6 miljoen inwoners. Ik zeg expres klein, want dat schijnt het te zijn alhoewel je er hier niets van merkt. Gigantische gebouwen, grote hotels en veel, héél erg veel verkeer. Je mag blij zijn dat we in Nederland verkeersregels hebben, want hier spelen ze een soort van Tetris maar dan in de auto, bus of tuk-tuk. Ze vinden het kleinste gaatje om door heen te crossen.
Elke rit van en naar de arena is iedere keer weer een hels karwei voor de chauffeur. Maar ja, hij is eraan gewend om door een zee van auto’s te manoeuvreren. Gelukkig gaat dat steeds weer goed.

De arena waarin we spelen is net gebouwd en ruikt nog nieuw. Het is de grootste hal waarin ik in ieder geval ooit gespeeld heb. Ik schat dat hij zeker 50 meter hoog is. Samen met het feit dat de verlichting op de banen erg fel is maakt dat de omstandigheden niet bepaald makkelijk om in te badmintonnen. We krijgen de mogelijkheid om 3 keer in de main hall te trainen en dat is een luxe positie bij zo’n groot evenement. Hierdoor kunnen we goed wennen aan de speelomstandigheden.

We hebben zowel hier als volgende week in Hong Kong in de eerste ronde dezelfde tegenstanders geloot. Het zijn Widianto en Dili uit IndonesiĂ«. Ongeveer een maand geleden waren zij onze opponenten in de finale van de Yonex Dutch Open. Toen verloren wij in 5 games met het experimentele puntensysteem 5×11. Dit keer spelen we weer volgens het vertrouwde 3×21. Vooraf analyseren we samen met coach Kim Nielsen onze finale van de YDO en we komen tot een aantal nieuwe aandachtspunten. Met die op zak betreden we de arena. We spelen op een van de zijbanen, wat een voordeel is omdat daar het licht wat minder fel is.

Vanaf het eerste punt in de eerste game kunnen we het spel spelen zoals we dat we vooraf hebben besproken. Samantha speelt heel goed aan het net en durft iedere keer de strijd met Dili aan te gaan. Hierdoor kan ik het veld compact houden en meerdere keren succesvol doorstappen vanuit half veld naar het net. In de meerdere, erg lange, slagenwisselingen is het zaak om geduldig te blijven. Deze arena is vanwege de hoogte erg langzaam en de Li-Ning shuttles werken er niet bepaald aan mee om het spel wat sneller te maken. Tot aan het einde van de game blijven we dichtbij elkaar. Bij 21-20 zien we kans om ons tweede game point te verzilveren.
In de volgende game gaan we sterk verder met ons aanvallende, geduldige spel. De Indonesiërs worden steeds onzekerder en gaan daardoor fouten maken. Twee series van respectievelijk 7 en 4 opeenvolgende punten zorgen ervoor dat we ruim voor komen en we beslissen de wedstrijd vervolgens met 21-10 in ons voordeel. Uiteraard zijn we erg blij met deze revanche winst en ook coach Kim is meer dan happy!

In de tweede ronde, op donderdag, staan we tegenover de nummers 4 van de plaatsingslijst, de voormalig wereldkampioenen Ahmad en Natsir uit Indonesië. Lilyana Natsir draagt deze mix. Ik durf oprecht te zeggen dat zij al lang de allerbeste gemengd dubbel dame is. Sinds 2005 staat zij onafgebroken aan de wereldtop en waarschijnlijk kan ze het aantal Super Serie overwinningen niet eens meer tellen. Ahmad is de gelukkige uitverkorene om met haar te mogen spelen en hij doet zijn ding uiteraard heel erg goed. We hebben één keer eerder tegen hen gespeeld en dat was tijdens de Swiss Open van 2013. Toen hadden we geen kans en nu is het helaas niet anders. We proberen van alles, maar ze hebben op alles een antwoord. Met twee keer 21-11 moeten we het hoofd buigen. De service van dit koppel en het uitschuiven van Natsir op haar overhead kant maken dit paar absolute wereldklasse.

Het toernooi zit er voor ons op. De komende dagen trainen we hier verder en zondag vliegen we naar Hong Kong voor het volgende Super Serie toernooi. Woensdag ontmoeten we daar dan weer…..Widianto en Dili!

(N.B. Een aangepaste versie van dit bericht schreef ik eerder voor Badminton.nl)

Schrijf een reactie »

News from Fuzhou

(14 november 2014)

Friday, November 7, Samantha and I left for Asia to play the Thaihot China Open in Fuzhou, China and the Yonex Sunrise Hong Kong Open in Hong Kong. Both events are Super Series tournaments.

Although now and then troubled by some heavy turbulence we had a smooth journey and we arrived at our destination Saturday morning at 10:15 am (03:15 am CET). Fuzhou is a “relatively small” Chinese city with only 6 million inhabitants. I deliberately say small, because that’s what it seems to be to Chinese concepts. To me it is a real big city with gigantic buildings, many hotels and a lot of traffic, very very heavy traffic. I am glad we have traffic rules and regulations at home because here they play a kind of Tetris but then in a car, bus or tuk-tuk. They find the smallest holes to crawl through. Each ride to and from the arena is a hell of a job for the driver. But yes, he is accustomed to drive here and manoeuvre through so many vehicles. Fortunately it always goes well.

The arena in which we play is just built and still smells new. It is the largest hall in which I have ever played. I estimate that it certainly is 50 meters high. Along with the fact that the lights above the courts are very strong it makes the circumstances not exactly easy to play badminton in. We get the opportunity to practice 3 times in the main hall, which is a luxury position at such a big event. This allows us to adapt well to the playing conditions.

Here as well as next week in Hong Kong we have drawn the same opponents in the first round. They are Widianto and Dili from Indonesia. About a month ago they were our opponents in the final of the Yonex Dutch Open and then we lost in five games with the experimental scoring system 5×11. This time we play according to the familiar 3×21. Beforehand we analyze our final of the YDO together with our coach Kim Nielsen and we come to some new aspects to take notice of. With those in our minds we enter the arena. We play on one of the side courts, which is an advantage because there the light is less blazing.

From the first point in the first game we can play the game as we have discussed previously. Samantha is playing very well at the net and each time she dares challenging Dili. This way I can keep the field compact and several times I can successfully step forward from half court to the net. Until the end of the game, we stay close together. At 21-20, at our second game point, we score the winning point.
In the next game we continue our strong and offensive playing. The Indonesians are getting increasingly uncertain and start making mistakes. Two series of 7 and 4 consecutive points allow us to take a convincing lead and soon we decide the match in our favour by 21-10. Obviously we are very happy with this revenge win and also our coach Kim is more than happy!

In the second round, on Thursday, we face the numbers 4 of the seeding list, the former world champions Ahmad and Natsir from Indonesia. This mixed double rests on Lilyana Natsir. I dare honestly say that she is the best mixed doubles lady there is at the moment. Since 2005 she has been at the world top and she probably cannot even count the number of Super Series victories. Ahmad is the lucky elected one to be allowed to play with her and he too, of course, performs very well.
We have played them once before and that was during the Swiss Open in 2013. Then we had no chance and unfortunately this is still the case. We try everything, but they always have an answer. With twice 21-11 we have to acknowledge them as our superior. Their service and the way Natsir extends her overhead make this pair to be absolute world class.

For us the tournament is over. The next few days we’ll practice here and on Sunday we’ll fly to Hong Kong for the next Super Series tournament. There, on Wednesday, we’ll meet……. Widianto and Dili again!

1 reactie »