Posts Tagged ‘Papendal’

Prachtige Golden Clinics op Papendal!

(16 augustus 2012)

De Olympische Spelen zijn voorbij en maar liefst 53 medaille winnaars waren vandaag op Papendal voor clinics. Op deze manier bedanken ze de partners van het NOC*NSF voor hun steun. Echt een geweldig initiatief, want zowel de bedrijven als de sporters hebben een gouden tijd met elkaar.

Nadat we onze trainingsdag beëindigd hadden, was er gelukkig nog even tijd om een kijkje te nemen op de atletiekbaan waar we de afgelopen weken zo keihard getraind hebben. De baan was omgedoopt tot een mini Olympisch Stadion. Uiteraard was er ook een Olympische Golden Clinic vlam en die werd aangestoken door windsurfer en Olympisch kampioen Dorian van Rijsselberghe. Daarna konden de clinics dan echt beginnen. Je ziet de grappigste taferelen. Zo probeerde baanwielrenner Teun Mulder een partijtje te judoën tegen Henk Grol, oefende Epke Zonderland de start van de 100 meter, reed Ranomi op de knol van Ankie en zag je ras optimist en sprintkanon Churandy Martina met een schermpakkie aan.

Ik heb echt genoten! Wat een inspiratie! Als kers op de taart heb ik nog even een foto gemaakt met Churandy ”Ik ben blij man” Martina, want als er één atleet is die plezier en positiviteit (naar mijn idee dé ingrediĂ«nten om een topprestatie te leveren) uitstraalt, dan is hij dat wel.

Among the last 16 in Karlskrona

(19 april 2012)

For me the European Championships Tournament is over. Yesterday I lost the mens doubles as well as the mixed in the third round.

The matches on Tuesday were not very difficult. In both events we had a 2 game win. But Wednesday would be an extremely heavy day with, if all went well, 3 matches within a relatively short period of time.

Samantha and I started the day in the second round playing the Czech champions Bitman and Basova. Especially in the second game we performed very well and we kept the Czechs from coming into the right rhythm. So a two game win. Soon after this the next match was scheduled for which Dave and I had prepared ourselves during the past 10 days. For the third time this year we were going to meet the Russians Ivanov and Sozonov. In the final in Sweden and the semi finals in Poland we didn’t stand a chance so when the EC draw had been published we started to analyse their playing with our coach Gerben Bruijstens. As a result we adjusted parts of our training with the only purpose to make a good performance playing this top pair. My objective was to play at least two good games and we achieved that goal.

In the first game we stayed close together all the way and we even got 2 game points which we failed to capitalize. At their first game point they played a winner and the game was theirs. In the second game the Russians took a 16-12 lead but a good series of consecutive points brought us back in the game. At a 18-19 score we played 3 winners in a row and the second game was ours. Also in the third we stayed close together but at 15 all they scored 4 very important consecutive points making the gap too big to bridge and we lost the game with 16-21. Of course this was a pity after such a good match but after all we were very happy and proud that, thanks to our preparation, we had succeeded to really fight back and offer resistance!

One hour later it was Samantha’s and my turn and again versus Russians, the number 3 seeds. In both games we were able to keep up with our opponents but still we never came close to winning a game. We were not dissatisfied at all with the 21-16 and 21-18 especially because we were often the better lot in the rallies. But they scored just a bit better at the service of the Russian lady who was anticipating well and at the right spot most of the time.

Today are the quarter finals and I will definitely watch these matches. Tomorrow morning we travel by bus to Copenhagen where we will take the flight back to Amsterdam. After two tournaments in a row I intend to enjoy a badminton free weekend to relax and to reminisce on my silver medal last week at the Dutch International. I believe it is important to cherish such moments! When saying it I realize that I still may log in at Badmintoneurope.tv to watch some of the finals. It’s quite addictive badminton.

Laatste 16 bij EK

(19 april 2012)

Het EK zit er op voor mij! Gisteren verloor ik in zowel de dubbel als mix in de derde ronde.

De wedstrijden op dinsdag waren niet echt heel lastig. Zowel in de dubbel (tegen Wit-Russen) als in de mix (tegen Zwitsers) ging de overwinning in twee makkelijke games naar ons toe. Woensdag zou dus een zware dag worden met, als alles goed ging, 3 partijen vrij snel achter elkaar.

Samantha en ik begonnen de dag in de tweede ronde tegen de Tsjechische kampioenen Bitman en Basova. Vooral in de tweede game speelden we erg sterk en we lieten de Tsjechen nooit in de wedstrijd komen. Een twee games overwinning dus. Daarna stond alweer vrij snel dé wedstrijd op het programma waar we ons gedurende anderhalve week op voorbereid hadden. Voor alweer de derde keer dit jaar moesten we aantreden tegen de Russen Ivanov en Sozonov. Zowel in de finale van Zweden als in de halve finale van Polen hadden we geen schijn van kans. Toen de loting voor dit EK eenmaal bekend was zijn we gaan analyseren samen met Gerben en hebben we delen van de trainingen op Papendal aangepast zodat we goed voor de dag konden komen tegen deze topdubbel. Ik had mezelf ten doel gesteld om nu in ieder geval twee goede games tegen ze te spelen.

Dit lukte! De eerste game ging helemaal gelijk op maar we kregen wel twee gamepoints. Helaas konden we die niet benutten en op hun eerste gamepoint sloegen ze toe. In de tweede game hadden de Russen een voorsprong van 16-12 maar een goede serie opeenvolgende punten bracht ons terug in de game. Bij 18-19 lukte het ons drie punten op rij te scoren en we pakten de tweede game! Ook in de derde game konden we tot 15-15 bij blijven maar daarna wisten ze 4 belangrijke punten te scoren. Het gat was ineens te groot en met 16-21 verloren wij de derde game. Uiteraard erg zonde na zo’n goede wedstrijd, maar we waren na afloop vooral erg blij en trots dat onze voorbereiding zijn vruchten had afgeworpen en we ze nu wĂ©l tegenstand konden bieden!

Een uur later moest ik samen met Sam alweer de baan op en ook nu weer tegen Russen, de nummers drie van de plaatsingslijst. In beide games konden we goed meekomen met ze, maar toch waren we nooit in de buurt van gamewinst. Met 21-16 en 21-18 waren we helemaal niet ontevreden, vooral omdat we eenmaal in de rally vaak de betere partij waren. Zij scoorden echter net wat beter op de service van de Russische dame, die overigens ook erg goed het spel leest en meestal op de juiste plek staat.

Vanmiddag en vanavond worden de kwartfinales gespeeld en uiteraard ga ik deze wedstrijden bekijken. Morgen rijden we met de bus terug naar Kopenhagen en vanuit daar pakken we het vliegtuig terug naar Amsterdam. Na twee toernooien op rij ga ik dit weekend eens genieten van een heerlijk vrij badmintonloos weekeinde en ook nog even nagenieten van de finaleplaats van afgelopen week bij de Dutch International, want het is belangrijk zulke momenten te koesteren! Alhoewel badmintonloos weekend…misschien toch af en toe even inloggen op badmintoneurope.tv om sommige finales te checken. Het blijft toch een verslaving, dat badminton 🙂

Finale in Wateringen!

(14 april 2012)

Morgenmiddag spelen Dave en ik de finale van het mannendubbel in de Yonex Dutch International. We zijn de tweede partij na 12.00u.

De Dutch International is het laatste EBU toernooi voordat de Olympische kwalificatieperiode definitief eindigt en daardoor zijn er voor sommige spelers/koppels nog belangrijke punten te verdienen. Ook valt het vlak voor de Europese Kampioenschappen, die dinsdag in Karlskrona in Zweden zullen beginnen. Vanwege dit feit besloot de technische staf op Papendal ons alleen maar voor de dubbels in te schrijven en de gemengddubbels niet mee te laten doen. Dit om het risico te vermijden dat er tijdens de Dutch teveel potten gespeeld zouden moeten worden. Tot nu toe pakt dat goed uit, want wij staan morgen in de finale en de damesdubbelfinale is zelfs helemaal een Nederlands onderonsje.

Terug naar mijn eigen partijen. In de eerste partij speelden we tegen twee Indonesiërs. Zij vinden het fijn om erg snel en hard te spelen maar wij hadden daar het juiste antwoord op en wonnen in twee snelle games. Leuk detail was dat ik met één van deze jongens in 2009 getraind heb in Jakarta bij de Djarum club toen ik daar mee deed aan de Indonesian Open.

In de kwartfinale speelden we tegen de Belgen waar we vorig jaar nog van verloren. We kennen ze goed, want ze komen vrij regelmatig naar Papendal om te sparren met onze dubbels en waren vooral in de tweede game goed bij de les. Ook deze partij werd in twee games gewonnen.

De halve finale speelden we tegen Dharma Gunawi en Yonathan Suryatama Dasuki. Twee IndonesiĂ«rs die in Duitsland in de eerste Bundesliga spelen. Zij houden ervan een ware show weg te geven. Niet makkelijk als tegenstanders zijnde, want je moet slim spelen en je niet laten verleiden mee te gaan ”ballen” met deze jongens, want dan word je van het kastje naar de muur gestuurd. Gelukkig konden we deze tactiek de hele wedstrijd volhouden en wisten we in een spectaculaire en voor het publiek zeer vermakelijke partij te winnen en dus staan we morgenmiddag in de finale!

Ik kan jullie pas volgende week vanuit Zweden (als er internet in het hotel is) weer op de hoogte brengen van deze finaledag, want na de finale ga ik direct naar Schiphol om mijn vlucht van 17.30u te halen naar Kopenhagen. Vanuit daar pakken we dan de trein richting onze eindbestemming in Zweden! Een lange dag, maar ik heb er nu al zin in!

Looking back on Polish International

(26 maart 2012)

Yesterday afternoon I came back from Wroclaw in Poland where we played the Polish International last week.

First of all my apologies for the limited information on my site and on Twitter. The internet in our hotel was very bad: reason why it wasn’t possible to give regular updates.

This time I played two events. Apart from the men’s double with Dave I could also play the mixed doubles with Samantha. The last international tournament we played together was 2 months ago and that was noticeable. Our opponents were the first pair from the Ukraine and, as far as I am concerned, we lost unnecessarily with 21-23 and 19-21. I played too hasty and careless which made me make quite some unnecessary mistakes. It was a pity because we played only half of what we are able to and it should have been possible to make this match a win. I really hope that the coming weeks when we prepare ourselves for the  European Championships the mixed doubles will get some more attention than usual. The trust will benefit from some specific exercises and the corresponding multi shuttle trainings.

The men’s doubles tournament went a lot better. The first round isn’t worth mentioning except that we needed 16 minutes only to defeat our opponents. In the second round we met the Austrians Koch and Zauner for the third time this year. In Sweden we won the match in two very well played games. During the European Team Championships for men in Amsterdam we needed three long games to book the win and last Friday it was a two game victory again.

Saturday afternoon, in the quarter finals, we met the British combination Ellis and van Rietvelde. Although we didn’t get the right rhythm we won the first game with 22-20. The second game we lost with the same figures. At a certain stage in the third game we were facing a 9-15 arrears but than we managed to score a series of consecutive points. From that moment on we stayed close to each other and in the final stage we managed to beat them: 21-19.   

That evening in the semi finals we met the Russians Ivanov and Sozonov who were also our opponents in the final in Sweden 2 months ago. Just like then we again didn’t stand a chance although we played a much better match but the level difference is still big. Especially our service situation was not good enough and one way or the other this should improve if we want to link up with the (sub) world top.   

The coming weeks we shall train very hard for the Dutch International and the European Championships in Sweden and I feel that I have the necessary fighting spirit.

Terugblik op Polish International

(26 maart 2012)

Gistermiddag ben ik teruggekomen uit Wroclaw waar we de afgelopen week de Polish International speelden.

Ten eerste excuses voor de beperkte informatievoorziening op de site en op Twitter. Het internet in ons hotel was bar slecht dus het was niet mogelijk om zo nu en dan updates te geven. Ik speelde naast de dubbel met Dave ook weer eens een gemengddubbel met Samantha. Het laatste internationale toernooi was alweer 2 maanden terug en dat was best te merken. We speelden tegen het eerste koppel uit OekraĂŻne en verloren in mijn ogen onnodig met 21-23 en 19-21. Ik speelde veel te gehaast en te onrustig, waardoor er behoorlijk wat onnodige fouten van m’n racket kwamen. Zonde, want voor mijn gevoel hebben we op de helft van ons kunnen gespeeld en had de winst er gewoon ingezeten. Ik hoop dat we de komende weken in de voorbereiding op de Europese Kampioenschappen ook wat meer aandacht besteden aan de mix, want dat schiet er toch vaak bij in. Wat specifieke oefeningen en de bijbehorende multishuttle trainingen zullen het vertrouwen zeker ten goede komen.

Het dubbeltoernooi verliep een stuk beter. De eerste ronde is het vermelden haast niet waard, behalve dan dat we in 16 minuten klaar waren met onze tegenstanders. In de tweede ronde troffen we alweer voor de derde keer dit jaar de Oostenrijkers Koch en Zauner. In Zweden wonnen we in twee makkelijke, erg sterk gespeelde games. Tijdens het EK mannenteams in Amsterdam konden we ze pas na drie lange games op de knieën krijgen. Vrijdagavond ging de overwinning weer in twee games naar ons.

Zaterdagmiddag speelden we in de kwartfinale tegen de Britse combinatie Ellis en Van Rietvelde. We zaten niet goed in de partij maar wonnen wel de eerste game met 22-20. De tweede game verloren we met dezelfde cijfers. In de derde game stonden we met 9-15 achter, maar toen wisten we een serie punten achter elkaar te scoren. Het ging weer gelijk op en in de eindfase trokken wij aan het langste eind: 21-19.

’s Avonds troffen we in de halve finale onze tegenstanders uit de finale van Zweden, de Russen Ivanov en Sozonov. Net als in de finale van Zweden twee maanden terug hadden we ook nu geen kans, alhoewel we wel een betere partij speelden. Toch is het niveauverschil nog wel erg groot en werden we vooral op de service situatie afgerekend. Dit zal op de een of andere manier toch moeten veranderen willen we de aansluiting vinden bij de (sub)wereldtop.

De komende paar weken gaan we keihard trainen voor de Dutch International en het EK in Zweden. En om eerlijk te zijn: ik heb zin om te bikkelen!

Silver medal in Stockholm

(23 januari 2012)

Last Thursday we left for Stockholm to participate in the Swedish International. Every year a tournament with a strong entree list. But this year extra competitive due to the  qualification period for the Games this year in England in which everybody tries to collect as many points as possible for the world ranking. Even at these European circuit tournaments.

Friday morning at 9 AM Samantha and I started versus our French opponents. Samantha knew them from last years edition and then she won. Now we did the same. We defeated them in two games. So on to round two where former World Champion Nathan Robertson and his partner Jenny Wallwork were waiting for us.

But first I had to focus on my first round men’s doubles in the afternoon in which Dave and I were meeting a pair which we both know very well, the Austrians Koch and Zauner. We chose the right tactics and even more important we managed to control the entire match. So this meant a big victory in 2 games and obviously we were very happy with it.

Then the mixed doubles versus the English pair. Samantha and I started very well and we played the same kind of game with which Nathan has been successful all these years. We won the first game with 21-13. In the second game we continued the same way of playing but unfortunately we couldn’t decide the game and the match in our favour. So we were forced to play a third game at top level which is not bad at all for us as a new pair. Till a score of 15-14 we stayed close and along the way the English started to show some nervousness. But then they scored 5 points in a row and the match was theirs. We lost with a 15-21 score but I believe that we have a very good basis now for further development and of course I am very satisfied about our level.

In the evening we were facing another men’s doubles and it became a laboured match. It took quite some time to find the right rhythm. We lost the first game and also the second one was difficult. Still we succeeded to regroup in time and win the second game. The third game was a convincing win and so we qualified for the quarter finals.

In these quarter finals we were confronted with two young Danish players and that showed. They played open-minded but they were not experienced enough to give us a hard time. It became a relaxed two game win. In the semi finals we had Danish opponents again but this time a very experienced and well playing pair. In this match we again chose the right tactics and we both got a kind of invincible calmness. We played in a relaxed but still pragmatic way with now and then some kidding and we won in two smooth games. So the second final in a week time!

About that final I can be short. Our Russian opponents were much too strong for us. They are 40 points ahead of us in the world ranking and that was noticeable. They played very well and, especially in the second game, we were unable to effectively oppose them. Still a splendid second place I am very proud of.

So these were two consecutive tournaments and in both most of the players have performed very well. That’s not a coincidence. In the last months of 2011 we have been training and working very hard in preparation for these and coming events. In my view this is the right way to practice top sport. It is simply impossible to play many tournaments in a row and still be 100% every time again. Your body needs time to convert the energy from the delivered trainings work into the required best possible performance during important tournaments. I found it interesting, instructive and nice to experience this myself.

Zilver in Zweden

(23 januari 2012)

Donderdag vertrokken we richting Stockholm voor de Swedish International. Elk jaar een zeer sterk ingeschreven toernooi, maar deze editie extra sterk vanwege de Olympische kwalificatieperiode. Iedereen probeert zelfs op deze Europese circuit toernooien de benodigde punten voor de wereldranglijst te verzamelen.

Vrijdagochtend begonnen Samantha en ik al om 9.00u tegen onze Franse tegenstanders. Samantha had hen vorig jaar ook al in de eerste ronde getroffen en toen gewonnen. Nu deden wij hetzelfde en versloegen ze ruim in twee games. Door naar de 2e ronde waar oud wereld kampioen en Olympisch zilver medaille winnaar Nathan Robertson met zijn partner Jenny Wallwork op ons wachtten.

Maar ’s middags moest er eerst nog gefocust worden op een eerste ronde in de dubbel tegen twee goede bekenden van ons, de Oostenrijkers Koch en Zauner. We wisten de juiste tactiek in deze partij toe te passen en belangrijker nog, dit de hele wedstrijd vast te houden. Een dikke overwinning in twee games en uiteraard waren we daar erg blij mee.

Toen de partij tegen de Engelsen. Samantha en ik begonnen ijzersterk en speelden het spelletje waarmee Nathan al die jaren zo ontzettend succesvol mee was. We wonnen de eerste game met 21-13. Ook in de tweede game gingen we door met dit spel en we bleven goed bij. Helaas konden we net niet genoeg doordrukken. Dus nog een game op topniveau spelen en dat is niet slecht voor ons als nieuwe combinatie. Tot 15-14 ging het gelijk op en je zag de Engelsen gaandeweg best nerveus worden, maar helaas wisten ze toen een serie van vijf punten te maken en was de wedstrijd gespeeld. Met 15-21 verloren we deze partij. Op papier verloren, maar ik denk dat we een hele goede basis gelegd hebben en uiteraard ben ik erg tevreden over ons niveau!

’s Avonds nog een dubbel en dat was een stroeve partij. Het duurde lang voordat we ons in de wedstrijd speelden. We verloren de eerste game en ook de tweede game was moeizaam. Toch wisten we op tijd onszelf te herpakken, de tweede game te winnen en ook de derde game overtuigend binnen te slaan. Kwartfinale!

In de kwartfinale stonden we tegenover jonge Deense spelers. En dat kon je zien ook. Jong en onbevangen speelden ze, maar lang niet ervaren genoeg om het ons lastig te maken. Relaxed spelend wonnen we in twee games. Ook in de halve finale stonden er Denen tegenover ons. Deze jongens zijn echter wél ervaren en zeer goede spelers. In deze partij wisten we wederom onze tactiek zeer goed toe te passen en er kwam een soort van onoverwinnelijke rust in ons naar boven. Ontspannen spelend, zo nu en dan een lolletje maar toch zakelijk werd de winst in twee soepele games binnengeslagen en dus door naar de tweede finale in één week tijd.

Jammer genoeg kan ik over de finale kort zijn. Onze Russische tegenstanders waren veel te sterk voor ons. Nou staan zij ook bijna 40 plekken hoger op de wereldranglijst en dat was ook wel te zien. Ze speelden erg goed en wij kwamen, zeker in de tweede game, niet meer in ons spel. Toch een prachtige zilveren medaille op zo’n sterk toernooi! Ik ben er erg trots op!

We hebben nu twee toernooien achter elkaar gedraaid en de meesten van ons hebben ook twee toernooien erg goed gepresteerd. Dat is geen toeval. We hebben in de laatste maanden van 2011 alleen maar keihard getraind en echt toe kunnen werken naar deze twee evenementen. Mijn inziens is dit de manier om topsport te bedrijven. Je kan namelijk niet op elk toernooi 100% zijn en maar op goed geluk gaan spelen. Je lichaam heeft de tijd nodig om de energie uit de geleverde trainingsarbeid om te zetten in een optimale prestatie tijdens de wedstrijden waar je moet pieken. Het was best interessant en leuk om dit te ervaren bij mezelf.

En dan nog even dit. Gisteravond laat kwam ik thuis en hoorde ik van de ”ophef” die ontstaan is over notabene mijn schoenen. Wat tegenwoordig nieuws is moet je maar denken. Badmintonline beticht mij zelfs van het plegen van contractbreuk. Een nogal forse beschuldiging vind ik zelf. En al helemaal als je bedenkt dat de schrijver van dit artikel niet goed op de hoogte is van de gemaakte afspraken. Nou zou ik uiteraard kunnen denken: ”laat maar kletsen”. Maar zo ben ik niet en ik zal daarom iedereen even op de hoogte stellen van hoe een en ander is geregeld in het spelerscontract dat iedere individuele speler heeft met Badminton Nederland:

Bijlage 2 Gebruikersovereenkomst YONEX materialen, behorende bij de Spelersovereenkomst

Artikel 2.5:

In overleg met en na toestemming van Badminton Nederland is, in specifieke situaties, gebruik van andere dan door laatstgenoemde ter beschikking gestelde materialen (Yonex), toegestaan.

Aangezien ik al mijn hele spelersloopbaan op Asics schoenen speel en je voeten/schoenen uitermate belangrijk zijn voor je fysieke gesteldheid en daarmee voor je topsportloopbaan, heb ik sinds de ondertekening van het spelerscontract toestemming gekregen hierop te blijven spelen.  Het is vanzelfsprekend dat geen enkele schoenenfabrikant in staat is voor ieder individu de beste schoen te produceren. Ook Yonex niet.

Twee keer runner-up in Estland

(16 januari 2012)

Donderdagochtend vroeg vertrokken we naar Estland voor de Estonian International in Tallinn. Na een lange reisdag, met een tussenstop in Frankfurt, kwamen we rond 17.00u plaatselijke tijd aan. Na wat gegeten te hebben al snel richting bed gegaan, want vrijdagochtend om 10.00u stond de eerste wedstrijd op het programma. De mix met mijn nieuwe partner Samantha Barning tegen twee Belgen. Het werd een eenvoudige twee games winstpartij. In de vroege middag speelde ik de eerste dubbel. In een slechte wedstrijd wonnen we wel gewoon in twee games van onze Franse tegenstanders. Ook de mix en de dubbel in ronde twee gingen gewonnen. In de mix verloren we nog wel de eerste game van twee Duitsers, maar we stelden daarna orde op zaken. De eerste vier partijen zaten erop.

Zaterdag is de zwaarste dag op zo’n toernooi. Je speelt namelijk weer 4 wedstrijden (mits je het goed doet uiteraard). De kwart en halve finales in de herendubbel waren prima. We konden goed ons eigen spel spelen en wonnen beide partijen in twee games. In het gemengddubbel moest er echt voor gewerkt worden, maar dat is niet vreemd in een nieuwe combinatie. Gelukkig ging dat echt heel erg goed en ook in deze wedstrijden verloren we de eerste game, maar konden we de tweede en derde game wel pakken. Saillant detail was dat we de halve finale speelden tegen onze teamgenoten Iris Tabeling en Jelle Maas. Aan het eind van de dag en na acht partijen dus ongeslagen en door naar twee finales op de zondag.

Ja en dan de zondag. Vermoeidheid in het lichaam en ook in de geest en dan toch er twee keer moeten staan. Een zware opgave als je al twee jaar niet meer gewend bent om twee onderdelen te spelen.
In de herendubbel konden we het vrije spel uit de kwart en halve finale niet vinden. Bovendien speelden onze Franse tegenstanders een sterke wedstrijd. We verloren in drie games. Een bittere pil! Anderhalf uur later mochten we de baan op voor de finale in de mix tegen Dave en Selena. Ze speelden erg sterk en gaven ons geen schijn van kans om ook maar een moment in de partij te komen. Twee finales, twee keer verliezen. Dat is uiteraard erg jammer en een behoorlijke smet op een verder super leuk toernooi! Uiteraard vandaag een rustdag genomen om enigszins te herstellen, want over drie dagen vertrekken we naar het volgende toernooi in Zweden.

Ook wil ik nog even stilstaan bij het hockeynieuws van de afgelopen week. Sterspelers De Nooyer en Taekema zijn door de bondscoach van Ass buiten de selectie gelaten en zien hun Olympische droom in rook op gaan. Wat een verschrikkelijke teleurstelling moet het zijn voor deze drie heren. Voor de spelers omdat zij er gewoon bij horen, zo niet de beste zijn en voor de coach om deze conclusie te moeten trekken. Wel vind ik het maar wat knap van zowel de twee spelers als de coach dat ze beiden open zullen staan voor een eventuele rentree mocht dat nodig zijn. Je moet het als coach maar durven vragen en als spelers maar accepteren. Toppers in hart en nieren en daar zouden menig sporter en coach een voorbeeld aan kunnen nemen. Maar ondanks dat klopt het gezegde toch iedere keer weer: topsport is keihard!

Selected for the European Championships

(9 januari 2012)

This afternoon at Papendal the selection was announced which will participate in the 2012 European Men’s & Women’s Team Championships. The coach of the Dutch Badminton Association, Gerben Bruijstens, said that I and 9 other guys have been selected. I am very pleased and even more because 2 years ago in Poland I was not allowed to participate. At that time I still had a sponsoring contract with Carlton and the Dutch Association had just entered into a contract with Yonex. Consequently only players who could play with equipment from Yonex were sent to Warsaw. It was the biggest disappointment in my entire top sport career!

Fortunately this period lies behind us and we can now start focusing on this great tournament which will be held from 14 – 19 February in Amsterdam, my birth place. The other men in the team are:

Eric Pang, Dicky Palyama, Jordy Hilbink, Nick Fransman, Koen Ridder, Ruud Bosch, Dave Khodabux, Jacco Arends en Jelle Maas.

For the women’s team are selected:

Yao Jie, Judith Meulendijks, Patty Stolzenbach, Josephine Wentholt, Lotte Jonathans, Paulien van Dooremalen, Selena Piek, Iris Tabeling, Samantha Barning en Ilse Vaessen.

Eric, Dicky, Jie and Judith, who have no contract with the Dutch Association, have got a week to decide if they will accept the invitation. For the sake of Dutch Badminton I naturally hope  they will.