Jorrit de Ruiter

Na een week training en een gewonnen competitiewedstrijd tegen TV Refrath (2-4) stond deze week één van de best georganiseerde toernooien van het circuit op het programma, de Bitburger Open. Dit toernooi wordt ieder jaar in Saarbrücken georganiseerd en is één van de weinige toernooien waar alles goed loopt. De hotels zijn mooi, het vervoer is goed, de hal is pico bello aangekleed en het belangrijkste misschien wel: de tijdschema’s zijn perfect. Dit toernooi loopt bijna nooit achter op schema en dat is tegenwoordig een hele prestatie. Eén groot nadeel heeft dit evenement wel, er zijn geen inspeel banen en dat is soms lastig, vooral aan het begin van het toernooi. Maar om een lang verhaal kort te maken, ik speel altijd graag op de Bitburger.

Woensdagmiddag begonnen we met een eerste ronde het herendubbelspel. We speelden tegen twee Duitsers die we niet kenden. Deze jongens hadden er wel zin in en speelden frank en vrij. Bij ons liep het voor geen kant, sterker nog ik denk dat het onze slechtste wedstrijd ooit was. Soms zitten er dagen tussen waarop je jezelf afvraagt waarom je in vredesnaam uit je bed komt, dit was zo’n dag! Uiteindelijk de partij wel gewonnen en met een bloedvaart weer m’n bed ingedoken.

Dat deed mij best goed en ik was lekker uitgerust de volgende ochtend toen de eerste ronde van het gemengddubbel gespeeld ging worden. Onze tegenstanders waren ons bekend, want in België hadden we in een hele matige partij van deze Denen verloren. De eerste game beloofde niet veel goeds en ging met 10 verloren. Onze start in de tweede game was ook niet erg best maar daarna begon het goed te lopen en kwamen we in het vervolg van de wedstrijd niet meer in gevaar.

De tweede ronde herendubbel speelden we tegen Robert Blair en Koen Ridder. We hadden een zeer goede start en kwamen met 12-5 voor, maar na de interval verloren we een flinke serie punten op rij waardoor de stand weer gelijk werd. Tot aan het einde van de game ging het gelijk op, maar onze tegenstanders waren net wat scherper en pakten de winst. De tweede game had een soortgelijk scenario en ook die werd in de slotfase scherper gespeeld door Robert en Koen. Het was wederom niet zo’n goede wedstrijd, van beide kanten trouwens niet. We zullen de komende tijd hard moeten werken om een volgende stap te maken.

Na een paar uurtjes rust kon ik alweer de baan op voor de tweede ronde mix. Ook hier waren de tegenstanders bekend, Schwenger en Nelte. Ik had afgelopen zondag in de Bundesliga nog tegen ze gespeeld en was flink afgedroogd. Ik nam mezelf voor om niet twee keer in 4 dagen van dit koppel te verliezen en met die gedachte ging ik de baan op. Het hielp want ik speelde een van de beste wedstrijden die ik ooit gespeeld heb. Alles lukte, zelfs een aantal trick shots en als die goed gaan weet je dat je er lekker in zit. We wonnen deze wedstrijd uiteindelijk met 12 en 11 en plaatsten ons voor de kwartfinales.

In die kwartfinale stonden de nummers 1 van de plaatsingslijst en de Europees Kampioenen tegenover ons. Mateusiak en Zieba uit Polen. Mateusiak is al 36, maar speelt nog steeds als een jonge God. Zieba is een stuk jonger maar staat ook al jaren aan de top. Ze spelen een aparte gemengddubbel, maar behoren al jaren tot de wereldtop en kunnen ook van ieder ander koppel winnen. We zaten er in de eerste game al lekker in. Wel namen we een aantal tactische verkeerde beslissingen waardoor we steeds een paar punten achterbleven. Met 16 verloren we de eerste game. In de tweede game speelden we het juiste spel en deden we niet onder voor de tegenstanders. De langere rallies waren vaak een prooi voor ons. Doordat je gedwongen wordt om zeer scherp te spelen maak je ook een paar ”unforced errors” of zijn dat dan juist ”forced errors”? Anyway, met 21-18 verloren we de tweede game na een partij van ongeveer 40 minuten. We waren tevreden met ons spel en belangrijker, vanaf de tweede game in de eerste ronde tot aan de kwartfinale hebben we een consistent niveau gehaald en dat is een vooruitgang ten opzichte van de Dutch Open.

Vrijdagavond was ik alweer thuis en dat kwam goed uit, want zaterdag stond de Papendal Sport Parade op het programma. Het NOC*NSF vierde het 100 jarig bestaan en maakte er een groots festijn van. Het hele terrein was omgetoverd tot een groot circus en er waren duizenden bezoekers. Al deze mensen konden luisteren naar mensen als André Kuipers, Epke Zonderland of Z.K.H de Prins van Oranje of zelf actief sporten bij de vele clinics die werden aangeboden. Ook wij gaven clinics en die werden druk bezocht. Vooral de Knight Trainer, ons shuttle kanon, was een ware publiekstrekker.

Aankomende week is een normale trainingsweek op Papendal en in het weekend spelen we de laatste Bundesliga wedstrijd uit de eerste helft tegen Düren. We spelen thuis in Mülheim dus als je wilt komen kijken, het is maar een uurtje rijden vanaf Arnhem!