Ein-de-lijk! Na keihard werken heeft het zich uiteindelijk uitbetaald: een toernooizege in het EBU circuit tijdens de Victor Slovak Open in Presov.
Het toernooi begon voor mij donderdagochtend vroeg met een mix samen met Iris. Onze eerste wedstrijd speelden we tegen twee Zwitsers en het liep verre van soepel. Na verlies in de eerste game werd de tweede game krap aan gewonnen en ook de derde game ging maar net naar ons toe. ’s Avonds stond de tweede partij op het programma en gelukkig konden we onze Poolse tegenstanders meteen goed onder druk zetten en de partij simpel naar ons toe trekken.
Vrijdagmiddag mocht ik voor het eerst dubbelen samen met Dave op de Badminton Europe TV baan. We hadden een bye in de eerste ronde vanwege onze plaatsing en traden aan tegen twee Polen. Deze jongens speelden een behoorlijk tempo en dat was voor ons erg prettig. We kwamen gelijk goed in ons spel en versloegen ze vrij eenvoudig in twee games. Al vrij snel daarna stond de kwartfinale in de mix op het programma. Iris en ik moesten tegen de derde geplaatste Oostenrijkers Zirnwald en Baldauf. We verloren de eerste game knullig en de tweede game was gewoon niet goed. We konden erg goed merken dat we nooit samen spelen en de kwetsbaarheden in ons spel kwamen duidelijk naar voren. Gevolg was een ruim verlies in de tweede game. Erg zonde!
De laatste partij van de dag was weer een dubbel met Dave tegen alweer Poolse jongens. Het was soms een beetje ongecontroleerd en rommelig maar we wisten ze wel in twee games te verslaan en plaatsten ons zo voor de halve finale van zaterdag. Later werd duidelijk dat we de vijfde partij na 09.00u waren op de tv baan en dat we dus de vlucht van 14.25u niet meer konden redden, of we nou wonnen of verloren. Die halve finale speelden we tegen twee jonge OekraĂŻners. In het begin speelde ik als een krant. Ik sloeg geen verdediging over het net en maakte veel fouten. Gevolg was een achterstand van 10-17. Vanaf dat moment kwamen we beter in de wedstrijd maar alsnog kregen we 6 gamepoints tegen. Allemaal werkten we ze weg en op ons eerste gamepoint pakten we de eerste game met 25-23. In de tweede game hielden we goed de druk erop en kwamen we niet meer in gevaar. In twee games wonnen we en plaatsten we ons voor de finale.
De finale speelden we tegen de eerste geplaatsten Polen Moren en Szkudlarczyk. In de eerste game speelden we ons beste spel sinds tijden en de Polen hadden geen schijn van kans: 21-10. In de tweede game kwamen we 7-13 achter omdat we teveel van onderaf gingen spelen. De Polen pasten hun tactiek een beetje aan en daar hadden we aan het begin geen antwoord op. Gedurende de tweede game konden we ons spel echter weer opleggen en kwamen we op 20-18. Die twee machtpoints werden nog weggewerkt door onze tegenstanders maar twee punten later pakten we op ons derde matchpoint de winst en daarmee ons eerste EBU toernooi. Een heerlijk gevoel en een enorme ontlading! Voor dit soort momenten werk je je iedere dag in het zweet en dan is het een onbeschrijfelijk gevoel als het zich uit betaalt.
De volgende dag stond de terugreis gepland. We hadden de trein van 05.49u. Een reis dwars door Slowakije heen naar de hoofdstad Bratislava. Geweldig! Een schitterend land! Vandaar pakten we een andere trein naar Wenen en daar konden we het vliegtuig naar Amsterdam pakken. Ik was blij toen ik gearriveerd was. Vanuit Schiphol meteen door naar Duinwijck voor wat teamfoto’s met team 1 en om 21.30u was ik dan eindelijk thuis.
Aankomende zaterdag speel ik de eerste competitiewedstrijd van het seizoen tegen TFS uit Bergen op Zoom, de week erop is de Belgium International in Leuven. Houd de site in de gaten!
