jorrit de ruiter « Jorrit de Ruiter: badminton nieuws en opinie

Posts Tagged ‘jorrit de ruiter’

Back on track

(16 juli 2011)

Maandagochtend was het dan zover. Een heerlijke vakantie kwam definitief ten einde want de trainingen op Papendal gingen weer van start. Gelukkig maar, want 2,5 week zonder badminton is nodig maar tegelijkertijd ook wel een groot gemis.

De komende 4 weken staan in het teken van het WK dat van 8 tot en met 14 augustus in Londen wordt gehouden. Samen met Dave heb ik mij geplaatst voor dit prestigieuze toernooi waaraan de beste spelers ter wereld deelnemen. Extra speciaal is het feit dat de accommodatie voor dit toernooi hetzelfde zal zijn als voor de Olympische Spelen van volgend jaar.

Deze eerste week was er een met vallen en opstaan. Na een break van 2,5 week voel je namelijk al na de eerste dag zo’n beetje elke spier in je lichaam en dan heb je er nog 4 te gaan. Niet een al te vrolijk vooruitzicht. De eerste paar dagen zijn de trainingen er vooral op gericht om weer vertrouwen te krijgen in de slagen en het bewegen op de baan. Ook moet er meteen alweer gewerkt worden aan de conditie want de overtollige gyros en souvlaki moet er toch zo snel mogelijk weer vanaf zijn. En dus zijn we dinsdagmiddag sinds lange tijd weer eens gezamenlijk gaan hardlopen. Ik was haast vergeten dat de atletiekbaan op Papendal blauw is maar het was een goed plan om de opgelopen spierpijn van de voorafgaande trainingen er uit te rennen. Woensdag en donderdag waren wat mij betreft de fijnste dagen. Veel racketvaardigheid, twee tegen twee oefeningen en zelfs al partijvormen die best goed gingen. Niet geheel onverwachts kwam vrijdagochtend de man met de bekende hamer langs en sprong ik een gat in de lucht toen de klok twaalf uur sloeg.

Het weekend staat in het teken van herstel zodat we aankomende week weer goed door kunnen trainen en flinke stappen voorwaarts kunnen maken!

Schrijf een reactie »

Where is it leading to?

(27 juni 2011)

Last Saturday I was present at the annual meeting of the Dutch Badminton Association in my capacity of chairman of the players council. I witnessed the process which finally ended with a newly elected chairman of the Association and with the resignation of the entire board in response to this election. If we as top players shall be happy with this development is a question which cannot be answered now. In any case there will be a stagnation in the implementation of policies that had already started and it will lead to uncertainty. This is not good in a period that must be fought for one or more Olympic qualifications. After all, that it is also a way of raising funds from NOC*NSF (Dutch Olympic Com.) which we lost when we did not qualify for the Beijing Games.

I was surprised that there was hardly any input of the 23 voting delegates. Especially those who had been very active lately with making comments on several internet forums were deafening silent. Unless……all the criticism that was expressed in their name came from others who were misusing their name. Just like my name was (mis)used on June 25^th to comment on a story by Ted van der Meer on Badmintonline. Of course it is possible that there is another Jorrit who wants to make himself heard but in any case it was not me thanking Ted van der Meer for the positive news. I never have responded and will never respond on whatever site except my own. Of course I have congratulated Ted during the meeting and also on Twitter but as far as I am concerned there is nothing to thank Ted for yet. I hope this will be different shortly. Meanwhile I wish him success and above all wisdom.

Schrijf een reactie »

Waar gaat het naar toe?

(27 juni 2011)

Zaterdag was ik als toehoorder/belangstellende/voorzitter spelersraad aanwezig op de jaarvergadering van Badminton Nederland. Ik was getuige van het proces dat zich daar voltrok en dat eindigde met een nieuwe voorzitter van BN en met het vertrek van alle andere bestuursleden. Of wij als topsporters blij moeten zijn met deze ontwikkeling is een vraag die nu niet te beantwoorden is. In ieder geval zal er sprake zijn van een stagnatie in het uitvoeren van al in gang gezet beleid en van onzekerheid. Dat is in een periode dat er geknokt moet worden om één of meer Olympische kwalificaties binnen te halen in ieder geval niet goed. Immers ook daar ligt de mogelijkheid om weer financiële middelen binnen te halen van NOC*NSF die we hebben verloren omdat we ons niet kwalificeerden voor de spelen van Beijing.

Wat mij overigens verbaasde was dat er tijdens de vergadering nauwelijks sprake was van een bijdrage van de afgevaardigden. Ik had verwacht dat met name afgevaardigden die zich de afgelopen tijd niet onbetuigd lieten op verschillende internetfora zich hier ook wel zouden laten horen. Maar het bleef oorverdovend stil. Tenzij… alle kritiek die er onder hun naam is geuit van anderen afkomstig was die hun naam misbruikten. Net zoals mijn naam op 25 juni werd ge- of misbruikt voor een reactie op het verhaal van Ted van der Meer op Badmintonline. Het is natuurlijk mogelijk dat er nog een andere Jorrit is die van zich wil laten horen maar ik was het in ieder geval niet die Ted bedankte voor het positieve nieuws. Ik heb namelijk nog nooit gereageerd op wat voor site dan ook behalve mijn eigen site. Natuurlijk heb ik Ted gefeliciteerd tijdens de vergadering en ook op Twitter maar wat mij betreft is er nu nog niets om Ted voor te bedanken. Ik hoop van harte dat dat over een niet al te lange tijd anders zal zijn. Intussen wens ik hem wel veel succes en vooral wijsheid toe.

Schrijf een reactie »

Boeeee, Yaaaa, Boeeee, Yaaaaaa

(19 juni 2011)

In my view this week the best championships in two different racket sports are organised. Monday the third Grand Slam of the year starts on the “holy grass” of Wimbledon and on Tuesday in Jakarta the Indonesia Open starts which is the second Super Serie counting for the Olympic qualification.

I believe that every top tennis player will dream of winning the Wimbledon tournament at least once in his life and in our sport it is exactly the same with the All England, the “Wimbledon of Badminton”. As far as I am concerned there still is one other tournament in the world which beats the All England in terms of atmosphere.

In 2009 I played in this tournament myself. Playing a Super Serie tournament in Asia only makes sense when you are admitted directly to the main tournament. In the summer of 2009 my then-partner Jurgen Wouters and I were ranked 26 on the world ranking which was sufficient to be admitted to the main draw of this unique tournament. In the first round Koo and Tan were our opponents and we lost.

At firts sight the Istora Senayan stadium looks a bit old and not well-kept but as soon as you come inside it all breathes an air of badminton. You simply feel that here the best matches in the history of badminton were played and I remember that it gave me a boost of inspiration. Istora Senayan has a capacity of around 7000 seats. But during this event very few people sit down and that’s why the organisation allows more people in than the maximum capacity. During almost all matches the fans are dancing and singing on the tribunes. The spectators dress themselves in the most creative way. Here badminton is appreciated as it is nowhere else in the world, here our sport is pure entertainment. The fans know all players and they shout your name when you are warming up. That’s very stimulating for almost every one except when you are from Malaysia. When the Malaysian players are announced (except Lee Chong Wei) there is an atmosphere which is almost threatening and they are spit at from the tribunes. No Malaysia and Indonesia are not exactly friends which is very much emphasized during this event. And then the sounds during the rallies, the many YAAA’s and BOEEE’s (http://www.youtube.com/watch?v=wcqpaQoN5Tw) but always laughing faces combined with singing and dancing. How nice it would be if we could have only 10 percent of this atmosphere during the Dutch Open, our own Grand Prix tournament.

It’s a pity that the Indonesian Open is not on Dutch TV because if it was I would probably be nailed to my chair watching. Fortunately it coincides with that other event where they use a bit bigger rackets and balls instead of shuttles. Also very entertaining, as long as Federer wins!!!

Schrijf een reactie »

Boeeee, Yaaaa, Boeeee, Yaaaaaa

(19 juni 2011)

Aankomende week worden in twee verschillende racketsporten in mijn ogen de mooiste kampioenschappen georganiseerd. Maandag begint op het heilige gras van Wimbledon het derde Grand Slam tennis toernooi van het jaar en in Jakarta begint op dinsdag de tweede Super Serie die meetelt voor de Olympische kwalificatie, de Indonesia Open.

Ik denk dat je als tennisser het allerliefste het toernooi van Wimbledon wel een keer wil winnen en in onze sport is dat eigenlijk hetzelfde met het ‘’Wimbledon van het badminton’’ namelijk de All England. Toch is er nog één toernooi ter wereld dat wat mij betreft qua sfeer zelfs de All England achter zich laat en dat toernooi is aankomende week in de hoofdstad van Indonesië.

Zelf heb ik in 2009 meegespeeld met dit toernooi. Een Super Serie toernooi in Azië spelen heeft eigenlijk alleen maar zin als je rechtstreeks tot het hoofdtoernooi wordt toegelaten. Mijn toenmalige partner Jurgen Wouters en ik stonden in de zomer van 2009 26^e op de wereldranglijst en dat was ruim voldoende om toegelaten te worden tot het hoofdschema van dit unieke toernooi waarin we in de eerste ronde verloren van Koo en Tan.

Het stadion Istora Senayan ziet er van binnen op het eerste gezicht een beetje vervallen uit, maar zodra je erin bent vergeet je dat en snuif je een lucht van badminton op. Je voelt gewoon dat hier de allermooiste wedstrijden uit de badmintongeschiedenis gespeeld zijn en ik kreeg meteen een inspiratie boost. Istora Senayan biedt aan ongeveer 7000 mensen een zitplek. Maar zitten wordt er haast niet gedaan tijdens dit toernooi. Daarom neemt de organisatie het volgens mij ook niet zo nauw met de maximale capaciteit van toeschouwers. De fans staan zowat gedurende alle wedstrijden te dansen en te zingen op de tribunes. Toeschouwers verkleden zich op de meest creatieve manier. Hier leeft badminton zoals het nergens anders ter wereld leeft, hier is onze sport pure entertainment. De fans kennen alle spelers en roepen je naam als je bezig bent met je warming-up. Voor haast iedereen is dat leuk maar niet als je uit Maleisië komt. Als Maleisische spelers (behalve Lee Chong Wei) opgeroepen worden klinkt er een hels, bijna bedreigend kabaal en wordt er vanaf de tribunes naar ze gespuugd. Nee, Indonesië en Maleisië zijn bepaald geen vrienden en dat wordt tijdens dit toernooi nog eens flink benadrukt. En dan de geluiden tijdens de rallies, de vele YAAA’s en BOEEE’s (http://www.youtube.com/watch?v=wcqpaQoN5Tw) maar altijd en bij iedereen die lach op het gezicht in combinatie met zang en dans. Wat zou het toch leuk zijn als het publiek bij de Dutch Open ook maar een piep klein voorbeeld nam aan de vele fans uit Indonesië. Hoe gaaf zou ons eigen Grand Prix toernooi dan zijn?!

Het is jammer dat de Indonesia Open bij ons in Nederland niet op de televisie te volgen is, anders zat ik waarschijnlijk continue te kijken en kwam ik niet van mijn plek af. Gelukkig valt het samen met dat andere grote evenement waar ze iets grotere rackets gebruiken en ballen in plaats van shuttles. Ook ontzettend leuk, zo lang Federer maar wint!

Schrijf een reactie »

New pictures

(5 juni 2011)

There are some new pictures online. They were taken by Arthur van der Velde during the Velo Dutch International. Have a look at the photo gallery!

Schrijf een reactie »

Nieuwe foto’s

(5 juni 2011)

Er staan weer nieuwe foto’s op de site. Ze zijn genomen door Arthur van der Velde tijdens de Velo Dutch International. Neem gauw een kijkje!

Schrijf een reactie »

A win in Germany

(1 juni 2011)

Yesterday evening we won the international match against Germany. In front of about 400 spectators we scored a 3-2 victory in the sports hall in Emden.

After both teams had been introduced and the national anthems had been played the match could start. The hall was a kind of gym with big glass windows at the tribune side. The courts had not been laid smartly because when you were playing facing the public you could look outside and sometimes you had the sun shining in your face. At that side you could hardly see something but of course it was a problem for both teams.

Samantha and I started with the mixed double. In the first game we were on the “wrong”side and every smash of the opponents meant a point as we only saw the shuttle when it was on the floor. Almost the whole first game we were behind but still we managed to win this game. In the second game we took the initiative and we kept our opponents at some distance but at a certain moment we lost focus and we presented the Germans a few easy points. This is something you should never do to Germans because they grab these opportunities with both hands. We lost the second game and so we had to start the third game on the wrong side again. Fortunately we were able to reduce the damage and all game long we kept the score in balance. At the end we were slightly more focussed and we won the third game by 21-19.

Both single matches were won by the Germans and after a short break the doubles could enter the court. Dave and I had to play against Zurwonne and Heinz. The first game we won easily. In no time we had a 21-11 score on the board. The second game was a lot more difficult and we kept each other in balance. With the numbers 18-19 on the board we scored 3 points in a row and with this win we had an intermediate draw 2-2.

In the ladies double the first game was a close loss and the second a close win. So the third game should be decisive not only for this match but also for the entire competition. Samantha and Iris showed that they were the better pair by winning this game by 21-15.

Of course the 3-2 victory over the Germans had to be celebrated so I grabbed a Dutch flag and made a good round of honour on the courts.

After a joined meal we could start our return journey and at 2.30 AM we were back at Papendal again. It was a great day with compliments to our German hosts who organise these events in a fantastic way every time again.

Schrijf een reactie »

Winst in Duitsland

(1 juni 2011)

Gisteravond hebben we de interland in en tegen Duitsland gewonnen. In de goed gevulde sporthal in Emden waar ongeveer 400 toeschouwers zaten werd het een 3-2 overwinning.

Nadat beide teams aan het publiek waren voorgesteld en de volksliederen gespeeld waren kon de wedstrijd beginnen. De hal was een soort gymzaal met grote glazen ruiten aan de kant van de tribune. De banen waren niet echt slim neergelegd want als je naar het publiek toespeelde keek je vol naar buiten en had je soms zelfs de zon in je gezicht. Aan die kant zag je haast niets. Maar goed, daar hadden beide partijen natuurlijk last van.

Samantha en ik begonnen met het gemengddubbel. In de eerste game stonden we aan de ”slechte” kant en was elke smash van de Duitsers een punt omdat we de shuttle pas zagen als die aan onze kant op de grond lag. We stonden de hele game achter maar toch wisten we geheel tegen de verhoudingen in de eerste game te winnen. In de tweede game leek er geen vuiltje aan de lucht en stonden wij de hele game voor. Door concentratieverlies gaven we de Duitsers een aantal simpele punten cadeau en dat moet je nooit doen bij Duitsers, want die pakken zulke kansen met beide handen aan. We verloren de tweede game en moesten dus weer aan de slechte kant beginnen in game 3. Gelukkig wisten we de schade beperkt te houden en ging het eigenlijk de hele derde game gelijk op. Op het eind waren wij net iets vaster en wonnen we de game en dus de partij met 21-19.

De beide singels gingen naar Duitsland en na een korte pauze konden de dubbels de baan op gaan. Dave en ik speelden tegen Zurwonne en Heinz. In de eerste game speelden we de Duitsers helemaal zoek. Binnen no time stond er 21-11 op het scoreboard. De tweede game werd een stuk spannender en ging het gelijk op. Bij de stand 18-19 wisten wij drie punten op rij te scoren en brachten we de tussenstand op 2-2. De damesdubbel had de eerste game net aan verloren maar de tweede game net aan gewonnen. In de derde game lieten Samantha en Iris zien dat zij de betere waren en ze wonnen met 21-15. Een 3-2 overwinning op onze Oosterburen. Dat moest natuurlijk even gevierd worden dus ik pakte de Nederlandse vlag en heb een mooi ererondje over de banen gelopen. Het blijft fijn om van Duitsland te winnen!

Nadat we gezamenlijk nog wat gegeten hadden konden we aan de terugreis beginnen en waren we om 02.30u weer terug op Papendal. Het was een super leuke dag met complimenten voor de Duitsers die deze interlands iedere keer weer super goed organiseren!

Schrijf een reactie »

Friendly match with the Germans in Germany

(30 mei 2011)

I am only just back from China and the next match is already on Tuesday.

Tomorrow night at 7 PM we’ll meet our German neighbours for a friendly match in Emden not far from Delfzijl in Groningen. All five disciplines will be played. In the men’s doubles Dave and I will play against Käsbauer and Zurwonne. We lost from these guys during the Estonian International so it’s time for revenge. Tomorrow I will be told if I will also play the mixed double.

The international matches in Germany are very well organised and there are always hundreds of spectators which makes it a joy to play. It goes without saying that I will bring my blog up to date later this week.

Schrijf een reactie »