Back on track!

Jawel! Het eerste toernooi na een afwezigheid van 6 maanden is deze week weer gespeeld. En waar kan dat beter dan in mijn eigen thuishal bij mijn club 1.BV Mülheim. Van te voren heb ik erg uitgekeken naar het moment dat we eindelijk weer toernooien konden gaan spelen. Ik heb op de Bundesligawedstrijden na, sinds de Belgische Open van september niet meer gespeeld en alleen maar getraind. Nou vind ik trainen helemaal niet erg, maar uiteraard wil ik mij ook kunnen meten met de rest van het internationale circuit en dat kon natuurlijk niet. Ik heb best wel moeilijke momenten gekend en zo nu en dan was het zwaar om toch weer iedere dag door te gaan, maar het spreekwoord na regen komt zonneschijn heeft mij er doorheen geholpen.

En die zonneschijn kwam dus deze week. Nog niet zo zeer in de vorm van een topprestatie, maar wel in de vorm van het weer aanwezig zijn tijdens een internationaal evenement. Woensdag startten we tegen een koppel uit Zweden, Nico Ruponen en Amanda Hogstrom. Een koppel dat het niet slecht doet in het EBU circuit en op plaats 37 van de ranking staat. Maar een mooie loting voor ons om er weer in te komen. Nadat we de eerste game wonnen en de tweede game verloren, begonnen we de derde game agressief en namen we een comfortabele voorsprong. Halverwege deze derde game riep de scheidsrechter ons alle vier bij elkaar en vertelde dat Ruponen een kleine time-out wenste om een pijnstiller in te nemen. ”Don’t tell them” riep hij ietwat gefrustreerd naar de scheids. Ik moest er best om lachen. Maar ook al wisten we niet waar hij last van had, duidelijk was dat hij ergens pijn had. Ondertussen speelden wij lekker verder, maar bij de stand 17-9 gooiden de Zweden dan toch de handdoek in de ring. Nico had teveel pijn. Een jammerlijk einde, maar we lagen op koers voor de winst en dat gaf een goed gevoel. Op naar ronde 2 de volgende dag!

In die tweede ronde stonden de Hong Kong Chinezen Lee en Chau tegenover ons. Eén keer eerder speelden we tegen elkaar, dat was afgelopen zomer in de finale van de Canada Open Grand Prix en toen verloren we kansloos in twee games. Gisteren werd het een heel andere partij. De tactiek die we van te voren besproken hadden, werkte goed en we konden de eerste game met goed spel binnenhalen. In game 2 kwamen we vanaf het begin onder druk en samen met wat onnodige fouten leverden dat een te grote achterstand op. Deze game ging naar de Chinezen. Ook in de derde game was onze start niet best. Vooral de service van de Chinese dame bracht ons flink in de problemen. Maar door keihard te werken wisten we de achterstand beperkt te houden en bij ze in de buurt te blijven. Tot aan het einde was het spannend en Lee begon toch wel behoorlijk nerveus te worden. Een simpele halfveld misser en een zwakke service return bracht ons tot 18-19. Maar jammer genoeg misten we nét dat beetje geluk om deze game en daarmee de wedstrijd winnend af te sluiten en gingen de Hong Kong Chinezen door naar de kwartfinale. Kansen gehad, nog niet gepakt maar erg goed gespeeld en dat alweer gelijk bij de rentree! Daar ben ik erg blij mee!

Ondertussen zit de training van vandaag er alweer op, want de German Open was het eerste toernooi uit een serie van drie en ik wil natuurlijk wel scherp blijven! Volgende week zullen we in de kwalificatie van de All England spelen. Onze ranking was in september voor de blessure nog 24, nu staan we rond plaats 50 en zijn we dus aangewezen op het kwalificatie toernooi. Dit is uiteraard erg lastig maar het is nu eenmaal niet anders en we gaan onze stinkende best doen! We zitten in de schema met de Ieren Magee/Magee, de Denen Kolding/Juhl en de Engelsen Coles/Lim. Het toernooi is te volgen via toernooi.nl en ik zal proberen jullie volgende week op de hoogte te houden via Facebook en Twitter!

Voor nu een mooi weekend en tot snel!

Tags: , , , , , , ,

Post a comment

SPAM test: maak s.v.p. de rekensom af