Na een uiterst ongelukkige dinsdagavond waarin de 8 Aziatische dubbelspeelsters een wanvertoning lieten zien, is het badmintontoernooi uiteindelijk toch nog helemaal goed verlopen. Elke dag was het Wembley stadion uitverkocht en meer dan een miljard televisiekijkers zagen de finales van zondag. Ik heb werkelijk waar genoten van het hele badmintontoernooi, maar de finaledag waarop de mannenenkelspelfinale gepland stond sloeg echt alles! Trouwens geweldig dat de NOS elke dag via de livestream het badminton aanbood, want helaas had ik zelf niet de financiële middelen om naar Londen te reizen en op deze manier kon ik toch alles perfect volgen!
Lin Dan maakte het weer waar en werd voor de tweede keer Olympisch kampioen. Ik denk dat het de beste singlewedstrijd was die ik ooit gezien heb. Twee spelers die zo aan elkaar gewaagd zijn! Allebei zo snel en explosief, zo technisch en mentaal zo sterk. Alle credits voor Lee Chong Wei die in mei nog zwaar geblesseerd raakte en het toch weer tot de finale wist te schoppen. Geloof me, dan moet je het in je koppie aardig op orde hebben! Normaal gesproken zou hij de allerbeste speler ooit zijn, alleen heeft hij de pech dat er nog één iemand nét iets beter is op de beslissende momenten!
Ik heb zelfs met veel plezier naar de vrouwenfinales gekeken, want er werd in zowel de damesdubbel als in de damessingle erg aanvallend gespeeld. Normaal gesproken staat vooral het vrouwendubbel in het teken van lange rallies met oneindig veel clears, in deze partij werd er gewoon keihard naar beneden gespeeld en daardoor ook spectaculair verdedigd! Opvallend bij de (Chinese) vrouwen is dat zij proberen zoveel mogelijk forehand te verdedigen om de shuttle vervolgens zo hard mogelijk terug te kunnen slaan.
De grote winnares was natuurlijk Zhao Yunlei, want naast de damesdubbeltitel pakte zij ook nog de mixtitel met Zhang Nan! Het is niet een echte powermix zoals Fischer/Pedersen en Chen Xu en Ma Jin, maar wel een hele slimme, tactische mix. Zhang Nan speelt haast alles zeer steil naar beneden en heeft erg veel rust in zijn verdediging, Zhao Yunlei staat altijd op de goede plaats, anticipeert als de beste, kan hard slaan en heeft een betere verdediging dan menig mannendubbelspeler. Na hun wereldtitel dus ook de Olympische titel en terecht de nummers 1 van de wereld.
Ten slotte de mannendubbelfinale. Erg verrassend want ik had nooit verwacht dat Boe en Mogensen van de Koreanen zouden winnen. Ik had best te doen met Jung Jae Sung omdat het zijn laatste toernooi was en ik hem echt een held vind, maar voor Europa was dit resultaat natuurlijk geweldig en meer dan welkom. Helaas was de finale eenzijdig, want Cai Yun en Fu Haifeng waren gewoon te sterk en wonnen na het zilver van Peking nu goud! In de wandelgangen wordt gezegd dat ook zij nu stoppen, dus er gaan de komende tijd veranderingen komen in de top van de mannendubbel! Ik kijk nu al uit naar Rio!