Posts Tagged ‘5×11’

Zilver op de Yonex Dutch Open. Dankzij of ondanks nieuw scoringssysteem?

(16 oktober 2014)

Het Yonex Dutch Open, het enige Grand Prix toernooi van Nederland, wordt elk jaar in oktober georganiseerd in het topsportcentrum van Almere. Dit jaar was het Dutch Open één van de toernooien dat was aangewezen om te experimenteren met het nieuwe scoringssysteem 5 games to 11 zonder verlenging. Het was tevens een van de laatste mogelijkheden om dit systeem internationaal te kunnen testen. Het werd een mooi toernooi dat, met name in het weekend, gelukkig veel publiek trok dat zorgde voor een enthousiaste en zo nu en dan uitbundige sfeer. Een aantrekkelijke en stimulerende omgeving voor de spelers om de beste prestaties neer te zetten. Een extra pluspunt was de manier waarop de wedstrijden in beeld werden gebracht voor Badminton Europe TV en voor miljoenen kijkers in vooral Azië.

Vorig jaar waren Samantha en ik er door blessureleed niet bij, dit jaar wel en als zevende geplaatst. Het gemengddubbel toernooi was behoorlijk sterk ingeschreven, een aantal top 25 mixen en een grote delegatie uit badmintonmekka Indonesië.

In de eerste rondes was er bij ons sprake van een zich opbouwend niveau. Desondanks wisten we de eerste twee rondes in respectievelijk 5 en 4 games te winnen. Op vrijdag speelden we de kwartfinale en hadden we de eerste echte confrontatie.
Onze tegenstanders waren Yun Lung Chan en Ying Suet Tse uit Hong Kong, de nummers 4 van de plaatsingslijst. Dit koppel heeft dit jaar goed gepresteerd en staat momenteel 25e op de wereldranglijst. Zij haalden onder andere de halve finale op de Korea Open Premier Super Serie waarin ze bijvoorbeeld wonnen van het echtpaar Adcock uit Engeland dat momenteel 5e staat in de ranking. In vijf games wisten we deze partij uiteindelijk in winst om te zetten en dat was een voorbeeld van een mentale overwinning, een aspect dat in het nieuwe scoringssysteem heel belangrijk is. Nadat we de eerste game met 11-10 wonnen, verloren we game 2 en 3 met 4-11 en kregen we in de vierde game een matchpoint tegen. In die rally stonden we diep in de verdediging maar, met wat geluk, konden we toch het winnende punt scoren. In game 5 konden we tenslotte doordrukken en wonnen we met 11-3.

In de halve eindstrijd op Super Saturday stonden twee bekenden tegenover ons. De Russen Durkin en Vislova. In de kwartfinale van het Europees Kampioenschap in Rusland speelden we tegen ditzelfde koppel om een EK medaille. Toen wonnen we in een lange wedstrijd van 3 games tot 21 en ging het Russische dak eraf. Nu wonnen we weer in drie games, alleen was de wedstrijd nu veel korter, slechts 26 minuten, en minder spannend. Maar het betekende wel een finaleplaats en er was alle reden om uit ons dak te gaan.

Zondag, de finaledag van de Dutch Open. De sfeer in het topsportcentrum zit er goed in mede aangejaagd door de Indonesiërs in het publiek die in 4 wedstrijden landgenoten vertegenwoordigd zien.
Na een goede voorbespreking en analyse met onze coach Kim beginnen we aan de warming-up. We zijn de tweede finale van de dag. Na de damesenkelfinale worden we opgeroepen en onder luid applaus betreden we de arena.
Vanaf het eerste moment kunnen we ons eigen spel spelen en nemen een flinke voorsprong. We komen zelfs op 10-7 maar toch weten we die game niet te winnen, 10-11. We spelen echter wel het goede spel en weten dat vast te houden in game 2 en 3 die we wel weten te winnen. In de vierde game komen we op een 6-3 voorsprong. Een lange rally waarin we zwaar in de verdediging komen te staan volgt. De IndonesiĂ«rs spelen een vlakke smash die over de achterlijn uit zal gaan maar door ons net niet meer ontweken kan worden. Geluk voor hen. Twee slordigheden na deze rally zorgen ervoor dat we weer gelijk komen te staan en de Indo’s krijgen steeds meer vertrouwen dat er een vijfde game in zit. Wij kunnen nog steeds het juiste spel spelen alleen…..we willen te graag. Ons geduld in de rally, de manier van opbouwen en afmaken, raken we kwijt en we verliezen de vierde game. Enigszins aangeslagen beginnen we aan game 5, en al snel komen we op een te grote achterstand en dat is bij deze puntentelling haast niet meer goed te maken. We verliezen de game en daarmee de wedstrijd.

De eerste paar dagen houd ik een nare smaak over aan deze finale, maar ook ben ik erg trots op onze resultaten tijdens dit toernooi en het niveau dat we gehaald hebben in deze eindstrijd. Onze coach bevestigde mijn eigen gevoel: ”you played your best badminton today, the best match you two ever played together”.

We kunnen en mogen niet lang teleurgesteld zijn, want volgende week gaan we alweer naar Parijs voor de French Open Super Serie. Ook daarin spelen we tegen IndonesiĂ«rs. Wel weer gewoon met het vertrouwde puntensysteem tot de 21, want ook al hebben we de Dutch Open goed kunnen spelen met het experimentele systeem: ik blijf een tegenstander van invoering ervan. Wel moet ik terugkomen op Ă©Ă©n van mijn eerder genoemde argumenten dat de wedstrijden korter zijn. Op den duur zullen ook deze wedstrijden makkelijk over het uur gaan, al is het alleen maar door het feit dat je in een 5 gamer 9 minuten pauze hebt! Ik heb tussen mijn wedstrijden door veel mensen uit het publiek gesproken en ik merk dat ook de toeschouwers niet op het 5×11 systeem zitten te wachten. Het wordt als rommelig omschreven en men vindt dat het spel door de vele breaks ook teveel stil komt te liggen. Ik hoop dat de BWF wat met deze feedback gaat doen en vooral luistert naar de spelers zelf, die op een enkele uitzondering na, tegen zijn!

Schrijf een reactie »

Silver medal at Yonex Dutch Open. In spite of or thanks to new scoring system?

(16 oktober 2014)

The Yonex Dutch Open is the only Grand Prix tournament in the Netherlands. Every year in October it is organized in the Top Sport Arena in Almere. This year the Dutch Open was one of the tournaments that was appointed to experiment with the new scoring system 5 games to 11 without setting. It was also one of the last opportunities to test this system internationally. Looking back it was a nice tournament fortunately attracting large crowds, especially in the weekend, which led to an enthusiastic and occasionally exuberant atmosphere. An attractive and stimulating environment for the players to put up a tremendous performance. An added plus was the smart way the games were shown on Badminton Europe TV and to millions of TV viewers particularly in Asia.

Due to injuries Samantha and I couldn’t participate last year but now we joined in and were seeded seventh. The mixed doubles tournament was quite strong. A number of top 25 mixed doubles registered, among which a large delegation from badminton mecca Indonesia.

In the first rounds our way of playing was a matter of building up level. Nevertheless, we managed to win the first two rounds in 5 and 4 games respectively. On Friday we played the quarter finals and we had the first real confrontation.

Our opponents were Yun Lung Chan and Ying Suet Tse from Hong Kong, the numbers 4 of the seeding list. This pair has performed well this year and is currently 25th in the world ranking. Among other good performances they reached the semi-finals at the Korea Open Premier Super Series during which, for example, they defeated the couple Adcock from England which currently is 5th in the ranking.
We succeeded to win this match in five games and that was an example of a mental victory, an aspect which is very important in the new scoring system. After we had won the first game by 11-10, we lost game 2 and 3 with 4-11 and in the fourth game we survived a matchpoint. In this particular rally we were very much forced to go on the defensive, but also with some luck, we were able to score the winning point. In game five we could finally push through and we won by 11-3. I am sure that again the mental factor was decisive.

In the semifinals on Super Saturday we met two “acquaintances”, the Russians Durkin and Vislova. Earlier this year we played this pair in the quarterfinals of the European Championship in Russia which was the fight for a European Championship medal. Then we won in a long lasting match of 3 games to 21 and we went out of our minds. Now we won again in three games, only this match was much shorter now, only 26 minutes, and less exciting. But it meant a place in the final and there was every reason to go crazy.

And then Sunday, the day of the finals of the Dutch Open. The atmosphere in the Arena is very good, co-driven by the Indonesians in the audience who have countrymen represented in 4 finals. After a good briefing and analysis by our coach Kim we start our warming-up. We are the second match of the day. After the prize-giving ceremony of the women’s singles final, we are called and with loud applause we enter the arena.

From the first moment on we can play our own game and take a big lead. We even get to 10-7 but nevertheless we do not win that game, 10-11. Still we do play a good game and we manage to keep that level in game 2 and 3 which we win. In the fourth game we take a 6-3 lead. Than a long rally follows in which we are forced to go on the defensive. The Indonesians play a flat smash which should have gone out over the back line but we are in the way of the shuttle and just cannot avoid it. Lucky for them. After this rally we twice work careless and it’s a tie. From this moment on the Indonesians are getting increasingly confident that a fifth game is possible. We can still play the right game just like we want to but ….we are just too eager. We seem to have lost our patience in the rallies, the way of building them up and finishing them off. That’s how we lose the fourth game. Somewhat affected we start game five and soon we are far behind. In this scoring system it’s almost impossible to make that up again and that is how we lose the game and the match.

The first few days I have had a bad feeling about this final, but on the other hand I’m also very proud of our performance during this tournament and the level that we have achieved in this final battle. Our coach confirmed my own feelings: “you both played your best badminton today, the best match you two ever played together”.

Moreover, we cannot be and shall not be disappointed too long because next week the French Open Super Series in Paris is scheduled. Again we play Indonesians but this time again with the familiar best of 3 games to 21. Although we had good results with the experimental scoring system during the Dutch Open I remain an opponent of its implementation. All the arguments against which I mentioned in my previous blog are still valid except the one that matches will be shorter. Considering the fact that there are 9 minutes break off time at a 5 game match it will be a matter of time that matches will easily last over an hour!! In between my matches I have spoken many people in the audience and it was remarkable that most of them were not enthusiastic about the new scoring system. People find it messy and dislike the many intervals which kill the dynamics of a match. I hope the BWF is going to take all the feedback seriously and above all that they will listen to the players who, with the exception of a few, are against the implementation of this system.

Schrijf een reactie »