Wat zijn deze jongens ontzettend sterk zeg. Zoveel druk vanuit de service, zo snel en zo vaardig. Vandaag hebben Dave en ik verloren van de beste herendubbel ter wereld: de Olympisch kampioenen Markis Kido en Hendra Setiawan.
Om 12.55u waren we helemaal klaar voor de wedstrijd en ook Kido en Setiawan stonden te popelen om de baan op te gaan. Helaas waren er lange wedstrijden voor ons, waardoor het tijdschema nogal uit liep en wij zo’n 50 minuten later de baan op moesten. Dat is niet fijn. Je bent op dat moment helemaal klaar voor de wedstrijd, goed warm maar toch moet je wachten. Maar goed, daar hebben zij ook last van, dacht ik, om mezelf een beetje moed in te praten.
De wedstrijd begon en we stonden snel met 7-0 achter. Wat een scherpe services en wat lastig om daar wat goeds mee te doen. Want als de return niet écht goed was, kon je de derde slag op je neus verwachten. Beetje bij beetje kwamen er iets meer rallies, maar in de buurt kwamen we nooit en we verloren de eerste game met 21-12. De tweede game ging een stuk beter. We hadden meer controle in de service ontvangst situatie en ook de eigen service liep beter. Een aantal goede rallies werden gespeeld en bij de break stonden we met 11-9 achter. Niet slecht, dacht ik nog. Daarna liepen zij helaas alweer snel uit en stonden we met 19-12 achter. Nou, dan maar één punt meer maken dan we in de eerste game deden, dacht ik en gelukkig dat lukte wel. Met 21-13 verloren we de tweede game.
Al met al weer een ervaring rijker. Omdat we zondag pas richting Taiwan vertrekken kunnen we hier de komende dagen nog trainen, wedstrijden kijken en hopelijk wat van de omgeving zien, want het is niet slecht om hier in Macau te zijn!