Een week van pittige trainingen in combinatie met veel plezier zit er weer op. Week twee in de voorbereiding op het wereld kampioenschap was een goede.
De trainingen worden elke dag een stukje zwaarder en dat is ook nodig met het WK voor de boeg. Veel oefeningen gebaseerd op explosiviteit zijn aan de orde van de dag. Oefeningen in dubbelcombinaties waarin je vanuit het midden van jouw vak in de vlakke rally zowel naar voren als naar achter moet springen om de shuttle door middel van een netpush of een smash op de grond te krijgen. Ook trainen we veel op vastheid, consistancy training noemen we dat. Dan krijgen we een opdracht mee om vanuit de service situatie de shuttle de eerste 3Â Ã 4 slagen laag te houden en daarna de rally uit te spelen. Deze oefeningen beginnen gelukkig steeds beter te lopen.
De vrijdagochtend training stond in het teken van het zogenaamde ”Belgen spel”. Een echt dubbelspel-spelletje. Je kan het spelen op een half veld, maar ook op een hele baan. Het achterveld is uit en het voorveld is ook uit tenzij je de shuttle via het netrandje erover slaat. Dan krijg je wel een punt. Je bestrijkt dus eigenlijk alleen maar het grote servicevak. Aangezien we met 7 jongens waren konden we mooi een toernooitje spelen. Iedereen speelde een keer tegen elkaar en had één keer een rustmoment. Degene met de minste punten moest aan het eind van de training de hal opruimen. Aangezien het mijn favoriete spelletje is maakte ik mij weinig zorgen en dat hoefde ook niet. Ik had genoeg punten. Maar goed, toen kwam ronde 2. De hele baan. Dit lijkt toch al veel meer op een single en de mensen die mij goed kennen weten dat ik mijn laatste echte singlewedstrijden speelde toen ik nog een puber was. De straf dit keer? De twee jongens met de minste punten moesten een beslissingspartijtje spelen. De nummer 6 moest 2,5 minuut muurzitten en de nummer 7 moest in een handbalgoaltje gaan staan waar de rest met een volleybal een zogenaamde ”billie” mocht proberen te scoren. Een billie is een keiharde trap tegen je reet aan. Natuurlijk verheugden we ons allemaal enorm op dit spelletje en toen aan het eind van het wedstrijdje Jelle Kelderhuis in het goaltje moest plaatsnemen, stonden we allemaal al klaar met een bal en een grote grijns op ons gezicht. Dat zou me toch een blauwe kont worden voor onze trouwe sparringpartner! Nou, ik heb werkelijkwaar nog nooit zulke slechte penalties gezien, wat zijn wij een amateurs zeg. De ene peerde hem a la Jaapie Stam zowat tegen het dak van de sporthal, de andere penalty haalde de goal nauwelijks. Aan het eind van deze, in een negatief opzicht, gedenkwaardige strafschoppenserie viel er geen enkele treffer te noteren. Jelle K. lachte natuurlijk erg hard in zijn vuistje terwijl Jim Middelburg 2,5 minuut aan het afzien was met zijn muurzit.  Het wordt hard oefenen de komende tijd voor een beter resultaat de volgende keer want de verliezer kwam er nu toch wel erg makkelijk van af.
Maandag wordt de loting van het WK verricht in Kuala Lumpur. Vorig jaar troffen Dave en ik het niet, we moesten tegen Fang/Lee uit Chinese Taipei. Hopelijk komen er dit jaar wat minder sterke tegenstanders uit de hoge hoed. Ik kom er begin volgende week nog op terug!
Tags: badminton, jorrit de ruiter, loting, Papendal, wk