Mijn vlucht zou dinsdagavond om 18u vertrekken vanaf Schiphol. Helemaal op tijd vertrokken we om op te stijgen. Maar na enkele minuten keerden we terug, er was een probleem met de motor. Bij de gate kwam de technische dienst het probleem verhelpen. Dit duurde langer dan we dachten. Na 4 uur sleutelen konden we dan eindelijk wél vertrekken. Trouwens net op tijd, want had het 20 minuten langer geduurd dan had de crew gewisseld moeten worden en was de vlucht waarschijnlijk geannuleerd.
Na iets langer dan 9,5 uur vliegen kwam ik aan in Seoul. Op de luchthaven heb ik Mr Kim gebeld en ben ik op de bus gestapt richting Gwangju, de zesde stad van Korea met ongeveer 1,5 miljoen inwoners. Helaas werd het al snel donker waardoor ik nog niet veel van het land gezien heb, maar dat komt nog wel op de weg terug. Vier uurtjes later arriveerde ik en Mr Kim stond al op mij te wachten. We reden naar Hwasun, een klein half uurtje rijden van Gwangju. Hier traint het Koreaanse team deze week ter voorbereiding op de Korea Open.
Inmiddels was het 22.30u en ik was aardig moe. Nog even snel een bamisoepje gekocht in de plaatselijke supermarkt en ik ben gaan slapen want de volgende morgen ging de wekker alweer om 7 uur. Om half 8 wordt er gezamenlijk ontbeten. Dat houdt in: je zit op de grond voor een laag tafeltje in kleermakerszit en je eet uit verschillende bakjes Koreaans eten. Wat het is? Ik heb geen idee, maar het smaakte mij goed. Daarna nog even een uurtje op bed gelegen, want de training begon om 9.30.
De training begint met een gezamenlijke warming up. Er wordt uitgebreid aandacht besteed aan het losmaken van je lichaam en er wordt veel gerekt. Ik mocht al gelijk een wedstrijdje spelen samen met Paulien tegen twee Koreanen. Tegen wie je ook speelt, het maakt niks uit, badmintonnen kunnen ze allemaal en ze spelen heel anders dan in Europa. Een hele goede ervaring dus. Het partijtje ging best aardig maar we verloren in 3 games. Daarna oefeningen gedraaid met de Koreaanse spelers. Op zich verschillen de oefeningen niet heel erg van de onze alleen het gaat een stuk sneller en harder en er zijn nou eenmaal heel veel spelers. Op dit trainingskamp lopen 48 spelers rond en dat is alleen nog maar de selectie voor de Korea Open! Na de training volgt een gezamenlijke cooling-down en daarna loopt de hele groep naar de hoofdcoach die hen toespreekt. Na zijn toespraak buigen ze allemaal voor hem en wordt er met z’n allen een soort yel geroepen. Om de training helemaal af te ronden wordt er gezamelijk geluncht. De volgende training is alweer over twee uurtjes, dus ik ga even rusten. Jullie horen snel weer van me!