We zaten in een groep met Hongarije, Slowakije en Oostenrijk. De eerste twee wedstrijden tegen respectievelijk Hongarije en Slowakije waren verre van interessant. Daarvoor was het krachtsverschil nou eenmaal te groot. Alle wedstrijden werden in twee games gewonnen. In beide interlands speelde ik de dubbel samen met Dave en ik denk dat we in deze twee partijen net een half uur op de baan hebben gestaan.

Nadat we tegen Slowakije gewonnen hadden gingen we terug naar het hotel waar de traditionele ontgroeningsrituelen voor de debutanten plaatsvonden. Officieel hadden we deze editie twee nieuwe spelers in het Thomas Cup team: Jelle Maas en Nick Fransman. Twee erg kale koppies waren het resultaat, maar er moest ook nog wat achterstallig onderhoud verricht worden bij Ruud Bosch zodat de teller deze keer op drie kwam te staan. Eigenlijk was mijn dubbelpartner Dave ook nog aan de beurt, maar die maakte er wel een heel erg groot probleem van. Over twee jaar zal er dus opnieuw achterstallig onderhoud verricht worden, ZZZZZZZZZZZZZ!!!

De leukste groepswedstrijd was op voorhand die tegen Oostenrijk en dat bleek ook zo te zijn. Eric Pang speelde het hele toernooi al goed en rekende ook in deze partij gedecideerd af met zijn tegenstander. Dave en ik speelden in het eerste mannendubbelspel tegen goede bekenden van ons, Koch en Zauner. We hadden aan het begin van onze partnership in 2009 een keer van ze verloren, maar de twee keren erna gewonnen. De laatste keer drie weken terug in Zweden waarin we ze met 16 en 12 klopten. In deze partij moest er weer hard gewerkt worden voor de punten wat mooi badminton opleverde. De eerste game wonnen wij met 23-21, de tweede game verloren we met 21-23. Leuk detail was dat ik op gamepoint tegen vanuit een kansloze positie de shuttle achter mijn rug om winnend langs de lijn wist te verdedigen. Een klein blijdschapsdansje werd op de mat gelegd maar het mocht helaas niet baten, de twee punten erna verloren we. Gelukkig wisten we in de derde game te domineren en brachten we de tussenstand op 2-0. Ik was erg blij met deze winstpartij want het was ook nog eens mijn 25^e interland voor het Nederlands Team en dat is uiteraard nog leuker als je je wedstrijd winnend afsluit! Ook de tweede mannenenkel en mannendubbel gingen gewonnen. Helaas verloor alleen Nick zijn single van een sterk spelende Oostenrijker, eindstand dus 4-1 en door naar de kwartfinale.

In deze kwartfinale waren de Duitsers onze tegenstanders. Dit is altijd een bijzondere wedstrijd waarin de teams niets voor elkaar onder willen doen. Eric Pang speelde een sterke partij tegen Marc Zwiebler maar kon helaas niet winnen. Toen was de beurt aan Dave en mij. We speelden tegen Ingo Kindervater en Johannes Schoettler. Twee keer eerder hadden we al tegen ze gespeeld en steeds wisten we de eerste game te winnen, maar game twee en drie verloren we dan. Feit is dat ze niet graag tegen ons spelen en dat wisten we ook. Helaas voor ons waren ze dit keer wel heel erg goed en we kwamen er vooral in de tweede game niet aan te pas. Een 0-2 achterstand dus. Dicky Palyama speelde een zeer sterke wedstrijd tegen Dieter Domke en bracht Nederland terug in de wedstrijd, 1-2. Ook de dubbel van Jacco Arends en Jelle Maas liep erg goed en met goed spel wisten zij de stand zelfs op 2-2 te brengen. Kon het dan toch nog? Nick Fransman moest de beslissende wedstrijd gaan spelen tegen Marcel Reuter. Aan het begin van de eerste game leek een verrassing in de lucht te hangen, maar helaas vond Reuter zijn ritme en ook zijn ervaring gaf de doorslag. In twee games bracht hij Duitsland op 2-3 en daarmee was ons EK en de mogelijkheid om in China aan het WK deel te nemen bekeken. Gevochten als leeuwen met een compleet team, maar een net iets sterkere tegenstander was de conclusie. Daarmee mogen we erg blij zijn! Alle mannen, de coaches Huaiwen Xu en Gerben Bruijstens, technisch directeur Eline Coene en de verzorgers Beate Dejaco en Renata Borsboom hartstikke bedankt voor deze super week. Ik heb van iedere minuut genoten!!

Woensdagavond was het al een ware thriller in Amersfoort. Na een onverwachte 0-2 voorsprong lukte het ons team niet om door te drukken in de enkelspelen. Alleen de eerste damesenkel en de tweede gemengddubbel werden nog gewonnen waardoor het duel eindigde in een gelijkspel.

Gisteravond zaten de tribunes in de Duinwijckhal erg vol, onder andere met leerlingen uit de sportklas van mijn oude school, het Kennemer Lyceum. Zij zorgden voor veel kabaal en genoten zichtbaar van de wedstrijden! Erg leuk dat jullie er waren kids! Helaas was er gisteren geen sprake van een droomstart. De herendubbel werd wel weer gewonnen, maar de damesdubbel ging dit keer kansloos verloren. Helaas lukte het ook dit keer niet om een punt te pakken uit één van de herensingles. Akvile won wel weer gewoon in twee games en ook invalster Marije Bloem speelde een super wedstrijd.  Ze leek lang op weg naar een hele grote stunt maar strandde in het zicht van de haven. Inmiddels waren Eva en ik al begonnen aan onze mix tegen Jelle Maas en Maartje Verheul en naast ons zagen we Marije nèt aan verliezen. We moesten wel winnen om in de wedstrijd te blijven, maar de Amersfoorters waren simpelweg te sterk voor ons. In twee games verloren Eva en ik de partij en daarmee verzekerde het team van Amersfoort zich van de finale!

Over twee wedstrijden genomen was Amersfoort gewoon de betere ploeg en zij staan eind februari verdiend in de finale. Sterker nog, ik denk dat ze landskampioen gaan worden. Met Duinwijck spelen we uiteraard nog wel om de nationale beker en reizen we in mei af naar Hongarije om de Europa Cup titel te verdedigen.

Hierbij wil ik alle Duinwijck supporters, de staf, m’n teamgenoten en hoofdsponsor Jaap van de Kolk bedanken voor de support in het afgelopen seizoen! Het was fijn om weer terug te zijn!

Vrijdagochtend begonnen Samantha en ik al om 9.00u tegen onze Franse tegenstanders. Samantha had hen vorig jaar ook al in de eerste ronde getroffen en toen gewonnen. Nu deden wij hetzelfde en versloegen ze ruim in twee games. Door naar de 2e ronde waar oud wereld kampioen en Olympisch zilver medaille winnaar Nathan Robertson met zijn partner Jenny Wallwork op ons wachtten.

Maar ’s middags moest er eerst nog gefocust worden op een eerste ronde in de dubbel tegen twee goede bekenden van ons, de Oostenrijkers Koch en Zauner. We wisten de juiste tactiek in deze partij toe te passen en belangrijker nog, dit de hele wedstrijd vast te houden. Een dikke overwinning in twee games en uiteraard waren we daar erg blij mee.

Toen de partij tegen de Engelsen. Samantha en ik begonnen ijzersterk en speelden het spelletje waarmee Nathan al die jaren zo ontzettend succesvol mee was. We wonnen de eerste game met 21-13. Ook in de tweede game gingen we door met dit spel en we bleven goed bij. Helaas konden we net niet genoeg doordrukken. Dus nog een game op topniveau spelen en dat is niet slecht voor ons als nieuwe combinatie. Tot 15-14 ging het gelijk op en je zag de Engelsen gaandeweg best nerveus worden, maar helaas wisten ze toen een serie van vijf punten te maken en was de wedstrijd gespeeld. Met 15-21 verloren we deze partij. Op papier verloren, maar ik denk dat we een hele goede basis gelegd hebben en uiteraard ben ik erg tevreden over ons niveau!

’s Avonds nog een dubbel en dat was een stroeve partij. Het duurde lang voordat we ons in de wedstrijd speelden. We verloren de eerste game en ook de tweede game was moeizaam. Toch wisten we op tijd onszelf te herpakken, de tweede game te winnen en ook de derde game overtuigend binnen te slaan. Kwartfinale!

In de kwartfinale stonden we tegenover jonge Deense spelers. En dat kon je zien ook. Jong en onbevangen speelden ze, maar lang niet ervaren genoeg om het ons lastig te maken. Relaxed spelend wonnen we in twee games. Ook in de halve finale stonden er Denen tegenover ons. Deze jongens zijn echter wél ervaren en zeer goede spelers. In deze partij wisten we wederom onze tactiek zeer goed toe te passen en er kwam een soort van onoverwinnelijke rust in ons naar boven. Ontspannen spelend, zo nu en dan een lolletje maar toch zakelijk werd de winst in twee soepele games binnengeslagen en dus door naar de tweede finale in één week tijd.

Jammer genoeg kan ik over de finale kort zijn. Onze Russische tegenstanders waren veel te sterk voor ons. Nou staan zij ook bijna 40 plekken hoger op de wereldranglijst en dat was ook wel te zien. Ze speelden erg goed en wij kwamen, zeker in de tweede game, niet meer in ons spel. Toch een prachtige zilveren medaille op zo’n sterk toernooi! Ik ben er erg trots op!

We hebben nu twee toernooien achter elkaar gedraaid en de meesten van ons hebben ook twee toernooien erg goed gepresteerd. Dat is geen toeval. We hebben in de laatste maanden van 2011 alleen maar keihard getraind en echt toe kunnen werken naar deze twee evenementen. Mijn inziens is dit de manier om topsport te bedrijven. Je kan namelijk niet op elk toernooi 100% zijn en maar op goed geluk gaan spelen. Je lichaam heeft de tijd nodig om de energie uit de geleverde trainingsarbeid om te zetten in een optimale prestatie tijdens de wedstrijden waar je moet pieken. Het was best interessant en leuk om dit te ervaren bij mezelf.

En dan nog even dit. Gisteravond laat kwam ik thuis en hoorde ik van de ”ophef” die ontstaan is over notabene mijn schoenen. Wat tegenwoordig nieuws is moet je maar denken. Badmintonline beticht mij zelfs van het plegen van contractbreuk. Een nogal forse beschuldiging vind ik zelf. En al helemaal als je bedenkt dat de schrijver van dit artikel niet goed op de hoogte is van de gemaakte afspraken. Nou zou ik uiteraard kunnen denken: ”laat maar kletsen”. Maar zo ben ik niet en ik zal daarom iedereen even op de hoogte stellen van hoe een en ander is geregeld in het spelerscontract dat iedere individuele speler heeft met Badminton Nederland:

Bijlage 2 Gebruikersovereenkomst YONEX materialen, behorende bij de Spelersovereenkomst

Artikel 2.5:

In overleg met en na toestemming van Badminton Nederland is, in specifieke situaties, gebruik van andere dan door laatstgenoemde ter beschikking gestelde materialen (Yonex), toegestaan.

Aangezien ik al mijn hele spelersloopbaan op Asics schoenen speel en je voeten/schoenen uitermate belangrijk zijn voor je fysieke gesteldheid en daarmee voor je topsportloopbaan, heb ik sinds de ondertekening van het spelerscontract toestemming gekregen hierop te blijven spelen.  Het is vanzelfsprekend dat geen enkele schoenenfabrikant in staat is voor ieder individu de beste schoen te produceren. Ook Yonex niet.

Zaterdag is de zwaarste dag op zo’n toernooi. Je speelt namelijk weer 4 wedstrijden (mits je het goed doet uiteraard). De kwart en halve finales in de herendubbel waren prima. We konden goed ons eigen spel spelen en wonnen beide partijen in twee games. In het gemengddubbel moest er echt voor gewerkt worden, maar dat is niet vreemd in een nieuwe combinatie. Gelukkig ging dat echt heel erg goed en ook in deze wedstrijden verloren we de eerste game, maar konden we de tweede en derde game wel pakken. Saillant detail was dat we de halve finale speelden tegen onze teamgenoten Iris Tabeling en Jelle Maas. Aan het eind van de dag en na acht partijen dus ongeslagen en door naar twee finales op de zondag.

Ja en dan de zondag. Vermoeidheid in het lichaam en ook in de geest en dan toch er twee keer moeten staan. Een zware opgave als je al twee jaar niet meer gewend bent om twee onderdelen te spelen.
In de herendubbel konden we het vrije spel uit de kwart en halve finale niet vinden. Bovendien speelden onze Franse tegenstanders een sterke wedstrijd. We verloren in drie games. Een bittere pil! Anderhalf uur later mochten we de baan op voor de finale in de mix tegen Dave en Selena. Ze speelden erg sterk en gaven ons geen schijn van kans om ook maar een moment in de partij te komen. Twee finales, twee keer verliezen. Dat is uiteraard erg jammer en een behoorlijke smet op een verder super leuk toernooi! Uiteraard vandaag een rustdag genomen om enigszins te herstellen, want over drie dagen vertrekken we naar het volgende toernooi in Zweden.

Ook wil ik nog even stilstaan bij het hockeynieuws van de afgelopen week. Sterspelers De Nooyer en Taekema zijn door de bondscoach van Ass buiten de selectie gelaten en zien hun Olympische droom in rook op gaan. Wat een verschrikkelijke teleurstelling moet het zijn voor deze drie heren. Voor de spelers omdat zij er gewoon bij horen, zo niet de beste zijn en voor de coach om deze conclusie te moeten trekken. Wel vind ik het maar wat knap van zowel de twee spelers als de coach dat ze beiden open zullen staan voor een eventuele rentree mocht dat nodig zijn. Je moet het als coach maar durven vragen en als spelers maar accepteren. Toppers in hart en nieren en daar zouden menig sporter en coach een voorbeeld aan kunnen nemen. Maar ondanks dat klopt het gezegde toch iedere keer weer: topsport is keihard!

Gelukkig ligt die tijd nu achter mij en kunnen we ons gaan richten op dit ontzettend leuke toernooi dat dit jaar georganiseerd wordt in onze eigen hoofdstad en mijn geboorteplaats Amsterdam. De overige geselecteerde jongens zijn:

Eric Pang, Dicky Palyama, Jordy Hilbink, Nick Fransman, Koen Ridder, Ruud Bosch, Dave Khodabux, Jacco Arends en Jelle Maas.

Bij de vrouwen bestaat het team uit:

Yao Jie, Judith Meulendijks, Patty Stolzenbach, Josephine Wentholt, Lotte Jonathans, Paulien van Dooremalen, Selena Piek, Iris Tabeling, Samantha Barning en Ilse Vaessen.

Eric, Dicky, Jie en Judith hebben een week gekregen om te beslissen of ze mee willen doen. Uiteraard hoop ik voor het Nederlandse badminton dat ze de uitnodiging accepteren!

In de herendubbel speelde ik samen met Chris Bruil. We startten te langzaam en te passief. Logisch gevolg was een ruime nederlaag in de eerste game. Vanaf de tweede game kregen we meer controle alhoewel er nog steeds te veel op de verdediging werd gespeeld. Als ik 5 smashes in de hele wedstrijd geslagen heb dan is dat veel geweest. Ondertussen smashten Lester Oey en Robin Tabeling er heftig op los, maar ze kwamen er niet meer echt doorheen. De tweede en ook de derde game wisten we te winnen zonder in gevaar te komen.

Ook de damesdubbel ging in twee games gewonnen en omdat de beide herenenkelpartijen dit keer wel naar Duinwijck gingen en Akvile haar single ook won, stonden we op een wel heel comfortabele voorsprong. Invalster Annemiek Groenewoud deed haar stinkende best om een goede partij neer te zetten tegen Alida Chen en dat lukte ook wel vooral in de tweede game. Helaas kon zij niet tegenhouden dat Alida het enige winstpuntje (zo bleek later) voor Van Zijderveld scoorde.

De mix van Eva en mij tegen Norbert van Barneveld en Georgy van Soerland was niet zo spectaculair. Rallies waren er haast niet en we konden steeds halverwege de game het gat slaan. Met twee keer 21-14 wonnen we deze wedstrijd. De mix naast ons was een stuk interessanter. Betty Timmerman en Chris Bruil speelden tegen Elisa Piek en Robin Tabeling. Nadat ze de eerste game krap aan verloren, kwamen ze in de tweede game beter in hun spel en wonnen die ook. De derde game werd uiteindelijk toch nog spannend maar de Duinwijckers trokken aan het langste eind.

Een 7-1 winst, maar de stand in de eredivisie veranderde niet heel veel. Duinwijck staat nog steeds derde en zal volgende week met een zwaar gehavend team naar Victoria in Hoensbroek afreizen omdat ik en nog wat spelers met mij in Estland zitten voor het eerste EBU toernooi van dit seizoen. We vertrekken aanstaande donderdag vanaf Schiphol om via Frankfurt naar Tallinn te vliegen. Vorig jaar was het steen en steenkoud in dit voormalige Sovjet land, ik hoop eerlijk gezegd nu op een zonnetje en een graad of 25 maar dat zal wel tegenvallen ben ik bang. Dit is het eerste toernooi voor mij met mijn nieuwe mixpartner Samantha Barning en we hebben al best wat goede trainingspartijen neer kunnen zetten de afgelopen weken. Ik heb er ontzettend veel zin in om uberhaupt weer een internationaal toernooi te kunnen spelen na twee maanden trainen op Papendal. Jullie kunnen de Estonia International volgen via toernooi.nl en uiteraard probeer ik iedereen op de hoogte te houden via de site en Twitter!

Na een loodzware trainingsweek is het nooit prettig om een dubbelcompetitieweekend te spelen en dat heb ik dit weekend geweten. Als je weinig energie in je lichaam over hebt en ook niet de juiste mindset kan vinden, dan is het niet fijn om te spelen. Omdat Koen in Azië zit speelden Jerry en ik de dubbel tegen Roosteren en we kwamen niet in de wedstrijd. In twee games verloren wij deze partij. Ook invalster Laura Vendrik verloor haar single waardoor de einduitslag op 6-2 kwam.

Zondag voelde ik mij weliswaar iets beter, maar nog steeds niet goed genoeg om mijn basisniveau te halen. In de herendubbel, dit maal met Chris Bruil, verloren we in drie games van de jongens van Velo. Ook de vier wedstrijden na ons gingen verloren waardoor we met 0-5 achter kwamen. Gelukkig wist Akvile haar single te winnen en speelde ik in mijn mix samen met Eva weer een beetje op niveau. In twee games wisten we Rikkert Suijkerland en Lisa Malaihollo te verslaan. Ook de gelegenheidsmix van Chris Bruil en Betty Timmerman werd omgezet in winst zodat de einduitslag uiteindelijk op 3-5 kwam. Zonder Erik Meijs en Koen Ridder een redelijk positief resultaat.

We staan op dit moment derde en we moeten nog twee wedstrijden spelen in januari. Zoals het er nu naar uitziet zullen wij eindigen op deze derde positie en dus tegen de nummer twee gaan spelen voor een plaats in de finale. Op dit moment is de nummer twee Amersfoort.

Bij deze wil ik iedereen alvast hele fijne kerstdagen toewensen en een gelukkig, gezond en sportief 2012!

http://youtu.be/IYqIJ9WajTU game 1

http://youtu.be/bvTq8oP0_0k game 2

We begonnen met de herendubbel. Koen en ik speelden tegen Jelle Maas en Joely Residay. Koen is nog steeds niet helemaal fit en had de afgelopen week amper getraind. Toch konden we een goede wedstrijd neerzetten. Vooral de eerste game was prima en eigenlijk kwamen we ook in de tweede game nooit echt in gevaar.

In de damesdubbel van Akvile en Eva tegen Eefje Muskens en Maartje Verheul lagen er zeker kansen, maar op de beslissende momenten waren de speelsters van Amersfoort scherper. Tussenstand 1-1.

Erik Meijs speelde een goede wedstrijd tegen Edwin Ekiring. Nadat hij de eerste game met goed spel won en in de tweede game ruim voorstond leek er geen vuiltje aan de lucht. Toch verspeelde hij de voorsprong en moest er een derde game gespeeld worden. Een ongelukkige afmaakbal van Edwin belandde nog in het oog van Erik maar hij bleef geconcentreerd spelen en won de derde game en daarmee de partij.

Invalster Betty Timmerman speelde een meer dan goede eerste game tegen Kirsten van der Valk maar kon niet voorkomen dat ze in de verlenging aan het korste eind trok. In de tweede game was de koek op en kon Amersfoort toeslaan.

Jerry Natenstedt speelde eigenlijk weer een hele goede wedstrijd tegen Nick Fransman. Vorige keer wist Jerry in twee games te winnen, maar Nick was gebrand op revanche. Toch ging de eerste game naar Jerry, maar in game twee en drie herstelde Nick zich knap en won de wedstrijd.

Akvile speelde in haar wedstrijd tegen Gayle Mahulette een wedstrijd met ups en downs. Ze bewaarde het beste spel voor het laatst want de derde game won ze overtuigend. Nog steeds een gelijke tussenstand, 3-3.

In de mix hadden Eva en ik moeite om het ritme te vinden in de eerste game tegen Jelle en Eefje. Deze ging dan ook ruim verloren. Door hard te werken en strijdlustig te blijven wisten we de tweede game te winnen, maar helaas kwamen we in de derde game aan het begin te ver achter om weer bij te komen. Eefje en Jelle wonnen verdiend deze wedstrijd.

En omdat ook de gelegenheidsmix van Erik en Betty in twee games naar Joely en Maartje ging kwam de einduitslag op 5-3 voor Amersfoort en dus ons eerste verlies van het seizoen. Best even wennen is dat en ik heb er even over nagedacht: ik vind het maar niks!

Aankomend weekend wacht een dubbelweekend met twee thuiswedstrijden. Zaterdag om 19.00u tegen Roosteren en zondag om 14.00u tegen Velo. Kom dus allemaal naar de Duinwijckhal toe om ons te steunen!